"On iki kişinin olduğu bir masaya on üçüncü kişi oturursa aralarından biri ölür." Kana susamışlığın getirdiği savaşta insan nüfusu tehlikededir. Vampirler kendi içlerinde insan ve hayvan kanıyla beslenmek üzere ikiye ayrılmıştır. Vampir Konsey'i tarafından bir örgüt kurulup insan kanıyla beslenen vampirleri avlamak ve düzeni korumak için on iki kişilik gruplar oluşturulmuştur. Bir savaşla başlayıp ölümle son bulan olayın ardından topluluğun ortasına bir ateş gibi düşen Lisbeth, tüm dengeleri alt üst eder. Herkes her şeyi bildiğini zannederken, Lisbeth daima bir adım öndedir. Çünkü yıllardır planını yaptığı şeyleri gerçekleştirmek için kendine büyük bir söz vermiştir. Herkesin içinde bir intikam duygusu yatar. Bunu tetikleyen olaylar yaşandığı sürece her gerçek saklandığı kuytudan çıkmak zorunda kalır ve hırs, intikam ve öfke kaçınılmaz bir hal alır. Yalanlar, güveni sarsar. Öldürmezler fakat ardında bıraktıkları enkazın altında ölmek için yalvartırlar.

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

Biricik Dinçer Evinin prensesi, Dinçer' lerin göz bebeği, şimdilerin Ateş Parçası...Hayatını kurtaran, abisinin sınıf arkadaşına duyduğu hayranlığı yaşı büyüdükçe onu her anlamda bağlayan büyük bir aşka dönüşmüştü. Kahramanına duyduğu aşkı gün gelmiş kalbini paramparça etmiş, gün gelmiş aşkının her zaman önüne geçtiği bir nefrete ev sahipliği yapmıştı. Yıllar geçerken, içindeki aşkı bir kişiyle bile paylaşamayıp, sevdiği adamın kız arkadaşlarına arkadaşlık etmişti. Sevdiği adam tarafından her duyguyu sonuna kadar tadan kalbine artık bunlar ağır gelmeye başladığında planlarını öne çekip herkesten uzak kalmayı seçti. Gitti ancak, geri dönmedi... Taki çok sevgili kahramanının nişanlanacağı haberini alana kadar. O her zaman istediğini alan biri olmuştu ve asla değişmeyecekti. Doruk Karahan Karahan ailesinin tek çocuğu, ailesinin geleceği...Sınıf arkadaşı Umut' un kız kardeşinin hayatını kurtardığında hem iyi bir aile dostu edinmişler hem de en iyi dostu ile tanışmıştı. Biricik ise sürekli peşlerine takılan tatlı, güzel ve sevimli baş belası bir kız kardeşti onun için. Yıllar geçtikçe onda önemli bir yer edinen Biriciğinin ani gidişine fazlasıyla üzülmüş, çoğu kez ona ulaşmayı denemiş ancak başarısız olmuştu. Yıllar sonra dönen kızın ise Biricik ile hiçbir benzer yönü yoktu. Biricik-Doruk 28.05.2018

Konuşmadığım için dilsiz sanılan, ruhunu insanlara kapatmış biriydim ben. Üzerimde, etekleri kan lekeli beyaz elbisem ve üryan ayaklarımla, geçmişin dikenli topraklı ormanında yürüyen bir kızdım ben. Sonra ansızın biri çıktı karşıma. Günahkâr olduğu için cehennem sanılan, ruhu ateşte yoğrulan biri. Arafta kalmaktan yorulan ve geleceğe kavuşmak için geçmişe gitmeye çalışan bir adam. Ruhunu, ruhumla birlikte ateşe veren bir adam. Benim yanıp kül olacağım, onun ise sönüp duman olacağı bir yangın bu... Bu ya ikimizin yeniden doğuşu ya da yok oluşu. #1 - Aksiyon (23.08.2019) #1 - Gizem (30.11.2019) #1 - Genç Kurgu (18.01.2021)

Sosyal medya hesabı üzerinden futbol yorumculuğu yapan ve hayli popüler olan Dila Aral, kullandığı rumuz dolayısıyla herkes tarafından erkek zannedilmektedir. Mesaj kutusuna düşen bir fotoğraf ve ardından katıldığı olaylı canlı yayın sonrası hayatı tamamen değişir. Sosyal medyada yerin dibine soktuğu yetenekli futbolcu Barış Akdora'yla 6 ay boyunca çalışmak zorunda bırakıldığında ikilinin arasında dinamikler değişir ve güç savaşı başlar. Beraber çalışmayı öğrenebilecekler midir?

