✍🏻 Fantastik değil. Kitap oldu. § Ben bir şey görmedim, dedi hepsi. Ben duymadım, Ben yoktum, Ben gitmiştim, Ben henüz gelmemiştim, Ben bilmiyorum, dediler, mütemadiyen. Herkes masumdu, herkes günahsız. Herkes tertemizdi, pırıl pırıldı. Herkes birbirine suç atar olmuştu. Nasıl da çözülüyordu dilleri söz konusu özgürlük olunca. Oysa Nisan'ın dört bir yanı kalın zincirlerle doluydu. Bedbaht hali ibret olmalıydı herkese, bencil olmamalıydı kimse. Başarılı bir pedagog olan Asya Soylu, ağır bir geçmişe sahip olmasına rağmen özgürlüğünü elde edişini kutlarken on altı yaşında görme engelli bir kız çocuğunun tecavüze uğradığı haberini alır ve onu tedavi ederken de suçlusunu bulmak için çabalar. Hem iş arkadaşları hem de polis ve avukat arkadaşları ile aylar süren bir mücadeleye atılırken yaşadığı ruhsal ve fiziksel çöküntünün yanı sıra, geçmişiyle geleceğinin bağlantılı olduğunu fark eder. Adaletsizliğin, kadın-erkek eşitsizliğinin, erkek egemenliğinin, zorbalığın ve tacizin önüne geçmek için hem kendisi için hem hastası Nisan için mücadele verir. Her karakter kendi iç dünyasında acı çeker ve hepsi birbirini iyileştirmek için çaba gösterir. Adalet tanrıçası Themis, Asyaʼnın Nisanʼı tedavi etmesindeki en büyük güç haline gelir. İlk yazılma tarihi: 11.05.2016 🖤 Yayımlanma tarihi: 20.06.2020 🍀 Bitiş tarihi: 17.03.2021 💜 🔱 ÇALINAMAZ, KOPYALANAMAZ, ÇOĞALTILAMAZ. BİR BENZERİNİ GÖRDÜGÜM AN YASAL İŞLEMLER BAŞLATACAĞIM. 🔱 PSİKOLOJİ KONULU YAZILAN İLK HİKAYEDİR. SONRADAN KONU ALINAN HİÇBİR HİKÂYE İLE BENZERLİK GÖSTERMEMEKTEDİR.

Hayata tamamı ile küsmüş, yarı ölü bir Dilhun'un hayat hikayesi...

Ailesiyle ve en yakın arkadaşı Beril ile mutlu bir hayat süren 17 yaşında olan Defne 'nin ileride aşık olacağı kişiden nefret ettiğini sanarak o kişinin ailesini elinden almasını mı izleyecek? Yoksa ailesini seçip o kişi ile mi evlenecek?

A'vaz... Bedel demekti A'vaz. Her şeyin bir bedeli var demekti. Doğruydu aslında. Her şeyin bir A'vazı vardı. Ben de kendi A'vazımı yaşamıştım işte.... Ailem için, yaşamak için evlenmiştim Ferman Adıvar ile. Babası yüzünden, babası zoruyla... Ardından kalbimi kaptırmıştım onun koca yürekli düşmanına... Bakışları bütün dertlerimi bir anda unuttururken karşı taraflardaydık. Ben Ferman Adıvar'ın karısı o ise düşmanıydı. Beni sevmese bile Ferman Adıvar böyle bir şeye asla izin vermezdi. Gurur yapardı kibirli mafya.. Hayatım bir zehirken o panzehir olarak girmişti hayatıma ama doğru zamanda mı? Panzehirler zamanında verilirse zehri öldürebilirdi. Peki panzehirim doğru zamanda mı işlemişti kanıma yoksa çoktan Ferman zehriyle dolmuş muydu? O ve ben... Mümkün müydük?