မင်းက မေးခဲ့တယ်။ ငါ ဘာကို အကြောက်ဆုံးလဲတဲ့။ ငါ အကြောက်ဆုံးက အဲ့ဒီ့နေ့မှာ ကူးယွီမိုး မရွာမှာကိုပဲ။ မင်းနဲ့ မဆုံဖြစ်ခဲ့မှာကို စိုးပါတယ်။ မင္းက ေမးခဲ့တယ္။ ငါ ဘာကို အေၾကာက္ဆုံးလဲတဲ့။ ငါ အေၾကာက္ဆုံးက အဲ့ဒီ့ေန႕မွာ ကူးယြီမိုး မ႐ြာမွာကိုပဲ။ မင္းနဲ႕ မဆုံျဖစ္ခဲ့မွာကို စိုးပါတယ္။ Translated with permission from the original author.

ဓားထက်ထက်နဲ့ နှလုံးသားတည့်တည့်ကို ထိုးတယ် ။ ပြီးတော့ ဆားတွေ အများကြီး သိပ်ပစ်ခဲ့တယ် ။ အဆုံးသတ်မှာ ငါ့ယောက်ျားက ငါ့ကို ထားသွားတယ် ။ ပြန်လာ မလာကတော့ မင်းတို့ ရွေးချယ်ပေးရမယ် ။ ဓားထက္ထက္နဲ႔ ႏွလံုးသားတၫ့္တၫ့္ကို ထိုးတယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ဆားေတြ အမ်ားႀကီး သိပ္ပစ္ခဲ့တယ္ ။ အဆံုးသတ္မွာ ငါ့ေယာက္်ားက ငါ့ကို ထားသြားတယ္ ။ ျပန္လာ မလာကေတာ့ မင္းတို႔ ေရြးခ်ယ္ေပးရမယ္ ။

End of serendipity , I met him YiZhan Edited : this is totally different version

Epiphany (n.) a moment when you suddenly feel that you understand or suddenly become conscious of something that is very important to you

တကယ္ေတာ့...ဝမ္ရိေပၚဆိုတာ...... ေ႐ွာင္က်န္႔ဖမ္းဆုပ္ပိုင္ခြင့္မ႐ွိတဲ့ပံုရိပ္ေလး.... တကယ်တော့...ဝမ်ရိပေါ်ဆိုတာ...... ရှောင်ကျန့်ဖမ်းဆုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိတဲ့ပုံရိပ်လေး....

လူတစ္ေယာက္ဟာ ေနာက္လူတစ္ေယာက္ကိုေပးႏိုင္တဲ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုးအရာဟာ သူ႔ရဲ႕အခ်ိန္တဲ့။ Xiao Zhan ဟာ သူ႔ရဲ႕တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြထဲ နာရီတခ်ိဳ႕တဝက္ကိုသူ႔ကိုဖဲ့ေပးမယ္ဆိုရင္ သူကဘာေၾကာင့္မယူပဲေနရမွာတဲ့လဲ.......။ လူတစ်ယောက်ဟာ နောက်လူတစ်ယောက်ကိုပေးနိုင်တဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာဟာ သူ့ရဲ့အချိန်တဲ့။ Xiao Zhan ဟာ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေထဲ နာရီတချို့တဝက်ကိုသူ့ကိုဖဲ့ပေးမယ်ဆိုရင် သူကဘာကြောင့်မယူပဲနေရမှာတဲ့လဲ.......။

(Unicode and Zawgyi Code) (ဝမ်ရိပေါ်) အတူတူရှိနေခဲ့ဖူးတဲ့ နေရာတွေကိုရောက်တိုင်း......လွမ်းတယ် 'ကျန့်ကော'ရယ်။ ကျွန်တော် ကိုခွင့်မလွှတ်နိုင်တာ ကျန့်ကောမှန်ပါတယ်....... ကျွန်တော့် နောင်တတွေနောက်ကျနေပါပြီ...... (ရှောင်ကျန့်) ပျော်တယ်...နာကျင်တယ်....ပြီးတော့ ခါးသီးတယ်... 'ဝမ်ရိပေါ်' မင်းမရှိတဲ့အရပ်မှာ ငါ့ရဲ့မျက်ရည်တွေလည်းမရှိဘူး...ဒဏ်ရာတွေလည်းမရှိဘူး......ဒါပေမယ့်လည်း ငါမပျော်ခဲ့ဘူး......

ခင္ဗ်ားကိုခ်စ္ရတာလဲ အျပစ္တစ္ခုလိုပဲ.. ခင်ဗျားကိုချစ်ရတာလဲ အပြစ်တစ်ခုလိုပဲ.. Warning > This fic is not about happy ending so read at your own risk.