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

01.07.2017 17.09.2017 Eski adı: YENİ OKUL ✔️ TAMAMLANDI Gözlerini kapat ve düşün: İki senedir yaşadığın ve alıştığın bir ortamdan gidiyorsun ve baban dışında tanımadığım bir sürü insan ile karşılaşıyorsun. Hayatın nasıl olur? Aksiyonlu? Sıkıcı? Romantik? Bunaltıcı? Hayatına yeni giren insanlara çabuk ısınabilir ve onları zor bırakırsın ama sıkı tutmasını da bilmelisin yoksa elinden kayar gider ve hiç farkına bile varmazsın. Dipnot: İstanbul,bir İzmir gibi olmayacaktı!! Yeni okulun,yeni maceralı hayatına hoşgeldiniz... (Gözlerini okumaya başladığın zaman açabilirsin yoksa okuyamazsın jsjsj bunu yapmazsam olmazdı jsjsj (espri yaptım Ha ha ha) anladıniz evet bende anladım :))ksjsj ) [Baya bi acemice yazılmıştır.] ©2017

"Kuralları yık, adaletsizliği yak. Bırak, gözlerindeki perdeyi çıkarıp atsın, ahmaklar." Şeytan, arkamda pusu kurmuş, en ufak yanlışımda beni asmak için bekliyordu. Ölümün gerçekliği parmaklarımı karıncalaştırırken son nefeslerimi verdiğimi biliyor, sessizce kabul ediyordum fakat bilmek, bazen yetmiyordu ve o gece sonum silinip, baştan yazıldı. Kartlar yeniden dağıtıldı, artık yer yerinden oynayacak, taş üzerinde taş bırakılmayacaktı. Gözlerinin maviliğine tezat bir şekilde eşlik eden koyu hareleri, benim kurtarıcım, güvendiğim tek limandı. Etraf gereksiz gürültülüydü ama ona her baktığımda, anlamdıramadığım bir sessizliğe çekiliyordum. Öyle bir sessizlik oluyordu ki değil bugüne kadar attığım çığlıklar, tek bir hıçkırığımı bile duyup, koşarak elimi tutuyordu. Bunun adı güçsüzlük değildi, biliyordum. Bunun adını fısıldamaya cesaretim olmasa bile, çoktan tüm hücrelerime yayılmıştı. Ben Rüya Özay, kendini insanları kurtarmaya adamış, bir kadınım sadece. O Kaan Demir, insanları kurtarmak için savaşmaktan çekinmeyen bir adamdı. Onun ismi geçen hiçbir cümlede, sadece, olamazdı çünkü o, benim her şeyimdi. "Korkuyorum Yüzbaşı," dedim çaresiz bir sesle. "Ben kendimden çok korkuyorum." "Ben korurum seni," diye fısıldadı sessizce. "Kendinden bile." Bu harika kitap kapak için değerli, @kirikcicekpapatya 'ya sonsuz teşekkürler. Küçük not; bölümler yeniden yazılıyor, bu yüzden kitaba uzun zamandır bölüm atmamışım gibi duruyor.

YENİ OKUL'UN İKİNCİ KİTABIDIR Devam etmiyor. 15.07.18 Zaman kimseyi şaşırtmadan hızlıca geçti. Bazı anılar güzel bazı anılar kötü geçse de birkaç sene önce yaşadıkları hayatta dönmediler. O zamanlar onlarda bir emare gibi kalsa da onlar o izi arkadaşlıkla sardılar, sevgiyle sarmadılar. Şimdi ise hepsi büyüdü. Üniversiteli olacakları zaman gelip çatarken, son yaz tatillerini hep birlikte son kez liseli olarak geçirirlerken durgun bir yaz tatilinin onları beklemeyecegini bilemediler... ©2018