Ben bir psikiyatristim. Ama onun gözlerine baktığımda, hiçbir kitap öğretmedi bana bu acının dilini.

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

•tamamlandı "aklın varsa konuş çocuk." tutuşu sert, tıpkı sesi gibi. "deliliğimi sorgulamak gibi bir hataya düşme sakın, ipini parmaklarım eder bu küçük odada ikimizi de yakmaya yetecek bir yangın çıkartmaktan gocunmam." bariz belli deliliği soluklarımın sonunu getirirken, şimdikine tezat, bir kaç tik tak süresinden çok daha fazlası boyunca ciğerlerimde ağırlayamayacağım nefeslerimin teminatı önden. Ölümüm elinden, ölümüm gözlerinden, ölümüm karşımdaki azrail çehresinden, yok oluşum varlığının mevcudiyetinden.

Taehyung, evreni oluşturan sekiz tanrıdan ışığın tanrısı Apollon'un oğluydu. Taehyung yapmaması gereken bir yasağı çiğnemiş, karanlığın tanrısı Eresbos'un oğlu olan Jeongguk'a âşık olmuştu. Bu yasak aşk sonucu büyük tanrılar, bu iki günahkârı hafızaları silinmek üzere Dünya'ya sürmüş ve onları kaderlerine mahkûm etmişti. Ancak kader tanrıların elinde olan bir şey değildi ve yeniden yazılacaktı. TAMAMLANDI.

"Benim biricik küçüğüm. Seni dünden daha çok, yarından daha az seviyorum. Ama seni en çok bugün seviyorum..." "Bu söz kimin peki?" "Bu söz ise Kim Taehyung isimli bir aşığa ait küçüğüm. Ne ünlü bir yazar ne de ressam. Sadece, fazlaca aşık bir adam. Galaksi gözlü bir çocuğa hem de..."

Jungkook kütüphanenin rafları arasında yanlışlıkla bulduğu bu günlüğü bakınmak için okumaya başladığında kelimenin tam anlamıyla aşık olmuştu. Günlüğün sahibi kendi ve yaşamı hakkında her şeyi günlüğe çok güzel bir şekilde aktarmıştı. Jungkook yazılırkenki tüm hisleri neredeyse hissediyordu. Sayfaları hızla çevirirken son sayfasına geldiğini şimdi fark etmişti. Son sayfasını çevirdiğinde gördüğü şey şokla ağzını açık bırakmış ve gözlerini doldurmuştu. "Güle güle dünya. -Kim Taehyung (1962-1986)" "24! Öldüğünde sadece 24 yaşındaymış!" Gözlerinde biriken yaşlarla ağzından döküldü kelimeler. Üzgün ve kırılmış hissetti Jungkook. Onu tanımıyordu ama okuduklarıyla onunla yaşamış ve yakınıymış gibi hissetmişti. "Ne veya kim öldürdü seni..Neden daha fazla dayanamadın? Ama Kim Taehyung eğer yanında olsaydım gitmene asla izin vermezdim.." Son sayfaya tutturulmuş fotoğrafa baktı ve gözyaşı daha fazla dayanamayıp düştü. Gözyaşı günlüğe değdiği an etraf güneşten bile daha fazla aydınlanıp parıldadı..

Ruhun merhemi ruha aittir... Bilmiyordu ki Jungkook. Çocuğun uzun yıllar sonra ilk defa çilek reçeli yediğini bilmiyordu. Oysa bilseydi, Taehyung'un tadını unuttuğu çilek reçelini bu yüzden sevinçle yediğini bilseydi serer miydi çocuğun önüne Dünya üzerinde bulunan tüm çilek reçelini? Sererdi ya, sererdi, serecekti... Taekook Semekook Uketae Bașlangıç tarihi : 23/06/22 Bitis tarihi : 17/08/23

Vincenzo Kim, Rus Mafyası Johannes Jeon'un kıymetli elmasıydı. By Amethyst ⛓️

Mor saçları yüzünden halkın diline düşen ressam Jungkook'u Kral Kim Taehyung ısrarla sarayında ister Semetae Ukekook

Paranormal olaylar inceleyen youtuber Jeon Jungkook, yeni videosu için perili bir eve girdiğinde evin ölen sahibi Kim Taehyung'un ilgisini çekeceğinden habersizdi. Semetae Ukekook