Młody, samotny George Davidson odkrywa, że może używać starego telefonu do komunikowania się z chłopakiem żyjącym pięćdziesiąt lat temu. Notka od autorki: "Witam! Ta historia jest alternatywnym wszechświatem i jest inspirowana horrorem o nazwie The Call. Proszę sprawdź go, jeśli chcesz. Nie mam nic przeciwko, jeśli ta historia zostanie udostępniona, proszę nie używaj tej fikcji lub mojego imienia w jakikolwiek negatywny sposób. Dziękuję, i miłego czytania!" Twitter autorki : @Astron0mika Instagram autorki: @Astronomik4 Okładka została zrobiona przez @notY0ISH0 na twitterze. #3 w 'flowers' 26.04.2021 #1 w 'george' 9.05.2021 #2 w 'georgenotfound' 17.05.2021

Charlotte Drauffen to atrakcyjna i seksowna wampirzyca, która wydaje się być pogodzona ze swoją nietypową naturą. Problemy zaczynają się dopiero wtedy, gdy zostaje wplątana w prawdziwie szatański plan wymyślony przez przywódczynię jej klanu. No bo, co dobrego może wyniknąć z połączenia niesfornej i pewnej siebie wampirzycy ze skrytym oraz małomównym wilkołakiem, który w dodatku jest łowcą? Jednak udawanie na zabój zakochanej w wilkołaku to nie największy problem, z jakim Charlotte zmierzy się tego lata - machina prawdy ruszyła i nikt już nie może jej powstrzymać...

Ostrzegam błędy. Nie czytaj jeśli Ci one przeszkadzają. -powiedz, że chcesz tego tak samo jak ja - wyszeptał żarliwie. Złote oczy wpatrywały się teraz we mnie z oczekiwaniem. -ja.. - przerwałam na moment bo wszystko co do tej pory się działo między nami, obudziło we mnie jednocześnie strach i zachwyt, zmysłowość i wstyd, odmowę i przyzwolenie. W końcu pozytywne emocje wzięły górą i wyszeptałam ciche - chcę.

Sophie to młoda matka i żona brutalnego alkoholika, której największym marzeniem jest, by jej córka nigdy nie została skrzywdzona przez swojego ojca. Codzienne bicie i poniżanie przez męża oraz brak wsparcia z jakiejkolwiek strony, sprawiają, że nie ma nadziei na lepsze jutro. Niespodziewanie na jej drodze staje przystojny mężczyzna, chcący pomóc jej się uwolnić od męża tyrana. Skrywa on jednak pewien sekret...

Nazywam się Susane Daria Wood, ponad wszysko cenię sobie wolność i niezależność. W momencie, kiedy pojawia się więź i uczucie, oddech przyspiesza, serce obija się o klatkę piersiową, a kolana drżą, mój świat obraca się o 180 stopni. Wkroczyłam na niebezpieczne wody... ~zakończona~ Okładka wykonana przez nanalinkaa Dzięki :* #15~ 07.02.17. #2~08.02.17. #1~09.02.17.

TRYLOGIA. Osiągnęliśmy szczyt. Ona wynalazła lek na wszystko. Serum miało mutować nasze komórki i udoskonalać je. Mieliśmy zyskać kontrole nad całym potencjałem naszego mózgu. Mieliśmy być niepokonani. Natura nie mogła pozwolić, by jeden gatunek tak wyraźnie dominował nad resztą. Ludzkie komórki, po kilku sukcesywnych próbach, przestały przyjmować szczep, ukryty w remedium- zaczęły się mutować, pożerać. Likwidowały każdą człowieczą tkankę. Zakażonych, martwych ludzi wyrzucano do zbiorowych mogił. W ten sposób zaraza dopadła zwierzęta, które pod wpływem tej trucizny, przeobraziły się w potężne bestie, z jednym życiowym celem: zabić każdego człowieka. Zaraza niosła się zarówno drogą płciową, jak również poprzez ugryzienie. Bezradność rządzących, w stosunku do rosnące problemu, który w diametralnie szybkim tempie, opanował ogromne obszary, ściągnęła ich uwagę. Wielu z nas od dawna wierzyło, że nie jesteśmy sami. Zlekceważyliśmy ich i to był nasz największy błąd. Tak wielu z nas bało się końca, a teraz? Teraz wszyscy się o niego modlą...

