Rüya gibi bir aşk, güzel giden bir evlilik ve harika bir bebek... Filmlerden ya da kitaplardan beklediğimiz mutlu son bunlar değil mi? Peki ya bunlar olduğu halde oluşan mutsuzluklar? Peki tüm hikaye asıl burada başlıyorsa? Kızının doğum sancılarının başladığını öğrenen Güneş Hanımın hastaneye giderken korkunç bir kaza geçirmesi üzerine Selin'in hayatı alt üst olur. Suçlayacak birilerini aradığı o dönemde henüz on üç günlük bile olmayan 'kızını' Gece'yi suçlamak kolaydı, peki ama ya sonra? "O bebeği görmek ya da duymak istemiyorum anladın mı Ali? Onu emzirmek ölüm gibi geliyor ve ona bu evde tahammül edemiyorum." "Ne yapmamı istiyorsun peki Selin?" Selin biraz abarttığını fark etse de geri adım atmadı ve kollarını karnında birleştirerek konuşmaya devam etti. "Benden uzak tut!"

Giray, Berra'nın hayatında hep vardı. Dört yaşından beri... En yakın arkadaşı, sırdaşı, evi gibi. Ama Berra hiçbir zaman onun gözlerinin içine bakıp gerçeği göremedi: Giray onu çocukluğundan beri seviyordu. Yıllarca sustu. Çünkü bazen insan sevdiği kişiyi kaybetmemek için, ona hiç sahip olamamayı kabul ederdi. Berra başka birine âşık olduğunda bile yanında kaldı. Gülümsedi. "Mutlu ol," dedi. Ama o gün Giray'ın içinde bir şey kırıldı. Şimdi ise Berra, biten ilişkisinin ardından dağılıp yeniden ayağa kalkmaya çalışırken... yanında yine Giray var. Ama bu kez işler farklı. Çünkü bazı aşklar yıllarca saklanabilir... Ama sonsuza kadar gizli kalamaz. Ta ki bir gün her şeyi mahvedene kadar. . .