uzun süredir kavga etmekten başka bir şey yapmayan jeon jungkook ve park jimin aynı evde karantinaya girmek zorunda kalır. kısa hikaye \ smut

vampires¡werewolves¡witches 1830/Moskova Gözlerimi açtığımda ellerimde senin soğuk kanın vardı; biraz da kendi sıcak kanımdan damladı üstüne. Kırmızıyla mavi avuç içimde karışmışlardı birbirlerine. Ve şimdi, bu ellerle tüm şehri yakacağım. Kırmızıyla maviyle. Ateş ile suyla.

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

ş𝚒𝚖𝚍𝚒 𝚎𝚕𝚕𝚎𝚛𝚒𝚖𝚒 𝚝𝚞𝚝, çü𝚗𝚔ü 𝚜𝚎𝚗 𝚋𝚎𝚗𝚒𝚖 𝚎𝚞𝚙𝚑𝚘𝚛𝚒𝚊'𝚖ı𝚗 𝚜𝚎𝚋𝚎𝚋𝚒𝚜𝚒𝚗

Jeon Jungkook'un koruyucu meleği Park Jimin... 👼☄️