​"Sen beni kaçırdın Murat!" Öfkeli nefeslerimi zapt etmek oldukça güçtü, sesimi kontrol edemiyordum. ​"Beni niye kaçırdın Murat, neden?" Alt dudağımı ısırırken, yaptığı şeyin yeni yeni farkına varan Murat gözlerime bakıyordu. Mavi gözleri kısılmıştı; az önce attığım tokattan ötürü yanağı kızarmaya başlamıştı bile. ​Burnum sızlarken, öfke ve sinirden ağlamanın eşiğine gelmiştim. "Bu mevzu duyulmadan beni köye götür, hemen! Hemen Murat!" ​Duraksayıp yutkunurken Murat'ın dibine girip göğsüne vurdum. Ellerimi tutup beni durdursa da çırpınmaya devam ettim. "Duyulursa evleniriz," demesiyle başımdan aşağı kaynar sular döküldü. • Dönem Kurgusudur. Bursa'nın Rüzgarlı köyünde 1986 yılında geçmektedir. • • • İlk kelimeleri 01.09. 2024 yılında yazıldı. Yayınlanma tarihi 25.05.2026.

Bazı dokunuşların izi geçmez... Bazı insanlar ise tam kalbinizin ortasına işlenir. Yade, dünyayı renklerle anlamlandıran genç bir ressamdır. Asperger Sendromu'yla birlikte gelen sınırları, onu insanlardan uzak tutarken; yalnızlığı çoktan tenine işlemiştir. Sonra bir gün, yolu Bora'nın dövme stüdyosuna düşer. Bora, insanları tenlerine işlediği hikâyelerle tanıyan bir dövme sanatçısıdır. Sıcakkanlı gülüşü, sabırlı tavırları ve Yade'ye ilk baktığı andan itibaren hissettiği o tarifsiz çekim... Hepsi, Yade'nin alışık olmadığı kadar gerçek gelir. Bora'nın her dokunuşu, Yade'nin içinde anlamlandıramadığı bir sıcaklık bırakırken; Bora, bu kırılgan kadının gözlerinin içine baktıkça ona dokunmaktan çok, ona ait olmayı istemeye başlar. Üstelik kader, onları yalnızca bir kez karşılaştırmakla yetinmez. Aynı sokaklarda, aynı etkinliklerde, aynı restoranlarda yeniden buluşturur. Aralarındaki çekim ise her karşılaşmada biraz daha büyür; masum bakışların altına saklanan o yakıcı arzu, ikisini de geri dönüşü olmayan bir noktaya sürükler. Temastan, kalabalıklardan ve yanlış anlaşılmaktan yorulan Yade'nin hayatı, anneannesinin ayarladığı felaket randevular ve arkadaşlarının "biraz sosyalleş" baskısıyla daha da karmaşık hale gelir. Tüm bunlardan yorulan Yade'nin yardımına koşan, çevresine karşı sahte sevgilisi olmayı kabul eden Bora için bu oyun kısa sürede tehlikeli bir hâl alır. Çünkü Yade'nin ona attığı her küçük adım, Bora'nın içinde usul usul büyüyen aşkı alevlendirirken; Bora'nın fısıltıları, koruyucu tavırları ve Yade'ye dokunurken gösterdiği o dikkatli şefkat, genç kadının bütün sınırlarını sarsmaya başlar. Ve bazı insanlar... Birbirine dokunmaktan korksa bile, sonunda birbirinin teninde kaybolur.

"Gülüşün," Diye fısıldadı kalın bir sesle. Elleri yanaklarımı buldu ve gözleri dikkatle siyaha dönen gözlerime kaydı. "Gözlerin," Ardından parmakları boynuma inerek soğuktan buz gibi olmuş tenime kaydı. "Şu tenin, Narin'im." Sıcak nefesi yüzüme çarparken sağ eli bu sefer göğsüme, tam kalbimin üzerine indi. Yeşil gözleri ateş gibi bana bakarken gözyaşlarım yanaklarımdan acıyla süzülüyordu. Şifayı fısıldar gibi, "Her parçan," dedi. "Her parçan içimdeki sevdanın en deli yanı." Yaşlar gözlerimden dökülürken boynum ona büküldü, kalbim onun için çarptı. Kılıç bunu anladı ve dudaklarında oluşan yorgun tebessümle baktı bana. "Yokluğuna zifirim ben." Dedi erkeksi bir sesle dudaklarıma doğru kapamadan önce. "Sensiz bırakma beni, Mahperi." (+18)

