Tam umudumu kesmişken, belki de en güvenli sığınağım sendin.

Sahte Masal artık dijital bir okuma programı olan HitReads uygulamasında yüklü olduğu için burada sadece ilk üç bölümü bulunuyor. Uygulamaya Google Play'dan ulaşıp kolayca indirebilirsiniz. Türkçe ve kullanımı kolay bir program olduğu için de zorlanmadan Sahte Masal ve başka birçok kitaba ulaşabilirsiniz. SiyahLotus_ ''Gittiler. Artık kafanı göğsümden çıkarabilirsin küçük kız.'' dedi eğlenir gibi bir üslupla. Evet kafamı oradan çıkarabilirdim ama onun yüzüne nasıl bakacaktım. Eminim yüzüm de, elbisem kadar kırmızıydı. Utançtan ve öfkeden ağlamak üzere olan gözlerimi yere indirip, başımı göğsünden kaldırdım. Konuşmaya başladığımda hala yüzüne bakamıyordum ve sesim utançtan titriyordu. ''Özür dilerim. Ben...'' dedim ama hem utançtan, hem de öfkeden gerisini getiremedim. Cümlemin kalanını o tamamladı, ''Sen, az önce sahte bir masaldan uyandırıldın prenses.'' dedi manidar bir sesle. Bu Lal ve Koray'ın bir anlaşmayla başlayan hikayesi... Bu Kırmızı Leydi'nin sahte masalının, gerçek hikayesi...

Kapıdan gelen kilit sesiyle geceden beri hiç kapanmamış gözlerim kapıyı buldu. Uykusuzluktan takatim kalmamıştı. Bedenim halsiz düşmüş ve ölüm isteği ağır basmıştı. Kapının açılmasıyla bir çift mavi karanlıkla karşılaştım. Hiç uyumadığı gözünün altındaki mor torbalardan belliydi. Yanıma gelip bana dokunmaya çalışmasıyla kendimi biraz daha duvara yasladım. "Sakın dokunma bana!" Bağırmamla bakışları sertleşmişti. Bir anki boşluğundan yararlanıp hızla ayağa kalktım ve mutfağa doğru koştum. "MİRA!" Arkamdan kükreyerek gelmesiyle daha hızlı koşup mutfağa girdim. Masanın üzerindeki bıçağı elime aldım ve o anda kapıdan içeri girdi. "Sakın yaklaşma yoksa bıçağı karnıma saplarım" "Bunu yapacağına kendin inanıyor musun cidden" Alayla karışık söylediği cümleye karşı ciddiyetimi korkuyarak gözlerine bakmaya devam ettim. Bana doğru adım atmaya başladığında tekrar bağırdım. "Yaklaşma dedim sana!" Birkaç adım daha attığında tam kolumdan tutacakken bıçağı karnıma sapladım. Toprağın gözleri anında karnıma giderken endişeyle yüzüme baktı. Daha fazla ayakta durmayıp yere düştüm. Toprağın anında yanıma gelmesiyle ona son sözlerimi söyledim. "Seni asla affetmeyeceğim Asilkan." Ardından gözlerimi kapatıp kendimi karanlığa bıraktım. Son çareyi ölümde bulan bir kızdım artık ben... ................................................... MİRA & TOPRAK ............................. Başlangıç Tarihi : 01.08.2018

Dudaklarımdan bir nefeslik ayrılışıyla hafif bir inilti koyuverdim. İkimiz de bunu beklemiyorduk. "Bundan sonrasının dönüşü yok, biliyorsun değil mi?" Sorusuyla kendinden geçen beynim bir şeyleri idrak etmek için çalıştı. Sahi, bundan sonrası neydi? Mayış mayış gözlerle yüzüne bakmaya başladım. O da beni süzüyordu. Her bir haremi ezberine kazır gibi. Baş parmağı sızlayan dudaklarımda sürtünürken yeşil gözleri gözlerimde durdu. "Şu saatten sonra benim her şeyimi kabul edebilecek misin?" Yutkundum, hayır diyemedim. "Bakamam ki." Kavisli kaşları anlamdıramadığım şekilde çatıldı. "Dövüşmezsen olmaz mı? Orda sana gelen yumruklara bakamıyorum." Yutkunma sırası ona geçti. Gözlerinden geçen şefkat pırıltılarını yakalayabilmiştim. Ani bir hareketle bel boşluğumdan tutup beni iyice kendine bastırdı. Şişen dudaklarımda tekrar hissettiğim baskıyla elimde olmadan karşılık verdim. Ellerim saçlarını çoktan bulmuş dudaklarımdaki ağrı tekrar baş göstermişti ama hâlâ aklımdaki sorunun cevabını alamamıştım. Gözlerimin önünde dövüşmeye devam edecek miydi? Yazılış Tarihi : 09.11.19

Arkadaşlar bu benim ilk hikayem ve kararsızım çabuk sıkılan biriyim eğer beğendiğinizi görürsem daha istekli olurum lütfen yorum yapın :*

Olmaması gereken bir yerde, görmemesi gereken şeyleri gören masum bir kız. BAHAR ÖZTÜRK Hayatında kimseye merhamet etmemiş kalbi buz tutmuş karanlık bir adam. AYAZ KESKİN. ♣

Bakmayın böyle kara bir kitap olduğuna, karanlık durduğuna. Okuyup okuyabileceğiniz en samimi kitaplardan biri olduğuna bahse girebilirim. Kendim gibi karakterlerim Uğraşsam da çok da korkutucu olmayan tiplerim var. Her ne kadar karanlık bir ortam olsa da yapmaya çalıştığım kendimden ötesine gidemedim. Eğlencemden samimiyetimden ve güzel olan şeylerden geçemedim. Ve bence siz de okumadan geçmeyin derim:))

Onu 5 yaşımdan beri tanıyordum. Birbirimizi gördüğümüz ilk andan beri kavga ediyorduk. Sanki her kavgamız da daha da bağlanıyorduk. Birbirimize her laf sokuşumuz bizi daha da yakınlaştırıyordu. Birbirimize ettiğimiz hakaretler sanki aslında söylemek isteyipte söyleyemediğimiz hisleri barındırıyordu. Yada sadece bana öyle geliyordu. Yaptığı öküzlükler bana değer vermediğini gösterirken yaptığı iyilikler bana değer verdiğini gösteriyordu. Ne yapmaya çalışıyordu? Peki ben ne yapıyordum? Ona değer veriyormuydum?

Bir yılan düşünün. Zehrini düşmanının kanına akıtmak için yıllarca kendini zehirlemiş. İntikam kusmak için her yolu deneyecek kadar kinlenmiş bir yılan. Uras kız kardeşinin gizemli ölümünü sindiremediği için her türlü pisliğin normal karşılandığı ve aklın alamayacağı oyunların döndüğü yer altına döner. İntikamını almaya çok yaklaştığı anda ise aşk onu tercih yapmak zorunda bırakır.