Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı yoksa yanan ateşe dokunmak mı? Esir olmuş bir kızın yüreğinin çırpınışıydı bu satırlar. Aşık olduğu adamın kimsesizliğine esir edilmişti, duvarları soğuk bu konakta ölene kadar nefes alacak, yemek yiyecekti ama yaşamayacaktı.

Bir kuş misali çırpınıyordu Zülalin yüreği acıdan ve kederden. Nerden bilebilirdi ki '' nefesim '' dediği adamdan gün gelip nefret edeceğini, bilemezdi. O sadece tüm varıyla yoğuyla sevdi. Demir onun hayatının aşkıydı. Zülal sadece sevilmek istemişti, sevildi de. Demir onu çok sevdi. Ama insan en çok sevdiğini kırıyor, en çok onun canını acıtıyordu. İkiside böyle olacağını bilemezdi, aşklarının bir alev topu gibi büyüyüp onları yakacağını bilselerdi eğer aşık oldukları gün çevirirlerdi başlarını değmezdi gözleri birbirlerine. Ama olmadı yapamadılar. Aşkın ateşinde yandılar, yandıkça daha çok sevdiler. Sevdikçe daha çok yandılar. Bu ateş öyle kuvvetliydi ki bir kez içine düştün mü kurtuluşun mümkün değildi. Zülal & Demirin hikayesini merak edenler , sizleri hikayemiz SESSİZ ÇIĞLIĞIM'A bekliyorum..

...O... Mardin gibiydi. Gecesi gibi sessiz, sakin. Ama bir o kadar da ışıl ışıl. Mardin gibiydi. Gündüzü gibi çocuk kahkahası dolu. Ama bir o kadar da gözyaşı. Mardin gibiydi. Herkesin bir açığını aradığı. Ama mükemmelliğin şekil bulmuş hali. Mardin gibiydi. Aşka sırtını dönmeye çalışan. Ama Aşka koşan. Mardin gibiydi. Geçmişi karanlıkta saklı. Ama geleceği bir o kadar aydınlık. Mardin gibiydi. Kuru toprağın üzerine dizilmiş taş evleri gibi. Sessiz ve kimsesiz. ...O... Mardin'e duyulan aşk gibiydi. Sonsuz ve Merhamet dolu. "...Yiğit Masumdu, Ses Tonu İse Katil..." 26.11.2015 Genel Kurgu #19 23.08.2016

Su gibiydi iki genç kız da. Öyle narin öyle güzellerdi. Birinin adı Zeynep'ti. Bakanlar gözlerini alamazlardı. Babasının en değerlisi, mücevheri, güneşiydi. Birde Mardin'in ağası vardı. Ömer Ağa. O bir şey isterse olurdu, kimse karşı gelemez gelmeye cüret bile edemezdi. Bütün aşiretlerin de Mardin'in de ağasıydı. Herkes bilirdi onun sözü sözdü. Adaleti kendisinden hep bir adım önde olan bir adamdı. ______________________________________________ "Berzan ağa vermezlerse kaçıracakmış seni hiç mi korkmuyorsun?" Kahkaha attı kardeş bildiği arkadaşının sözüne Zeynep. "Asla evlenmem onunla kaçırırsa da elbet yolunu bulur kaçarım kaçamazsam da canıma kıyarım yine de yar olmam ona." "Yine de bir düşünseydin babanın durumu zorda Paşaların oğlu o kurtarırdı sizi bu durumdan." "Sen delirdin mi Dilan asla evlenmem onunla dedim ya hem babam söz verdi okutacak beni. Değil Paşaların oğlu koskoca Mardin'in ağası Ömer Ağa bile gelse alamaz beni." Kararlılıkla konuştu genç kız kendinden çok emindi. İlerde çalıların arkasında biri daha vardı ama küçük kızın böbürlenerek konuşmasını kahkaha atmadan dinlemeye çalışan. Hele son sözlerini duyunca gözlerinde pırıltılar beliren. ---------------------------------- Diğerinin adı ise Dilan'dı. Korkusuz, cesur ve hep yüreğinin sesini dinleyen Dilan. Zeynep'ten daha zor bir davanın savaşını verecekti o. İki genç kız da Mardin'in ateşli topraklarında kendilerini bir anda hem var oluş mücadelisinin içinde bulacaklar hem de aşkın büyülü dünyasının içinde gururlarını kaybetmeden savaşı kazanmanın yollarını arayacaklardı.