Obiekt sto sześćdziesiąt to ja. Brałem udział w programie o kryptonimie ,,Andetta", którego celem było stworzenie żywej broni. Poddawali nas seriom badań - chcieli nas odrzeć z uczuć i sprawić, żebyśmy ślepo wykonywali każdy rozkaz. Ale coś poszło nie tak. Zamiast odciąć nas od emocji, sprawili, że odczuwamy je dwa razy mocniej, a nasze zdolności motoryczne wzrosły o sto procent. Chociaż osiągnęli cel odwrotny do zamierzonego, nadal uważali, że mogą z nas zrobić chodzącą broń. Gdy zaczęli nas przygotowywać do pierwszej misji, większość z nas nie chciała wziąć w niej udziału. Perspektywa zabicia ludzi napawała nas strachem. Zmusili nas do wykonania zadania. Łącznie zabiłem sto jedenaście osób. Gdy przyszło mi pozbawić życia sto dwunastą osobę, która okazała się być małą dziewczynką o wielkich zielonych oczach, zacząłem wątpić w to co robię. Zorganizowaliśmy bunt. Wszyscy, którzy przeżyli, ukryli się na różnych kontynentach, w różnych krajach, w różnych miastach i ukrywamy się do dzisiaj. Ludzie, którzy stworzyli program ,,Andetta", po naszym buncie otworzyli nowy projekt o nazwie ,,Salmara" i tym razem udało im się - odebrali ludziom emocje oraz wolną wole i zrobili z nich puste skorupy pozbawione skrupułów. Stworzyli armię, która miała zapewnić pokój i bezpieczeństwo. Prawda była inna - z pomocą swojego wojska chcieli przejąć władzę nad światem. I udało im się. Ale ja nie zamierzam siedzieć bezczynnie i patrzeć jak wszystko co znam, znika. Nie spocznę dopóki nie przywrócę światu jego poprzedniego stanu. Nie spocznę dopóki Lionel Terrency nie zginie. Nie spocznę dopóki nie dokonam zemsty. Okładka: -FirstLostGirl- WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE #10 w Science-fiction 15.02.17r. #10 w Science-fiction 05.06.17r. #8 w Science-fiction 11.06.17r. #5 w Science-fiction 17.06.17r. #9 w Science-fiction 24.08.17r. #8 w Science-fiction 22.10.17r. #2

!TO NIE JEST FANFICTION! #27 w Dla nastolatków 18.03.2017 Opowiadanie YAOI (boy x boy). Nie lubisz? Po prostu nie czytaj ;) Okładka zrobiona przez @Dan_Hemm. Dziękuję!

O spokojnym życiu nastolatka Will mógł tylko pomarzyć, a wszystko za sprawą znienawidzonego przez siebie szkolnego diabła - Mike'a. Nękany dzielnie znosił jego żarty, ale miarka się przebrała kiedy jego wróg numer jeden postanowił dołączyć do klubu pomocy społecznej, który dla Willa był całym światem. Czy Mike naprawdę chce się zmienić, czy chodzi o coś zupełnie innego? Czy Will uwierzy w jego dobre intencje i wymaże go ze swojej czarnej listy? Zdaje się, że szkolny diabeł nie jest aż tak straszny jak o nim mówią.

karmelek: Lubisz lody? (⊙ω⊙✿) icecreamforever: O co Ci chodzi? ಠ_ಠ Historia dwójki chłopaków, którzy poznają się w internecie. Wydawałoby się, że ich znajomość jest jak najbardziej normalna, lecz pozory mylą. Nastolatkowie, codziennie w tej samej kawiarni zajadają się lodami karmelowymi, ale nie mają bladego pojęcia o tym, że osoba, z którą piszą, jest tak blisko. Czy w końcu odkryją swoją tożsamość? Najwyższe notowania 29.01.2017 #13 31.01.2017 #9 2.02.2017 #5 4.02.2017 #3 (D-dziękuję?) 10.02.2017 #2 (ŻE CO?!!) 22.02.2017 #1 (O MATKO ❤) (oznaczam małpę) UWAGA! NIE CZYTAJ, BĘDĄC GŁODNYM!!!!!!