Miraç Sarsılmaz. Şehrin sefiri, tüm illegal işleri bir roman mahallesi ve mahalle yerlileri üzerinden yürüten Yekta'nın gözbebeği ve silahı. Mahur Yılmaz. Sıradan bir roman kızıyken günün birinde Miraç'ın hayatındaki en değerli insan haline gelir. Onun insani duygularını uyandıran roman kızıdır ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktır. * Mahallenin ortasında vurulmuş yatan iki ceset. Biri abi ve tüm illegal işleri yöneten bir adam; diğeri şopar ve kızını satan bir baba. Mahur, etrafına bakındı. Gözünün birini açamıyordu. Gözyaşları yüzünde süzülürken kan sızan yaraları sızlatıyor ve canını yakıyordu. Yoğun kara ve gri duman göğe yükselirken mahalle kül olmak için tutuşuyordu. Herkes kaçışıyor, ağlıyor, etrafta koşturuyordu. Bir tek o hareket etmiyordu. Yanan mahallenin karşısına geçmiş, arabasına yaslanmış, kanlı elleriyle sigarasını yakıp yüzüne sıçramış kanı siliyordu. Miraç Sarsılmaz. Mahur, topallayarak ona doğru yaklaştı. Dengesini kaybettiğinde Miraç onu belinden tutup yakaladı ve gözlerinin içine baktı. "Bitti, Mahur. Bir daha kimse sana dokunamayacak. Bir daha kimse sana el kaldıramayacak. Bunu yapacak olan herkes, bu günü ve beni hatırlayacak. Hatırlatacağımdan emin olabilirsin." "Neden, Miraç?" Miraç ona baktı. "Çünkü sen benim hayatımdaki tek değerli insansın," deyip tebessüm etti. Mahur, gülemedi bile. Elleri, yüzü kan içindeydi. Gözleri kapanacak gibi olduğunda Miraç'a tutundu. "Bana tutun," dedi adam. "Sen beni bırakmadıkça, ben seni kimselere bırakmayacağım." Miraç Sarsılmaz, şehrin ve semtin en gözü kara adamı olarak bilindi. Değerlisi için İstanbul'un sefirini gözünü kırpmadan vahşice öldüren; o kız için elini kana bulamaktan çekinmeyen biriydi. Mahur Yılmaz; o vahşetin sebebi, ulaşılması güç ve Miraç Sarsılmaz'ın bilindik zaafıydı, değer verdiği tek insandı. 26.08.2022

Lâle Gürkanlı, başarılı bir inşaat mühendisi ve vârisi olduğu şirkette hırslı bir yöneticidir. Hayatının tüm gündemi işinden ibaretken kardeşine özel ders veren matematik öğretmeni dikkatini biraz dağıtır. Gündüz bir kursta öğretmenlik, akşam da inşaatlarda işçilik yaparak ailesine destek olmaya çalışan Sinan Devrimoğlu, özel ders vermeye gittiği evde bir devrim yaşayacağından habersizdir. Zira meraklı bir sarı lâle, gönül penceresinden içeri sızmakta kararlıdır. Tüm hakları saklıdır.

Alabildiğine havayla doldurdu ciğerini. Sonra önünde uzanan topraklara baktı, masal diyarlarından çıkmış gibi güzel topraklarına. "Söyle bana Çamlıkaya!" diye bağırdı. Sesi kayalığı, meşe ağacını, çayırlığı, küçük dereyi tuttu. Arkasındaki çalılıktan saksağanlar havalandı. Sert bir rüzgar esti. Saçındaki karahindiba tohumlarını aldı götürdü. Biraz gersinde duran kızlar kıkır kıkır gülüştü. Ne kadar da şenlerdi. Ne kadar da tasasız. Tek dertleri annelerinin onlara fazla ev işi yaptırıyor olmasıydı ya da derslerinin gitgide zorlaşması, veya gezip tozmaya vakit bulamayacakları kadar yorulacakları hasat zamanının yaklaşması. Bir zamanlar o da onlar gibiydi. Ve yaşı da öyle çok büyük değildi onlardan. Gözlerini yumdu. Yumruklarını sıktı. Sonra o uçurumun kenarında esen rüzgara geçmişte kalan tüm dertlerini bıraktı. Kendine ahdetti oracıkta. Bu, eller uğruna son ağlayışı olacaktı. Gözlerini tekrar açtı, bir kez daha baktı köyünün topraklarına. Ve Güldeniz savaşmaya işte o zaman başladı. "Bir kadının yüreğinden büyük müsün?" diyerek. "Söyle bana Çamlıkaya. Söyle! Bir Güldeniz'in yüreğinden büyük müsün sen?"

"Dayan," dedi yalnızca. Enise'nin kalbi bin yerinden çatladı. "Her şey bittiğinde, benden kurtulacaksın Enise Temren. İpsiz bir çıtalı gibi, göklere salacağım seni. Yapman gereken tek şeyi biliyor musun? Yapman gereken tek şey dayanmak. Dayan. Ben bu kafesin kilidini senin için de benim için de açmak üzere geleceğim. O zamana kadar sadece dayan, Enise Temren. Sadece dayan."

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Gökte süzülen bir yalnızlık. Adı toprağın altında bir sır gibi gömülü. Onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın... ve sadece bir gece. Yetişkin sahneler içermektedir... Argo ve küfürlü konuşmalar içerir... #mahallekurgusu +18