Bulutların üzerinde bana baktığını düşünüyorum her gece, gitmiş olman bitmiş olduğu anlamına gelmez... YAZDIĞIM KİTAPLAR ÇALINAMAZ, KOPYALANAMAZ. TELİF HAKKI İHLALİYLE HUKUKİ SÜREÇ BAŞLATILIR. YAZDIĞIM BÜTÜN SÖZLER BANA AİTTİR... •TÜM HAKLAR SAKLIDIR •Wattpad 'de BULUTLARIN ARDINDAN adı ile yazılan ilk hikayedir. Kurgu bana aittir. 1#kahramanlık 31.12.2020 ___________________________

Bir adam var; nefret dolu, hırs dolu, geçmişinin mahkumu yaşayan. Bir kadın var; hayat dolu, huzur dolu, sabır dolu geleceğine tutunarak yaşayan. Hayalleri ölmüş biri, hayalleri olan birine aşık olursa ne olurdu ki? ''Kapak tasarım busra_ari <3''

Lily bir akşam tuhaf bir saldırıya uğrar. Daha da tuhaf olanı, davetsiz misafirler ne yazık ki peşini kolayca bırakmaz. Ancak peşinde olmalarının nedeni sadece gizli kalmak istemeleri midir? Tuhaf bir yabancının akımına kapılıp onların dünyasına adım atmak üzere olan Lily, kendi dünyasının hiç de sandığı gibi olmadığını fark edecektir. ''...Gördüğüm şey hayallerimin ötesindeydi. Bana bulutlara dokunabileceğimi düşündürüyordu. Endişe dolu bakışları kaçıp gitmemi bekliyor gibiydi. Yumuşak, kadifemsi beyaz tüylere dokunduğumda ürpermişti...''

"Onun ölü kalbinin feryadını duyabilen yegâne insandım, o da dahil."

[texting, tamamlandı] Bilinmeyen: 17 gün Bilinmeyen: Beni 17 günde buldun Bilinmeyen: Evet Alkın Bilinmeyen: Amacıma ulaştım Bilinmeyen: Artık ölebilirim 19519 | v'

hayatında kalıcı değilim ki zaten. #kısahikaye - 1 [december19] 070218

Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."

#1Bilimkurgu #4Fantastik Serinin ilk iki kitabı bir aradadır. BİRİNCİ KİTAP-ZEUS'UN KIZI Büyüdüm. Omuzlarıma her gün yeni bir yük yerleştirildi. Bazen farketmedim bile omuzlarıma konunanları,bilsem dur demez miydim, kaçmaz mıydım? Ama en büyük yük ben daha annemin rahmindeyken konulmuştu gelişmemiş omuzlarıma. Bir Tanrının Kızı olarak kanıma işlenmişti sorumluluklar. İKİNCİ KİTAP-YASAK. Lucas'ın bakışları Allison'nun yattığı yeri bulduğunda dudakları aralandı. Genç kız ayaktaydı. Bedeninin her yerinden akan kanla dimdik duruyordu. Gözleri lacivertin en koyu tonuna dönmüşken gözünün kenarından başlayan yarıktan akan kan dudaklarını kırmızıya boyamıştı. .. "İşte asıl sevgi buydu. Sevdiği insanı kendine göre değiştirmek onu kontrol etmek değil. İki tarafında karşısındakine göre kendini kontrol altında tutmasıydı. Birbirine, birbirinin değer verdiklerine zarar vermeden sahiplenmekti." • ● •●• YAZARDAN:Bu hikaye güçlü kadınların ve gerçek adamların bulunduğu bir hikaye. Güçsüze şiddet, taciz, kuma gibi toplumu kötüye teşvik eden bir hikaye değildir. Gerçek sevgiyi asla unutmamanız dileği ile... KİTAPLAR HAKKINDA YORUM "Tanrının Kızı kitabın çok güzel eğer ayrıca bu kitabı bitirip bastırmıyı düşünüyorsan bence çok satar eğer film olsaydı en az 15 kere izlemiştim çok akıcı bir kitap izin verseler evlenebilirim" ﹏ Ve bunun gibi bir çok yorum daha. Yunan mitolojisinin baba sevgisi, aşk ve savaşla harmanlanması sonucunda oluşan Tanrının Kızı serisine davet ediyorum sizi. ❗❗ 1 TEMMUZ 2019 A KADAR ASKIYA ALINMIŞTIR. 1 TEMMUZ İTİBARİYLE HİKAYE EN BAŞTAN DÜZENLENİP YAYINLANACAKTIR. 04.01.2016

Özel güçteki insanların birbirini bulduğu özel serüvenimize sizde katılmak ister misiniz?

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."