Acımasız Töre... Sana ölürüm dediğin gün geber demeliydim bilemedim. HER KIZIN GÖNLÜNDE BİR AĞA VARDIR. TELİF HAKLARI ŞAHSIMA AİT OLUP ÇALINTI DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER YAPILACAKTIR.

Ellerimi ve gözlerimi bağlamışlardı. Nerede olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu. Hiçbir ses yoktu. Ülkeme gelir gelmez tam arabama binecektim ki bir el arkamdan boynuma sarılmıştı. Kendime geldiğimde gözlerim kapalı bir hâlde öylece oturduğumu anlamıştım. Neredeyse bir gündür aç ve susuzdum. Bana kim neden bunu yapmıştı bilmiyordum. Kim benden böylesine nefret ediyordu? Ben kimseyle düşman değildim. Kim neden beni kaçırıp aç bırakmak isterdi ki? Midemin yanmasına içimden bir küfür ettim. Belki de beni öldüreceklerdi... Korku bir gündür bedenimde geziniyordu. Hiç iyi değildim. Bir ses bile duyamamak beni delirtmek üzereydi. Ta ki duyduğum adım seslerine kadar... Güçsüz hissetsem de elimden geldiği kadar çırpınmaya çalıştım. "Kimsiniz?" Diye bağırdım. "Hey, cevap ver!" Ayak sesleri çok yakınımda durdu. Aniden gözlerime bağladıkları kumaşı sertçe çekti ve yere attı. Siyah ayakkabıları görüş alanıma girdi. Hızla başımı kaldırıp yüzüne baktım. Gözlerimi kıstım, ben bu adamı tanımıyordum ki... "Neden buradayım? Siz kimsiniz?" Korkuyla titriyordum... Esmer adam yüzüme doğru eğildi. "Ben Zorbey Akıncı!" Nefretle kulağıma fısıldamasıyla tüylerim ürperdi. "Cehennemine hoş geldin Bige Maral!" -- *Tüm hakları saklıdır! *Kitabımın, karakterlerimin ve kurgumun çalınması durumunda avukatımla yasal işlemleri başlatacağız.

"Unutacağını düşünüyordum ?" "Benim için önemli olan tarihleri asla unutmam" Aldığım cevapla dudaklarım da küçük bir kıvrılma meydana geldiğin de kuzguni gözleri yüz hatlarım da yavaşça gezinmişti. Bu hareketi sol yanım da küçük bir titremeye neden olurken bakışlarımı ondan kaçırdığım da hissettiğim duygu yoğunluğunu görmezden gelmek istemiştim. İşte tam o an beklemediğim zamanda kız kulesinin en üstün de art arda patlayan havai fişeklerle ağzım şaşkınlıkla aralanırken ensem de ki nefesle tüm bedenim tuzla buz etmişti. "İyi ki doğdun Ay parçası" Fısıltılı çıkan sesiyle ister istemez gözlerim aheste bir edayla kapandığı an rüzgar yel misali esmiş , onun kokusunu ilk defa hissetmemi sağlamıştı.

-Peşinde benim adamlarım var korkma +Ne demek peşinde adamlarım var, ayrıca ben senin daha ne olduğunu ya da ne yapmaya çalıştığını bile bilmiyorum nasıl korkmayayım -Ben sana zarar vermem güzelim merak etme +Bana güzelim demeyi kes, ayrıca o adamlarını da çek -Olmaz +Ne demek olmaz -Olmaz, başına birşey gelebilir Sinirle telefonu kapattım, manyakmıydı bu, anlamıyordum ne yaptığını. İlk kitabım olduğundan ilk birkaç bölüm biraz hızlı geçebilir, kitap ilerledikçe düzeliyor.

Kaç aydır buralardayım lakin senin gibisine rastlamadım... Bu Dünya'nın kusursuz parçası, özel asker... Kim derdi ki bu gizemli askerle sonuçları tahmin edilemez bir yolculuğa çıkacağımı, onunla soluksuz geçireceğim bir sürü anılarım olacağını, beni seveceğini, benimle tekrardan denemeyi öğreneceğini... İşte her şeyin başladığı noktadaydık, her şeyden habersiz olduğum o nokta... Sorusu hala aklımda: "Yabancı mısın? İngiliz, Rus?" İşte benim hikayem de böyle başladı... Bir askerin "asla sevmem" dediği bir noktada tekrar tekrar seveceği ve sevgisinin onu bambaşka bir adama çevireceği bir hikaye... Nefeslerinizi tutun çünkü uçuşa geçiyoruz!😎 ****** "Sahi komutan, ben seni peşimden nereye koşturtuyorum acaba? Bunu hiç düşündün mü?" diye sordu. "İstersen cehennemin dibine koşturt, yine de seni alacağım." Bir anda durdu ve: "O zaman cehennemime hoşgeldin komutan." dedi kollarını iki yana açarak. Etrafıma baktığımda yaklaşık yirmi tane adamın silahının bana dönük olduğunu gördüm ve Kara'ya bakıp sadece sırıttım. Saniyeler içerisinde gökyüzünden gürültülü rüzgar sesleri gelmeye başlamıştı bile. Kafamı yukarıya kaldırdığımda tepemizdeki Türk İHA'larını gördüm. Sonra tekrar Kara'ya çevirdim başımı. Kara; "Ne oluyor lan?" deyip iki adım gerileyince; "Cennetten yardım gecikmedi." dedim silahımı ona kaldırarak. ****** BAŞLANGIÇ: 30 Eylül 2017 BİTİŞ: 17 Haziran 2018 Cesaret'te #1 //15.03.2020 Profesyonel'de #1 //19.03.2019 Sevgi'de #1 //02.01.2019 Bordo bereli'de #1 //28.12.2018 Dolunay'da #1 //14.12.2018 Asker'de #1 //04.12.2018 Kahraman'da #1 //18.08.2018 Bekleyiş'te #1 //18.08.2018 Psikiyatrist'te#1 //18.08.2018