"Senin doğduğun yerde ben solarım, benim açtığım yerde sen batarsın!" ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 6 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

İki aşirette bir araya geliyorlar. Şu kan davası daha fazla sürmesin diye kan davasını bir şartla sonlandırıyorlar. Ama iki can da beraber alıp gidiyor. Birbirini sevmeyen gençler bir olaydan sonra nasıl mutlu oluyorlar buyurun okuyun... BİR TÖRE HİKAYESİ... DİKKAT: HİKAYELERİNİZİN REKLAMINI YAPMAYINIZ!!

ELİF ve SELİM Sevildiğinden habersiz olan bir kız.... Sevdiği kızla evlenmek için kız kardeşinden dahi vazgeçen bir adam.... ©Tüm hakları saklıdır

Hayallerin Gerçekleşiceğine inanıyosanız eğer Rüyalarında gerçekleşeceğine inanırsınız. Tesadüflerle başlamıştı hikayeleri şimdi de tesadüfle başlıycak.Gülmeye hazır mısınız?Çünkü bu iki gerizekalının ilişkilerine bol kahkaha atıcaz.Ağlamak yok. Almila;Üvey abileri ve kuzenleriyle hayatını gülerek geçiren,asi ve bir o kadar da saçma espiri yapan kızımız.Küfürbaz,eğlenceli,sinir bozucu. Efe;Tabiiki de yakışıklı sapığımız.Onun yanındaysanız her an utançtan yüzünüz domates tarlası gibi kızarır.Uyuz,sapık,yakışıklı. ''Hey sen o otobüsteki,direği tutunup yine sarsılan ve sarsılmana rağmen cool olan çocuksun.'' dedim parmağımlı onu göstererek.Koyu yeşil gözlerini bana bakmak için çevirdi ve güldü. ''Vee sen de,otobüsün için sanki angus gırtaklıyomuş gibi bağırarak şarkı söyleyen kızsın.'' dedi gülerek. ''Ah..evet o benim.Beni böyle hatırlanman ne güzel.'' Diğer Töre hikayesinin devamı gibi bişey.Ve diğerini okumadan buna geçebilirsiniz.(Galiba) -Kapak Tasarımı için Knyhilal'e teşekkür ediyorum-

Daha 10.siniftaydim okulun bahçesinde gezinirken 12.siniflarin oldugu bölümün kapisinda o koca gözlerini üstümde gezdiriyordu.....

''Sevecek misin? Bir gün benim, Seni sevdiğim gibi sende beni sevecek misin?'' Gözyaşları hızla akarken dudakları titreye titreye bu soruyu sormuştu. Elini genç adamın dudaklarına getirdi. ''Bir gün beni gerçekten sevecek misin Bora? '' Bir kez daha sordu. Bir kez daha cevap alamadı. Elinde ki kanı sevdiği adamın yüzüne değdirirken, Onun bir cevap vermesini bekliyordu. ''Asude.. '' dedi genç adam. Ne diyecekti ki. O bile bilmiyordu. ''Sevmeyeceksin.. Beni hiç bir zaman sevmeyeceksin. '' Yarı baygın gözleri tümden kapanmaya yüz tutmuşken dudaklarında yer alan küçük gülümseme ile sevdiği adamın gece karası gözlerine baktı. ''Ben, Benden gidecek olan seni çok sevdim. Ruhumu verecek kadar çok. '' Ardından gözleri kapanmış ve karanlığa teslim olmuştu. Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok! (İleri bölümlerden bir kesit. (Hikayemiz kötü sonla bitiyor sanmayın. Bence okuyun.)) Tüm seriler birbirinden bağımsız. :))