Egeli büyük ozan Homeros'un destanlarından İlyada bir olayın, Odysseia ise bir kişinin destanıdır. Çağdaş okurlar, İlyadadan daha sonra yaratıldığı anlaşılan Odysseiayı bir destandan çok çağdaş bir romana, bir filme benzetirler. Gerçekten de konusuyla romanı, kurgusuyla filmi andırır bu destan. Her iki destan, anlatım tekniği açısından da değişiktirler. Troya kentinin destanı olan İlyadada olaylar düz akışlı bir anlatımla sergilenirken, Odysseiada anılar, öyküler, geriye dönüşler, yer ve zaman atlamalarıyla, olay içinde olayların anlatıldığı çağdaş bir roman kurgusu görülür. İlyada, gerçek bir destandır; büyük bir olayın ve o olaya karışmış pek çok kişinin insanüstü güçlerle ilişkisini anlatır. Odysseia ise bir tek kişinin, kral Odysseus'un öyküsüdür. Troya Savaşı biteli on yıla yaklaştığı halde İthaka Kralı Odysseus, yurduna dönememiştir. Yıllardır bir adada tutukludur. Tanrılar sonunda yurduna dönmesine izin verirler. Odysseia destanı, Odysseus'un on iki gemisi ve yoldaşlarıyla yola çıkışıyla başlar, üç yıl denizlerde sürünüp bin bir tehlikeyi savuşturmasından sonra ve ancak yirmi yıl sonra yurduna ve karısına kavuşmasıyla biter. Odysseia, uygarlığımızın ilk ve belki de en ölümsüz romanıdır. Yayınevi: Varlık Yayınevi Çevirmen: Ahmet Cevat Emre Basım Yılı: 1971

,

toparlayamamanın verdiği iç sıkkınlığıyla yiğit, hâlâ yaşıyordu.

tek bölümlük hikaye* Geceleri, yalnızca şehrin uyuduğu günlerde beliren bir adamın peşine düşmüştüm. xxx 210919

tek bölümlük hikaye* Sonuçta tüm ruh ikizleri yalnızca filmlerde buluşmaz mı? xxx 210620

tek bölümlük hikaye* arkasını dönmeden önce ondan son bir şey istedim. son bir yalan. sadece, beni ayakta tutabilecek bir yalan. keşke nasıl parçalara ayrıldığımı görseydi. xxx 090819

uygunsuzum ve uykusuz kesilsin artık sesim. 《alıntı değil》 instagram-twitter | @nerossable

acıyı anımsamak için anıya gerek yokmuş bak, adın yetiyor ❦ tanıdığım en güzel kadına

ben bir fransa çöpçüsü, acı içinde kavruluyorum.

Kalbimin üstünde uyumasını istediğim bir adam var Tanrım. Bana yüzünü çevirmeyen, ellerimden tutan, nefesime nefes olan bir adam. Gökyüzümde bir bulut olup hiç eksik olmasını istemeyeceğim bir adam bu adam. Kalsam olmaz mı Tanrım? Bir kez olsun istediğim olsa? Ben kaldırabilirim ama onun benden başka kimsesi yok. Ben ölürken benimle birlikte ölecek bir adam bu adam. Ruhunu asıp intihar edecek bir adam. Ağladığını bile anlayamayan birinden bahsediyorum. O benim yokluğumu hak ediyor mu?