"Büyüyünce evlencez" Dediğimde belki 4 belki de 4 buçuk yaşındaydım. Yoongi ise: "Ben seninle evlenmem" Dediğinde, o da benimle aynı yaştaydı. Önce kafasına vurmuştum. O ağlarken kalkıp, yanından uzaklaşırken bir de tekme atmayı ihmal etmemiştim. Şimdi ise kucağımda kendi çocuğumla parkta zaman geçirirken Yoongi de karşımdaydı. Kendisine tıpatıp benzeyen oğlunu salıncakta sallıyordu. Düşüncelere daldığımda yanıma gelmişti. -Ne düşünüyorsun? Omuz silktim. -Çocukluğumuzu. Ne kadar yakındık. -Beni hep döverdi Aerayah. Güldü, ben de güldüm. -Çok iyi dosttuk. -Hala öyleyiz. Yüzüne baktım. -Öyle miyiz gerçekten. Başını salladı. Evet, aslında hala iki arkadaştık. Seneler bizden bir çok şeyi alsa da bunu almamıştı. Her şeye rağmen o benim en iyi arkadaşımdı. * Kapak tasarımı @_MaryCeleste_ hesabına aittir. Kendisi torunum olur.

Yoongi sonunda eve dönmüştü. -neko // ©nekomimichan

tek bölümlük hikayedir.