Ben Gül Rosealine. Mükemmel bir hayata, mükemmel bir işe, mükemmel dostlara ve mükemmel bir aileye sahiptim. Ta ki, en yakın arkadaşım Neşe Sandra ile çıktığımız kamp yolculuğunda arabamın bagajında bir ceset bulana ve o cesetin Vampir Kral olduğunu öğrenip zindana atılana kadar. 💋 "Fakat bilmediğiniz bir şey var Kral Hector," dedim sert sesimle. Nefret dolu bakışları adeta harlandı, "Büyücü olman dışında mı?" diye sordu tehlikeli bir tonla. Onu onayladım, "Büyücü olmam dışında." Şuan kellemin alınacağı alanda, binlerce vampirin önünde Kral'a kafa tuttuğum doğruydu. Yaptıklarımdan pişman değilim ha, aklım hala yapmadıklarımda... Haddi bakayımm! Kral Hector sahte bir merakla, "Neymiş o?" diye sordu. Güç almak istercesine yanımdaki Neşe'ye baktım. Siyah gözleri, gri gözlerime adeta cesaret ışınlarken yutkundum. Omuzlarımı dikleştirdim ve, "Ben sandığınızın aksine sıradan birisi değil, soylu bir prensesim!" dedim. İki saniyelik oluşan sessizliği bizi izleyen insanların kahkahaları bozdu. Bana inanmamışlardı! Oğlum ayıp değil mi lan? Onları umursamayarak bakışlarımı Kral Hector'da sabitledim. "Sana iki seçenek sunuyorum Hector," diyerek ona duyduğum saygıyı ortadan kaldırdım. "İki haftan var. Ya beni ve arkadaşımı serbest bırakırsın, abinin katilini beraber buluruz. Ya da bizi tam şuan öldürürsün ve benim gazabımdan kurtulursun. Geriye ise sadece annem Kitsune Kraliçesi Çağla ile babam Kurt Kralı Boris Garcia'nın gazabı kalır," dememle tüm salon sessizleşti. Öyle ki Kral Hector'un yakışıklı yüzü bile adeta dumura uğradı. Devam ettim, "Fakat onların gazabından kurtulabilir misin? İşte onu hiç sanmıyorum!" 💋 'PABUÇ' serisinin ikinci kitabıdır. İlk kitabı okumadan başlamanızı tavsiye etmem.

Arya Stark, Westeros'un batısında kayda değer bir şey bulamadı. Ne aradığını bilmiyordu ama içinden bir ses, onu gördüklerinin yetersiz olduğuna inandırmıştı. Onunla gelmeyi reddeden kafilesine rağmen Ulthos'a yelken açtı. Gördükleri kan dondurucuydu. Bildiği her şey yalandı. Gördüğü, inandığı her şey şu an gördüklerinin yanında hiçten bile küçüktü. Ulthos'un da ötesinde yeni bir ejderha doğuyordu. Eski ejderhanın ruhunun hapsolduğu yeni bir ejderha... Asıl ejderhalar ve kızıl şeytanlar ise pusudaydı ama kimsenin ruhu bile duymuyordu.

Yarı Azhuran yarı Estia'lı bir safkan genç kız. Düşman prensin kollarında kaderiyle dans ediyor. Peşinde bir kehanet, kalbinde bir yangın, sırtında yüzyıllardır bekleyen bir lanet var. O Kiera'ydı. Güç onun parmak izi olmalıydı.

Adel Velina, uzayın en tehlikeli gezegenlerinden biri olan olan Vert'te 22 yıldır yaşayan bir dil bilimcidir. Yıllar önce içerisinde yaşadıkları uzay üssü yörüngeden çıktığında bu gezegene düştüler ve yıllardır onların kurallarına sadık bir şekilde yaşamak zorunda bırakıldılar. Vert'te hayatta kalmanın kuralları basitti; yer altında yaşamaya devam et, asla yeryüzüne çıkma, yeryüzündeki canavarlarla savaşma, Vert halkıyla iletişim kurma ve asla yerin bir kat altına inmeye çalışma. Yeryüzündeki canavarlar tehlikelidir ama yerin en altında yaşayan canavarlar öldürücüdür. Onlarla konuşma. Onlarla göz göze gelme. Onlara asla dokunma. Çünkü zehirlidir yılan dilleri, Ve bakışları öldürür o saf kalbini. Ancak Velina bu kuralların hiçbirine uymadı, bir gün adım attığı yer çöküp kendini yerin en alt katında bir mezarlıkta bulduğunda yapması gereken tek şey oradan kaçmaktı ama bunu yapmadı... Bunun yerine açık mezarlardan birine yürüyüp canavarlardan bir tanesine dokundu ve parmağındaki ihtişamlı yüzüğü çıkarıp aldı. Mezarlıktan uzaklaşıp evine geri döndüğünde arkasında kendisini izleyen kızıl gözleri hissetti. Yüzyıllar önce lanetlenmiş Duat ırkının baş muhafızı şimdi karşısındaydı. Başlangıç tarihi: 25 Ekim 2024

