"Yalnızlık dolu, bakmak lazım. Ne olduğu aşikar. Cüretkar yılanın başını eziyorlar, hadlerini aşmadan. Onlara göre... Anlaşılmamak yormuyor bazen yoran şey cesaret edememek. İşte cesaret edemedim Rio. Yanmak bana göre değil sanırım. Yakmak benliğimi inkar edercesine, inatlaşıyor. Eğer bir yangının tam ortasında dursaydım yanmanın bir yolunu bulabilirdim. Oysa cümleleri bile toparlayamıyorum. Devrik kalıyor biraz ve biraz da eğreti. Yorgun ve yanık kokusu. Kan ve çorba. Hayaletini temsilen başımda duran üç beyaz gölge. Yalnızmışızcasına yüzlerine vuran soğuk ter. Bir kaç soğuk ter. Bir kaç ses duyuluyor. Aralarından sızıp sızıp bana ulaşıyor diye düşünüyorum. "Kimsin?" Bilmem ki."