Derler ki kader ağlarını sardığı zaman kimse engel olamazmış. Benim kader yazgım ise benim tam arkamda bir gölge misali yıllarca beni takip edip durmuş . Ömrüm boyunca hayatımda ki yalanlar öyle bir sarmış ki etrafımı bana dair tek gerçeğin arkamda ki kader yazgısı olduğunun farkına bile varmamışım. Aile, arkadaşlık,akrabalık ? Bunlar bildiğim fakat alışık olmadığım kavramlar peki ya aşk neydi? Bilinmezlikler için de kaçıp geldiğim bu Karadeniz miydi yoksa kaçıp geldiğim bu hırçın şehirde bir anda karşıma çıkan Oruç furtuna mıydı? Oruç furtuna ailemi , köklerimi bulmak için geldiğim bu şehir de belki de benim kaybettiğim en güzel savaştı. Oruç furtuna ,harabe kalbimde açan ilk ve tek çiçekti . Kısacası Oruç furtuna sadece aşk diyebileceğim kadar basit bir kavram değildi benim için , Oruç furtuna birçok kayıp için de en güzel kayıptı.

"Eleni hüznüne tezat bir şekilde parıl parıl parlıyordu odanın ışığı altında, yekpare ışık parçası; hatta güneş olmuş gibi geliyordu adama. Güneş, Oruç'un yörüngesinde döndüğü bir güneş..." İÇİNDE BİR HİKAYE DAHA VAR!! au tıp fakültesi orel'i başlığıyla okuyabilirsiniz... Rum Doktor Eleni Miryano, zorla geldiği İstanbul'da çalışmaya başladığı hastanede Trabzonlu Doktor Oruç Furtuna'ya aşık olacağından bihaberdi. Geçmişleri ise onları sandıklarından çok daha sıkı ağlarla birbirine örmüştü. Taşacak Bu Deniz Oruç & Eleni hikayesidir.

diziden bağımsız

-Nasip doktor hanım. Belli belirsiz söylemişti bunu duyulduğundan bile emin değildi ama kalbindeki bastıramadığı Her duyguyu bu kelimeye sığdırmış gibiydi nasip... Kız olduğu yerden yavaşca adama doğru döndü, göz göze geldiler bi anlığınada olsa olanları unutmuş gibi dolu gözlerle birbirlerine bakıyodu şimdi ikiside. -Nasip doktor bey. Merhabalarr arkadaşlar ilk kurgum 12. Bölüm sonrası oreli için yazmayı planlıyorum umarım beğenirsiniz♡

Orel

Bunca olasılık içinde bizi bulan kader sarsın bakalım iplerimizi.

Başka bir evrenden Oruç ve Eleni hikayesi.🪷 Bazı diller kelimelerden önce susmayı öğretir. Bazı karşılaşmalar ise geçmişi... Oruç, hayatı boyunca kaçtığı şeylerin adını koyamamış bir adamdır. Eleni ise öğrendiği her kelimenin ardında biraz daha yalnızlaştığını fark eden bir kadın. Tesadüf ile başlayan bu karşılaşma, aslında iki yarım cümlenin birbirini tamamlamasıdır. Yunanca dersleri ilerledikçe, ikisi de fark eder: Öğrenilen şey sadece bir dil değil, bastırılmış anılar, yarım kalmış vedalar ve söylenememiş duygulardır. Kültürler, şehirler ve suskunluklar arasında kurulan bu bağ; aşkın bazen yüksek sesle değil, içten içe yaşandığını hatırlatır. Her kelime bir yaraya dokunur, her bakış başka bir hikâyeyi açar. Çünkü bazı aşklar mutlu olmak için değil, anlamak için yaşanır. Hüzünlü Yunanca Dersleri, geçmişle barışmanın, ait olamamanın ve insanın en çok da kendisine yabancı olmasının hikâyesi. Ve belki de en zor ders şu: Bazı vedalar hiçbir dilde tam olarak çevrilemez.

Sahil kasabasının sıcak geceleri, Eleni ile Oruç'un arasındaki sessiz ama giderek derinleşen bağın etrafında şekillenir. Ailesinden kaçıp her gece Oruç'un odasına sığınan Eleni, ona duyduğu gizli aşkı içinde taşırken; Oruç onu koruyup kollayan ama hâlâ çocuk gibi gören bir mesafede kalır. Yakınlıkları arttıkça, aralarındaki bu dengesiz duygu hem daha güçlü hem de daha çıkmaz bir hâl alır.

Bu metin, Taşacak Bu Deniz dizisindeki karakterler ve olaylar temel alınarak yazılmıştır. Sahne tarafımdan değiştirilmiş, genişletilmiş veya kişisel yorum eklenmiştir. Anlatılanlar dizinin birebir kurgusu değildir; izlerken edindiğim gözlemlerin ve sahneye dair kendi bakış açımı yansıtmaktadır.

24 sene önce Trabzon'dan kaçmayı başarabilen Adil ve Esme kızları Aleyna ile, Esme'nin annesinin vefatı yüzünden Trabzon'a geri dönmek zorunda kalır.