Okulun bahçesine girdim ve binaya girmeden biri "Ooo kanka okula yeni veletler gelmiş, baksana."dedi. Bana mı diyo diye arkamı döndüm ve evet iki çocuk bana bakıp sırıtıyodu.Bi kaç saniye boş boş baktım. Sonra onlara doğru yürüdüm önlerimde durduğum da az önceki ses "Tanışmaya geldi." dedi ve ikisi de güldü. Ben de güldüm ama neşeli bi gülümseme değildi daha çok ruhsuz bi gülümsemeydi bu. Konuşan çocuğa bakıp "aynen" dedim ve elimi uzattım. Bi kaç saniye elime boş boş baktı. "Hani okula yeni veletler gelmiş ya tanışıyım dedim" diyerek bu sefer ben sırıttım.. Ve herşey burda başladı...

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

YAPTIĞINIZ BÜYÜK BİR SOYGUN, YA TERS GİTMİŞSE? • Kırmızı bültenle aranan bir grup hırsızsanız ve başınız polislerden daha büyük bir beladaysa, ne yaparsınız? •

Siz hiç kendinizi bir yaprak gibi hissettiniz mi? Gözlerimi kapatıp o gün olanları her hatırladığımda aynı hissi yaşıyorum. Rüzgârda iradem dışında savrulan bir yaprak gibiydim. Uzun süre boyunca sonunu hiç göremeden ve ne olacağını hiç bilemeden, hayatım yön değiştirip durdu. Sonra bir nehre düştüm ve yaşamım, o coşkun akışın yön vermesiyle devam etti. Yine seçimim dışında bir yolculuğa devam ediyordum ama en azından gittiğim yön belliydi. Akıntıyı karşı koyma isteğim ise cidden komikti. Bir yaprağın koskoca nehir karşısındaki şansı nedir ki? Belki de benim hayatla ilgili, herkesin kendi hayatında dönüm noktası dediği ilahî mesajım bu zor yolla gelmişti. Mesaj... Evet, her şey bir mesajla başlamıştı zaten. O gün gelen ve aptal bir gençlik heyecanıyla ardını hiç sorgulamadan cevapladığım bir mesaj... Kadir, kız arkadaşından gelen mesaj üzerine onun istediği yere gider ancak içine çekildiği şey beklediği gibi romantik bir buluşma olmayacaktır. Çünkü gittiği yerde onu bekleyen kişi sevgilisi değil Aslı'dır. Herkesin Deli Kız diye bildiği Aslı...

Bilinmeyen: Portakallı olsun. Ekin: Ne? Bilinmeyen: Süt diyorum, portakallı olsun. Ekin: Hangi galakside böyle bir ürün var acaba? Bilinmeyen: Bilemiyorum. Bilinmeyen: Ama eğer bana iki gün içinde portakallı süt bulamazsan seni affetmem Ekin. ♧ ▪2017 ▪2020

KESİT "Acıktım." dedim eteme bakarak. "Beni ye." dedi. Gel yiyeyim. "Dalga geçme. Bak şurada pizzacı var. Hadi gidelim." dedim masum bir gülümseme yerleştirdim yüzüme. "Pekalâ." dedi ve kolunu omzuma atarak yürümeye başladık. "Seni seviyorum." dedim ve yanağını öptüm. ____________ "Ayaklarını uzatsana sen bi." dedi. Anlamayan bakışlarımı yönlendirdim. "Hadi!" dedi. Dediğini yapıp ayaklarımı uzattım. Uzatır uzatmaz başını bacaklarımın üzerine koydu. "Saçlarımla oynamak istermisin?"dedi. Buda sorumu, tabiki isterim. "İsterim." dedim ve bir elimi kumun üstüne diğer elimi ise saçlarına koydum. "Saçların yumuşacık." dedim. İki yada üç dakika boyunca bu pozisyonda oturduk. Derin bir nefes aldım. Derin bir nefes aldı. Gözlerimi, bana bakan gözlerine diktim. "Seni seviyorum." dedi. Gülümsedim. Yapmacık bir gülümseme değil. İçtenlikle gülümsedim. "Bende seni seviyorum." ____________