Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Kimden geldiği belli olmayan mektuplar, bizi bu kadar yakından tanıyan, aslında dibimde olup benim görmediğim ne olabilir? "Beni bu hayata mahkum eden herkesi bulup hepsinden tek tek intikam alacağım." Anne ve babasının intihar ederek öldüğünü sanan Eflâl, uzun süredir görüşmediği arkadaşı Mavi'nin ağzından yazılan mektuplar almaya başlar. İşte tüm olaylar buradan itibaren başlamaktadır. Parçalar yavaş yavaş birleşmekte, olay farklı bir boyut kazanmaya başlamaktadır, artık kendilerinin bile bilmediği bir savaş başlamıştı.

Ve okyanusların dalgaları ne kadar uzağa gitse de, mutlaka geri dönerdi.🐠🐠 |SÖZLER|

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."