~Aşk Bir İnançtır. Tanrısı Kadın Olan. Nefret İse Bir Günahtır, Bir Adamı Kadına Taptırıcak Kadar... .............. Bu kadar mı Zevk alıyorlardı şu İğrenç seyden! Tüm evi inleticek Kadar ! Seslerin geldiği kapıyı bulup yumruklamaya başladım. Evet tıklamanın zaman kaybı olucağını bilcek kadar zekiyim! Kısa bir süre sonra sesler kesildi ve Kapı Açıldı. Son derece sinirli ve gözlerinden çıkan lavları üzerime hic acımadan püskürten bir Aras yarı çıplak odadan çıktı. Ah.. Vücuduna sakın bakma Doga! Sakın! "Bana işimi bölmen için geçerli bir sebep ver ki seni gebertmiyim." "Şu lanet kadınların sesleri yüzünden ben iki gecedir uyuyamıyorum!" Bu son derece gecerli bir sebepti degil mi? İçerdeki kadın Yarı Çıplak Dışarıya çıktı. Sinirliydi! "Aras baskaları da mı var! Seni lanet olası Pislik!" Kadın hızla içeriye girdi ve kısa bir süre sonra çıktı ve koşarak merdivenlere yöneldi. Aras kısa bir süre yerle Bakıştıktan sonra birden sag elini boğazıma Geçirip Sıkmaya başladı. Her şey o zamanki gibiydi.. Aynı Sinir, Aynı Öldürme hissi ve aynı hızda atan Damar.. "Seni Öldürmeyeceğim.. En azından boğarak degil. Altımda kıvranarak gebersen de! İnan umrumda bile olmaz." NEFRET BÜYÜK BİR AŞKI GETİREBİLİR MİYDİ? YA DA AŞK.. BÜYÜK BİR NEFRETİ KIRIP GEÇEBİLİR MİYDİ? BU NEFRET BİR AŞKA İHANET EDEBİLİR MİYDİ?

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------