Tarih: 23 Kasım 1897 Soğuk, terk edilmiş, ıssız sokaklar her şeyin başlangıcı gibi keskindi. İnsanın içine işleyen ağır duman kokusu tüm ülkeye neredeyse sarmıştı. İnsanlık günden güne saldırganlaşmaya başlarken devletin gücü de günden güne düşüyordu. Ülkenin dışına çekilen koca duvarlar ise bu durumun kanıtı niteliğindeydi. Devlet büyükleri ne yapacağını bilemez halde birbirleri ile tartışma hali içerisindeyken halkta da durumlar farklı değildi. Sefalet ve açlık oranı artmaya devam ederken, doğum oranları düşmüş, yetimhanelere bırakılan çocuk sayıları ise artmıştı. "Adın ne senin?" "Ophelia" "Kaç yaşındasın?" "10"