Eski Veliaht Guan'ın kızı olan Lidena, babasını öldürmüş olan amcası Zeord tarafından sürgünden çağırılır. Ancak İmparator Zeord'un oğlu veliaht Gablin savaşta ölmüştür. Tahta geçebilecek herhangi bir veliaht yoktur. Zeord, Lidena'yı da savaşa göndermek ister. Tahta geçmemesi için tıpkı oğlu gibi savaşta ölmesini planlar ancak bilmediği bir şey vardır. Kardeşi Guan'ın kızı Veliaht Lidena düşündüğü gibi bir Prenses değildir... Dikkat bu hikaye fazlasıyla intikam, kavga, şiddet içermektedir.

Zalim bir babadan kalan lanetli bir isim. Dışlanmış bir adam... Aynı zamanda yapabileceği tek işi yapıyor. O bir ödül avcısı. Yeni işi Doğu Prensinin tek varisini öldüren adamı yakalamak. Elinden bu zamana kadar hiç kimse kurtulamadı. Doğu Prensliği'nin tek varisiyle zoraki bir evlilik yapmak zorunda kalmıştı genç kadın. Nefret ettiği kocasını erkek kardeşi öldürdüğünde kurtulduğunu sanmıştı. Oysa şimdi daha zalim bir adam kardeşinin peşine düşmüştü. Onu Celladın oğlunun elinden nasıl kurtaracaktı? Avını yakalamak için dul prensesin peşine takıldı. Nereden bilebilirdi ki genç kadının Kayıp topraklara kaçacağını? Dudaklarında avını pençesine düşürmüş bir kurdun gülümsemesi vardı. Kayıp topraklar ona aitti. Hiç kimse ondan izinsiz adım atamazdı. Genç kadın kendi ayaklarıyla tuzağa girmişti. Tıpkı küçük çaresiz bir kuş gibi... Tamara Kayıp Topraklara kaçtığı ilk anda avcısının eline düşmüştü. Erkek kardeşinden önce kendisini bu acımasız adamdan kurtarmak zorundaydı.

Tamamlandı MaaşıYatırmayanAdam: Ne? Siz: Ne için yazdığımı unuttum ben. Siz: İsmini görünce hatırladım. Siz: Maaşları yatırsana amk 04.02.2022 #kurguolmayan1 #romantizm1 #genelkurgu1 #mizah1 #gençkızedebiyatı1 #komik1 #kurgu1 #aşk1 #gizem1 #aksiyon1 #texting1 #gençkurgu1 #anonim1 #kısahikaye

"ÇIĞIR AÇANLAR Kategorisi - The Wattys 2016 Ödülü Sahibi" Mutluluk yoktu, sevinç yoktu, heyecan yoktu, korku yoktu, üzüntü yoktu, acı yoktu, hiçbir şey yoktu. Sadece saatin her geçen saniye vücuduma bıçak gibi saplanan akrep ve yelkovanı vardı. Bu saat sonsuzdu, sonsuzluktu. Ben sonsuzdum, sonsuzluktum. Eğer bu bir infazsa; zaman cellâttı, bense mahkum. Yayın tarihi: 20.12.2014 Bitiş tarihi: 17.09.2016 Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

Tehlikeli bir Aşk üçgeni. Güzel bir kız, Tehlikeli bir katil ve Öldüğü belli olmayan bir sevgili. Alania. Criskow'un güzel prensesi. Aşk canını acıtsa da, hala inanıyordu. Fakat, Symon'dan sonra değişmeye karar vermişti. Symon. Öldüğü belli olmayan, Alania'nın terk ettiği aşkıydı. Aşkı öğretmişti fakat aşka esir olmuştu. Bavol. Katil Bavol. Güçlü, soğuk ve aşka inanmayan bir adamdı. Aşkı tatmamıştı. Alania'yı değiştiren kendisiydi. Ona, güçlü olmayı öğretmişti. Fakat Alania'da, ona aşkı öğretecekti. Bitecektir korkusuyla aşktan kaçarsan hayattan hiçbir tat alamazsın.Romeo ölmeli, Titanic batmalı ama aşk her şeye rağmen yaşanmalıydı.

Karanlığın Seçimi'nin devam hikayesidir. Lütfen, ilk hikayeyi okuyun.

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Bir kız babasına, şehrin sınırında bulunan lüks bir malikaneye gitmek istediğini söyler. Amacı yaz tatilini insanlardan uzak ve sessiz bir yerde geçirmektir. Malikanede tek kalacağını düşünerekten bu bir hayli büyük malikaneye gider. Ve orada belki de hayatında inanmadığı şeylerin gerçek olduğunu öğrenir ayrıca umduğundan daha çok korkar... ~~ Şimşek büyük bir gürültü ile yeniden çaktığında koridorun karanlığı birden gitmiş kısa bir süreliğine apaydınlık olmuştu. Bu aydınlık oluş ile birlikte tam 6 adamı karşımda görmem bir olmuştu. Dur biraz, yedincisi neredeydi? "Seni korkutmak istemedik." "Sadece seninle konuşmak istedik." "Ama sen bizden kaçtın." "Üstelik kanlı ayda." "Bu çok büyük bir hataydı." "Seni şuan öldürebiliriz." dediler tek tek. Sonuncusu anladığım kadarıyla Jungkook'tu. Altısı da hala karşımdaydı ve ben ne kadar korksam da hala yedincinin nerede olduğunu düşünüyordum. Ben bunu düşünürken arkamdan omzuma dokunan bir el hissettim. Ve ardından da giydiğim kıyafetin kolunu indirerek omzumu açıp sivri dişlerini omzumda hissetmem bir oldu. Korkmaya fırsatım bile olmamıştı. O an hatırladığım tek şey ağzımdan çıkan büyük bir çığlık ve sonrasında ise omzuma sivri dişlerini geçiren gri saçlı minyon tipli küçük göz ve burnu olan çocuk oldu. Sanki onu daha yeni görüyor gibiydim fakat hayır. Namjoon bana onu da tanıtmıştı. Sadece hatırlamıyordum.

