Genç kızın sicim gibi dökülen göz yaşları siyah şalına ulaştığında hızla emilip gözden kayboluyordu. Kalbindeki ağırlık nefes aldırmayacak duruma getirmiş olsa dahi biliyordu ki Allahtan başka kimseye anlatamazdı yaşadıklarını. Dua ederken açtığı elinin avuç içlerini yüzüne sürdü. Gönlünden duasının kabul olması için dua ediyordu halen. Yavaşça göz yaşlarını silip saatine baktı, artık camiden çıkması gerekiyordu akşam namazı saati yaklaşıyordu. Ayağa kalkarken çok sesli olmayan bir ses ile içini ferahlatmaya çalıştı son kez. "Kul sıkışmadan Hızır yetişmezmiş.Çok dardayım Allahım! Bana yardım gönder. " Ağır adımlarla camiden çıkarken ; camiye geldiğinden beri onu bekleyen,duyan imamdan ve kabul olan duasından habersizdi. "Allahım darda kalan kuluna yardım etmemi nasip et.."

Ben kim miyim? Ben hayatın acımasızca çelme taktığı, vicdansız insanların acımasızca üstüne basarak geçtiği, omuzlarına yüklenen zorluklar sebebiyle kambur kalan ve küllerinden yeniden hayata tutunacak olan Hümeyra'yım. Ben; zalimin kalbine saplanan bir ok, mazlumun kalbine sürülen bir merhem gibi olan o eşsiz ayete sığınan kadınım."Senin Rabbin hiçbir şeyi unutacak değildir" (Meryem,64) • Kitapta ki olaylar ve karakterler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi yoktur.