16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Yanlış numaraya yazmakla başladı her şey 0554: Memati Ben yapamıyorum lan . Vallaha bak içim sığmıyor . Eyvallah genç kız yazık başına bir şey gelmesin dedik ama evlenme işi eskisi kadar gözüme iyi gelmiyor . Amına koyim korkuyorum kıza bir şey yaparlar diye dedim tamam . Nişanlıyken bir sorun yok basit bir yüzük ama iş ciddileşmeye başlayınca ne bok yiyeceğim? Ben ; nişanlandıysan evlen canım ne olacak . 0554 ; mal mısın lan sen ,neden nişanlandığımı bilmiyormuş gibi konuşma . Ben : bilmiyorum ki . 0554 : içtin mi akşam akşam . Nasıl bilmiyorsun? Ben : vallahi bilmiyorum canım . Bilmiyorum çünkü ben Memati değilim . 0554 : dalga mı geçiyorsun lan ?. Ben : yoğğğ ne münasebet. 0554: bir dakika şimdi sen gerçekten Memati değil misin . Ben : afferim sana alkış . Zeka desen var ,bu zeka yemin ederim kimsede yok helal olsun .. Alkışlıyorum ... 0554: dalga geçmeyin yanlış numaraya yazmışım arkadaşım sandım . Ben : olur öyle şeyler çokta şey yapmayalım . Onu fark ettim no problem . 0554: rahatsızlık verdiysem özür dilerim . Gerçekten arkadaşım sandım yazdım akşam akşam rahatsız etmek istemezdim . Ben : yok be bende boş boş inst geziniyorum canım sıkılıyordu .. Dedim az bir kaos olsun canım , ne bu aşk yok ,para yok ,kaos yok . Nasıl hayat diyordum ki sen mesaj attın . Vallahi bir kaos kokusu aldım ,çok severim biliyor musun. Çekirdekle beraber mükemmel gider kaos . Ay bekleyene çekirdek kapim sen bana olanları özet geç . Bekle beni nişanlı . Nişanlı: hanımefendi siz manyak mısınız ? ____ Başlama tarihi 19 ağustos 2022

"Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?" Enseme doğru yayılan sıcak nefesi, tenimi yalayıp geçiyordu. İçim titrerken, devam etti şiir okuyan yumuşak sesi. "Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin..." Sincap, kuş için aşk şiirlerinden okuyordu sonunda. En sevdiğim sanatçının şarkısına, ondan hep beklediğim aşk şiirleri eşlik ediyordu. Birlikte şarkı söylemekten de güzeli varmış meğer. Bu, her şeyin en olağanüstüsüydü. Beklediğim mucize gelmiş miydi? #1-viran #4 -papatya

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."