|TAMAMLANDI| Marinette, yaşadığı şeyler yüzünden artık hiçbir şeyi kaldıramamaya başladı.Olan şeylere bir de... Adrigami çiftinin eklenmesiyle artık son noktaya geldi.Ve hayatını sonlandırma isteği ile haraket etmeye başladı.Ama intihar sırasında, hayat ona yaşama tutunması için bir hediye göndermişti...

+ Doğruluk mu Cesaret mi ? ... - Cesaret + Bunu sen istedin... #lukanette (2)

Ona ,onu sevdiğimi söylemeyi çok isterdim ama buna cesaretim olmadığını da iyi biliyordum... Adrien... * Kapak tasarımı bana aittir.

Genç kız uyandığında bi kolu boştaydı. Yataktan aşağıya sarkıyordu. İşin garibi ise burası ne kendi ranzası, ne kendi odası, ne de kendi yastığıydı... - - - *Miraculous hikayesidir. Keyifli okumalar:)

Marinette ve Adrian'ın sınıfı, okul yılının sonunda sahilde bir okul gezisine davet edilir . Yaz sıcağı akarı Marinette ve Adrien arasındaki ilişkileri hızlandırır... BU HİKAYE @nurhya ADLI KİŞİNİN ORJİNAL HİKÂYESİNİN ÇEVİRİSİDİR! THIS STORY IS THE TRANSLATION OF @nurhya 's ORIGINAL STORY! Çeviri: @AyTenliMelekk Orjinal Hikâyenin sahibi: @nurhya

Parisin yeni kahramanlara ihtiyacı var. "Uğur böceği öldü Fuu." ... Yeni kişiliklere ihtiyacı var "Eğer bu bir film ise, bir baş karaktere ihtiyacı vardır değil mi?" ... Yeni kahramanlarla birlikte yeni zorluklarla karşılaşılacak, yeni kötüler tanınacak. "BU HUYUUZA!" ... "BLACKTALON İLE BAŞIMIZ DERTTE!" ... "BLACKTİN Mİ?!" ... DÜNYANIN bu kahramanları tanıması çok zaman almayacak. "PinkPaw Kulaklar!" ... "Seuk Khaw Dönüş!"... "Tikki, hm.. Tikki benekler!" .... Pari- ah hayır, dünyanın yeni mucizelere ihtiyacı var! ~Mucizevi kalın!~ Hala gelmediyseniz kurguma davetlisiniz, davetiyeniz her zaman geçerli efenim buyurun↬|--♡--| ⇢Mira-Sama 010918 ilk, - son.

İnsanlar eşsiz yeteneğime inanmazlar. Falcı olduğumu duyunca "İnsanları iyi kandırıyorsun" ya da "Ağızdan laf almada iyisindir sen şimdi. Söylediklerinizin hepsi kurmaca yaa..." derler. Bu cümlelere karşılık orda öylece durup... Gülümserim! Yeteneğim tanrı vergisidir ve kimseyi inandırmak zorunda değilim. Çünkü ağızlarından duyacağım 2. cümleyi her zaman bilirim. "Benim falıma da bakar mısın?"

Lukanette hikayesi olarak başlatıp adriannette olarak bitirmek istiyorum. Eğer hikaye beğenilirse hikaye son hız devam edecek.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.