~~ Biri korkudan güç alırken, bir diğeri cesaretten besleniyordu. Sun-yeon bu kitapta üyelerinin daha önce görmediği yanlarını görecek. Bakalım tüm bu olaylar onu nasıl etkileyecek? ..... "Jimin, artık hazır mısın?" Namjoon'un sorusu beni kendime getirdi. Jimin'e Jin-kyong'u ısırmak için hazır olup olmadığını soruyordu. Jimin yanıtladı. "Kızlar. Hani lotusunuzun yarısından çoğu doluydu ya. Onu doldurmak için ne yapıyorsunuz? Yani kimi kullanarak dolduruyorsunuz?" Jimin'in neden bir anda böyle bir soru sorduğunu merak ediyordum. Jin-kyong'un başını eğdiğini fark ettim. Hei unnie konuştu. "Bunu her ne kadar istemesek de... mecburen Jin-kyong'u kullanıyoruz." Jimin dikkatle Jin-kyong unnie'ye bakıyordu. Unnie'nin gözleri mi dolmuştu. *Parmaklarımla çenesine dokundum. Neden yapıyorsun bunu, korkma. Kendisini geri çekiyordu. "Bunu biliyordum," dedim sessizce. Çenesini nazikçe tuttum ve başını yukarı kaldırdım. Gözleri dolmuştu. Bir damla yaş akıyordu. Bundan nefret ediyordum. Onun ya da bir başkasının benden korkmasından nefret ediyordum. "Bundan nefret ediyorum işte. Birilerinin benden korkması beni sinirlendiriyor." ... Teninin çıplak tenime temas etmesi beni biraz garip hissettirmişti. Farkında olmadan bileğimi çekmeye çalışmıştım. "Sana temas ettiğimde benden utanıyor musun?" "Ne? H-hayır, neden utanayım?" "Öyleyse, korkuyor musun?" diye sorduğunda, "Onu artık aştım," diye hazır bir cevap verdim. Jungkook'un elini saçımda hissettiğimde çok değişik bir hisse kapılmıştım. Beni duvarla arasına aldığında başını boynuma gömdü. Kana olan açlığını demek ki en fazla bu kadar bastırabiliyordu. Boynuma dişlerini geçirdi. Çok sert davranmıyordu ama bu bile canımı yakıyordu. ~~

~~~~~ Neden kalbimdeki boşluk hissini kontrol edemiyordum. Önümde açılan kapı da neydi? Kendimi bir anda malikanede buldum. Diğerlerinin arasındaydım. Şu an Jimin ve Jin-kyong unnie'nin konuşmasını görüyor ve duyuyordum. 'Zorlama işte. İlk başta da bunu istemiyor muydun? İstediğini aldın, zorlama' 'İstediğim bu değildi. Herkesin korkuları olur buna saygı göstermek gerekir. Ama sen bana saygı duymuyorsun' 'Saygı mı? Benim kim olduğumu biliyordun. Ama ona rağmen her acıyı göze alarak benimle olmak istedin, ben de istedim. İlk dönüşümümde ayrılmak istediğinde seni zorlamamalıydım, hata ettim. Benden bu kadar Jin-kyong. Ben daha fazla yokum. İstediğini geç oldu ama artık alıyorsun' ..... Canavarlar atağa geçmişti ve o kara büyücü onlara çok zorluk çıkartıyordu. Yoongi'nin sertçe duvara çarptığını gördüm ve elimle ağzımı kapattım. Yaratıklardan biri iblis olan Jin'e büyük bir pençe atıyordu, Taehyung baygındı ve sanırım yaralıydı! Yoongi duvara çarptıktan sonra ayağa kalkmamıştı. Korkuyla onları izlerken biri, kim olduğunu bilmiyordum arkası görünüyordu. Hoseok'un arkasına geçmişti. Bağırmak istiyordum dikkat edin diye ama olmuyordu. Ne olduğunu bile anlamadım. Kız elindeki şeyi Hoseok'a saplayıverdi. Hoseok duraksadı ve kısa süre sonra ağzından kan geldi. Bu anı son anda fark eden Jungkook ise boğazı yırtılırcasına bağırdı. 'Hyung' 'Hyung! Hyung beni duyuyor musun!? Benimle kal' Hoseok tepki vermiyordu. 'Hyung, bende kal' Hoseok'un gözleri bir anda kapandı. Ağzından akan kan üzerini de batırıyordu. Emindim, bu Jungkook'un gördüğü kabustu. ~~~~~