"Onu sevmek, dünyayı ilk kez doğru renkte görmek gibiydi." Firuze Güneş & Dağhan Kılıç Alptuğ

"🍀" Bir çift gözde gördükleri merhamet, belki sondu belki de devrim. Lakin onlar yanmaya mahkum olduğu kadar yakan ateşe de mahkumdu... *** 📌Ve ant içtiler 'GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN!' *** BU HİKAYEDE GEÇEN YER, YÖN, KİŞİ VE KURUM ADLARI TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEKLİKLE BAĞDAŞTIRILAMAZ

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. "En fazla ne olabilir ki?" dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı. Zara & Safir HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ!

Kuş kadardı onun kalbi , Ama gökyüzü kadar sevmişti keremi... Küçüklüğünden beri gerçek aşkının o olduğuna inanan ve hayatında bir tek ona yer açan Zeynep'in sahnesinde bir gün senaryoda olmayan ve bu aşk oyununda adı bile geçmeyen biri sahneye çıkar.Ve işte o zaman oyun başlar. Aşk ansızın gelir ve bir anda tutkuyla etrafı yakar,kavurur.İşte buna "TUTKULU AŞK" denir.