"Bir kere düzgün konuş. Neler olduğunu anlat." Küçük oyuncak arabadan kafamı kaldırıp ona baktım. "Ne konuşayım? Sessizlik hep en iyisi." "Mesela neler olduğunu neden ağladığını anlat." Omuz silktim. "Boşver." "Anlat." "Hayır." "Peki sen bilirsin." Sinirle ayağa kalkan bedene baktım. "Seni seviyorum." Kafasını çevirip bana baktı. "Sevmesen sevgilim olmazdın." "Bunu duymak istemiyor muydun?" Güldü. "Ben sadece benimle konuşmanı istiyorum." "Ama konuşmayı sevmiyorum." "Ama seveceksin!"

Hoca bir an tereddüt etti. Böyle bir şeyin olacağına ihtimal vermek istemiyordu. Çaktırmadan kağıda bir şeyler yazıp Jisung'un önüne koydum. "Çantanı göster ve rahat ol." Bana kısa bir bakış attı. Ardından da çantasını masanın üzerine koydu. "Bakın hocam." dedi.Hoca bir an tereddüt etti. Böyle bir şeyin olacağına ihtimal vermek istemiyordu. Çaktırmadan kağıda bir şeyler yazıp Jisung'un önüne koydum. "Çantanı göster ve rahat ol." Bana kısa bir bakış attı. Ardından da çantasını masanın üzerine koydu. "Bakın hocam." dedi.

OKURSANIZ ÇOOOOOOOOOOOOK MUTLU OLURUM