szukał swego szczęśliwego zakończenia, lecz ono ciągle znikało za rogiem [kickedwhale/2k18]

Kageyama Tobio od czasów liceum nie potrafił odwzajemnić uczuć Hinaty, a właściwie bał się do tego przyznać. Shoyo nie radził sobie z odrzuceniem przez co nie raz próbował popełnić samobójstwo. Jednak zawsze z opresji ratował go Tobio drąc się na jego głupotę. Co się stanie, gdy po półrocznej rozłące spotkają się na weselu czarnowłosego?

Hinata nie widział Kageyamy, od kiedy chłopak dołączył do reprezentacji kraju. Jednak pewnego dnia dzwoni do niego Oikawa i życie Shouyou znowu wypełnia rozgrywający. "Bo gdy jesteś obok wszystko staje się lepsze, każde nasze słowo to my, nasz przestrzeń. Ty jesteś moją drogą, moim najlepszym wersem. Jesteś moim powietrzem."

«Leżałem na białym, szpitalnym łóżku. Dookoła mnie wisiały zasłony mające zapewne zapewnić „odrobinę prywatności". Na bank jestem w szpitalu. Spojrzałem po sobie. Jedna kroplówka z jakąś białawą cieczą i jedna z krwią. Ugh. Krew. Krew. Wszędzie krew! Dosyć mam tego! Chcę stąd wyjść! Chcę znaleźć... Szarpnięciem odsłoniłem jedną z zasłon. Moim oczom ukazał się widok przerażonej, rudej kulki włosów, która natychmiast się skuliła i pisnęła.» ________________________________________ Ja, Oliczek23, wprost uwielbiam pastwić się nad Hinatą. Niektórzy to pewnie już zauważyli. Tym razem postawiłam go w sytuacji gdzie jest uzależniony od *dźwięki tłuczących się talerzy połączone z kichaniem żółwia (tak, żółwie kichają)*. Umm... Dobra... To było dziwne... Jeszcze raz. Hianata jest uzależniony od *syreny alarmowe głoszące ryzyko zarażenia wirusem toxoplasma gondi*. No, ku-... ...uuhuhulu... Ostatni raz. Hinata uzależnił się od *wściekły wrzask orangutana*. Poddaję się. Jednak wam nie powiem. ''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''' Zagłuszanie nazwy czynnika uzależniającego nie było celowe i wynikało tylko i wyłącznie z powodu kontaktu z dziką naturą/dżunglą miasta/środowiskiem domowym. Przepraszamy za nieudogodnienia. Najwyższe notowania: (7 grudnia 2019) #544 w Fanfiction (WOAH) #5 pod hasztagiem „karasuno" #17 pod hasztagiem „szpital" #1 pod hasztagiem „żyletki" #3 pod hasztagiem „uzależnienia" #2 pod hasztagiem „kagehina" #37 pod hasztagiem „cierpienie"

Kilkuczęściowa historia miłości pomiędzy przyjaciółmi z drużyny. Ich relacja, reakcje innych, zachowanie drużyny. Wszystko ma wpływ na przyszłość.

!!!Trigger Warning!!!: s4mob0jstwo, śmi3rć Syndrom Hanahaki - ciężka choroba, spowodowana ukrywaniem uczucia miłości do drugiej osoby. - Niedługo do ciebie dołączę. Zaczekaj jeszcze chwilę... - strzał. A potem cisza, w której było słychać słowa śpiewane z radia: "What am I supposted to do without you?"

,,- Stary, ja za nim tęsknię. - Mam kaca, bro, kurwa, oszczędź. - A jeżeli on przespał się z tym śmieciem? - To ich sprawa, kurwa, Bokuto. - Obiecałem sobie chronić jego dziewictwo. - No to zjebałeś. - Kurwa, bro, ja serio... - Dobra, będę za pięć minut, ale skończ w końcu pierdolić, debilu."

Soulmate au gdzie widzisz tylko czarny i biały dopóki twoja bratnia dusza się do ciebie nie uśmiechnie. Kageyama wiedział, że Hinata był jego bratnią duszą już od jakiegoś czasu. Hinata nie miał o niczym pojęcia, bo Kageyama się do niego nie uśmiechał. _______ oryginał należy do @anaverageasparagus!!

Miłość nie wybiera.

Historia dwóch kolegów z drużyny, których połączyła silna więź. Nie mogę wam powiedzieć jaka, ale zapewne domyślacie się o czym mówię. Niedowiary, że wszystko to za sprawą siatki do gry.