Modern dünyanın güvenli kollarından kopup, adaletin sadece güçlünün kılıcıyla dağıtıldığı, merhametin ise zayıflıkla eşdeğer görüldüğü bir devrin tam ortasına düştü. Artık ne tanıdığı yüzler var ne de sığınabileceği yasalar. Bu yeni dünyada her gölge bir avcı, her lüks köşe bir tuzak ve her sessizlik, boğazına dolanmaya hazır bir urgan. "Medeniyetin ışığında parlayan bir ruh, karanlık çağların vahşetinde ne kadar süre sönmeden kalabilir?"

Bağ Serisi(1.Kitap) Kurt ruhu olmayan bir Kurt kadın... ​Kurt ruhu olmadığı için dönüşemeyen Bella Dairow, sürüsünde hor görülen bir dışlanmıştır. Tek çareyi artık gitmekte bulur. ​Gitmeye karar verdiği gece alkolü fazla kaçıran Bella; kendini tehlikeli bir karmaşanın ortasında bulacaktır. ​Sabah uyandığında, yanında bronz tenli, kaslı bir adam vardır... Ve o adam sürünün sert ve acımasız alfası Theo'dan başkası değildir...

Serinin son kitabı huzurlarınızda. Biraz hüzün biraz mutluluk ve gözyaşı bizleri beklemekte. Seriyi okuyanların favorisi ikinci kitap yani Sakin olsa da benim favorim Suskun. Çünkü içi umut dolu. İyi okumalar dilerim.

Belki de ihanet herkesin damarlarında dolaşan bir haslettir. Birinci kitabı okumadan ikinciye başlamamanızı tavsiye ederim.

Gizemli olan ev mi? Zaman mı? Yoksa insan mıydı? Elime bir hançer tutuşturdu. Bronzdan yapıldığını düşündüğüm bu sade hançer belki de malikânedeki en eski nesneydi. Ürpertiyle birlikte bir hançere bir de Robert Amca'ya bakarken içimden "Bütün tarikat hikâyeleri kanlı biter" diye tekrarlıyordum. Hıristiyanlar bile kan dökülmeden günahların affedilmeyeceğine inanıyorlardı. Şimdi benden kanımı akıtarak gizli bir ayine katılmam isteniyordu. Sıradan bir Havva iken Eva olmuş, dünyanın en eski ve gizemli ailesi Addisonlar'ın içine düşmüştüm. Gizem belki de damarlarımda geziniyordu. Ya da aşktan, malikâneden ya da anıtlardan kaynaklanıyordu. Peki tüm bunların Göbekli Tepe ile ne alakası vardı? İlk insanlardan günümüze Addison Ailesi ritüellerini değiştirmemiş ve beni içine sürüklemişti. Sonumun ne olacağını merak ediyordum. "Sükûnet Serisi" üçlemesinin ilk kitabı olan SESSİZ ile nefes kesen bir koşturmaca başlıyor. Kitabı bitirmeden uyuyamayacağınız için okumaya başlayacağınız saate özen gösterin.

25 yaşıma girdiğimde bir vampirle eşleşmeyi ve yeni taşındığım evin başka bir boyuta açılan kapısı olmasını beklemiyordum. Üstelik kahverengi gözlüleri kimse sevmiyordu çünkü onlar yazardı. Bu evrende ya yazardın ya da yazılanı yaşardın. Üstelik tek yazar ben değildim ve herkesin kurgusu birbirine karışmış durumdaydı, daha da fenası onlar bir hücrede tutuluyordu bense henüz serbesttim. ⚰️ Yazdığım kitabın karakteri olacağım bir evrene gideceğimi bilmiyordum. Yapmak istediğim tek şey ilham almak için bu karlar içindeki kasabaya taşınmaktı. Bodrumdan gelen seslerle birlikte kontrol etmek için kapıyı açtığımda tekrar geri dönemedim çünkü bir kapı yoktu. Üzerimde saten geceliğimde gecenin ortasında çıplak ayaklarımla karın üzerinde kalmış ve gidecek bir yer bulamamıştım... Sonrası ise fenaydı, onunla karşılaşmıştım. "Merhaba eşim ben Ushan..." Bu isimde ilk kitaptır❣️