İzmir'in nezih mahallelerinden birinde, kusursuz görünen hayatların ardında saklanan büyük acılar ve derin yaralar vardır. Mihriban Soykan, ailesiyle birlikte iki katlı küçük bir evde yaşamını sürdürürken sıcak bir temmuz ikindisi abisinin şehadet haberini alır. Bu haber, Mihriban'ın hayatını öncesi ve sonrası olarak ikiye böler ve mahallede kapanmaz bir yara açar. Kalbindeki boşluk gün geçtikçe büyürken, Yiğit Keskin de can yoldaşını kaybetmenin ağırlığını omuzlarında taşımaktadır. Bu ikilinin yolları bunca kesmekeşin arasında kesişirken o an fark ederler ki birbirlerinin varlığı bu yaraya merhem olacaktır...

"🍀" Bir çift gözde gördükleri merhamet, belki sondu belki de devrim. Lakin onlar yanmaya mahkum olduğu kadar yakan ateşe de mahkumdu... *** 📌Ve ant içtiler 'GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN!' *** BU HİKAYEDE GEÇEN YER, YÖN, KİŞİ VE KURUM ADLARI TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEKLİKLE BAĞDAŞTIRILAMAZ

Kuş kadardı onun kalbi , Ama gökyüzü kadar sevmişti keremi... Küçüklüğünden beri gerçek aşkının o olduğuna inanan ve hayatında bir tek ona yer açan Zeynep'in sahnesinde bir gün senaryoda olmayan ve bu aşk oyununda adı bile geçmeyen biri sahneye çıkar.Ve işte o zaman oyun başlar. Aşk ansızın gelir ve bir anda tutkuyla etrafı yakar,kavurur.İşte buna "TUTKULU AŞK" denir.