－tamamlandı ❝taehyung, jungkook ile kendisini çizmeyi seviyordu.❞ －texting © mindaextae

Kim Taehyung'la, beni terk etmesinden yıllar sonra bir arkadaş buluşmasında yeniden karşılaştığımızda değişen tek şeyin zaman olmadığını çok iyi anlamıştım çünkü saçlarını her hafta başka bir renge boyayan Taehyung'un yumuşak tutamlarına hafif hafif aklar düşmüş, dart tahtasına benziyor diye dalga geçtiğim güzel yüzü benim yüzümün aksine bütün piercing'lerden arındırılmış ve en önemlisiyse o fazlasıyla olgunlaşmıştı. Ve bunun asıl nedeni beni terk ettikten sonra yaşadığı pişmanlık falan değil evlenmiş ve iki kere baba olmuş olmasıydı. gguklovestae için!! #angst değil 7 haziran 2020

[Bottom Yoongi, I know, don't come for me] (COMPLETED) (Finished: 12/09/19) The two members of the famous band BTS, Park Jimin and Min Yoongi, absolutely despise each other. The loathe they feel towards each other does all but affect their business relationship. They act nice for the cameras, but they rage an ongoing battle that leaves the other 5 members exhausted and irritated. When one day Yoongi realized just what lay under that pent up rage and frustration, will he be able to tell Jimin how he feels? Or will he shrink back into the comfort of the shadows that surround him, engulfing those feelings once again in the deep corners of his mind. Burying them. Hiding them. Protecting himself from the possible embarrassment of that awful thing titled "rejection". (There's a suprise at the end😅)

Üniversitenin dedikodu sayfasında Kim Taehyung'un, bakışlarını üzerinden çekemediği için, Jeon Jungkook'u sevdiğine dair haberler çıkar. instagram-text

"Savaşacaksan daha güçlü savaş, kaçacaksan daha hızlı kaç, yalnızca direneceksen daha iyi diren." "Peki," dedi Jungkook, Taehyung'un emirlerini dinlemeyi bitirdiğinde. "eğer öpeceksem?" "O zaman daha sert öp."

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Gözlerim kapalı, kalbim ve zihnimin arasındaki savaşın ortasında kaybolmuş yürüyorum. Yürüyorum, nefret ve sevgi arasındaki çizgide... " Senden nefret ediyorum." " Seni seviyorum."

"Ah o güzel gözlerin döndürüyor başımı, lütfen seni izlerken hor bu telaşımı" "Bekle ulan bekle geliyorum ben döndüreceğim o başını. Jisung peçetelerimi getir!" "Minho amca? Lan kaç Hyunjin kaç!" > Batuhan Kordel - Sıcak Şarap 🎧

Chan sürekli rüyalarına giren ve periye benzeyen o çocuğa aşıktı. -220405, angst

Mutlu bir gemi seyahati sırasında beklemediğiniz bir kaza yaşansa ne yapardınız? O gün Han Jisung mutlu geçeceğini düşündüğü bir sabaha uyanıp okulun düzenlediği Jeju gezisi adına ailesi ile vedalaşıp bir daha hiç dönemeyeceği bir yolculuğa çıkmıştı.