( Bu kitap asla sevilmeyeceğini düşünen bütün herkese ithaf edilmiştir... ) ( Zamanında acemice yazıldığı için yanlışlar olabilir bunu bilerek okuyunuz) Bilinmeyen Numara : Kader mi bizi bağlayan yoksa gözlerim mi seni her yerde arayan

Her son yeni bir başlangıç mı?

"BİR ASKERİN DİLİNDEN" Gerçekler ile kurgunun muhteşem karışımı,aksiyon dolu bir hikaye.Gizemler,sırlar ve daha fazlası... ''Anlık bir istihbarat alan Genel Komutanlık, aniden karar vererek Hakkari'de konuşla olan Özel Kuvvetlere bağlı Kılıçkıran timine sınır ötesi operasyon yetkisi verir. Tim komutanı olan Tarık Yarbay,emri harfiyen yerine getirir. Operasyona giden timin başına olmadık olaylar gelir ve timin aranan adamı olan Aras meslek hayatında hiç görmediği bir şeye dikkat kesilir. Arasın tuttuğu ipin ucu, terörün aslında hiçte gün yüzüne çıkmadığı bazı gerçekleri bilmemize sebep olacaktır. Macera başlıyor...

••Tamamlandı. Seri üç kitapla final yapmıştır ve basılmıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

"Saçların uzunmuş.." dedi ama tereddütü epey açıktı adamın. Ama bugün denilenden sonra yanlış anladı kız, adamın bundan rahatsız olduğunu düşündü nedense, daha yeni görüyordu Giray saçının hepsini. Tam olarak olmasa da düğünleri bile olmuşken saçını açmaktan çekinmemesi gerektiğini düşünmüştü, helaldi artık sonuçta... Aynadan onunla göz göze gelince sordu aynı tereddütle, "Keseyim mi yani?" Giray kaşlarını çattı kızın tavrıyla, ilk tanıştıklarında her lafıyla bir kasırga koparacak kadar kesin olan Dilrûba artık her daim kırılgandı.. Artık evli olduklarında, kocası sıfatı taşıdığından mıydı bu tavrı? Bazen düşünüyordu, ona yardım edeyim derken bastırmış, ya da ezmiş miydi hiç? Boyun eğmeye mahkum mu hissettirmişti? Düşündüğüyle kendine olan öfkesini atamadan sordu kıza, "Niye kesecekmişsin?" "Dökülür belki. Aynı odada olacağız ya.." yutkundu, boğazını tazeledi ama sözlerini tazeleyemedi, ne diyecekti ki? Bilemedi Dilrûba.. "Dağılır her yere." Giray rahatsız olurdu belki kendisinden parçaları her yerde görürse.. Onun konuyu açmamasını uzun bir süre aynı odada kalacaklarına yormuştu çünkü.. Gözlerini kızdan ayırmadan yaklaştı Giray. Bakışları onun uzun saçlarını okşasa da eli çekindi, mahrum kaldı bu tatlı zevkten, "Dökülsün.." dedi yumuşakça, Ben toplarım senin ardından.' dedi içinden, 'Bir de saklarım, kimseler göremez, benim mahremim olur..' 'Senin gibi...' Saçlarını tutarak hafifçe tebessüm etti Dilrûba, "Salık gezmem o zaman, fazla dökülmez.." dedi ama saç değildi tam olarak kastettiği. Hayatında bana dair pek bir iz bırakmam, rahatsız, olmazsın diyordu.. Şu akşamdan itibaren herkes biliyordu evli olduklarını... O yüzden sanki iki gün önce değil de şimdi kıyılmış gibiydi nikâhları.. Öyle hissediyordu. "İstediğin gibi gez, nasıl rahat eder, nasıl istersen.."