✶ Kişilik bozukluğuna teslim olan Vera Arslan, karanlığın tamamen onu teslim alması için gün sayıyordu. Süresinin dolmasına az bir süre kalan Vera'yı kararından döndürebilecek kimse yoktu hayatında. Ta ki Evran Balamir onun karşısına çıkana kadar. ❝Vera, beni acıttığın kadar öptüm yaralarından. Yine de gidecek misin?❞ ✶

"Sen o adamların yanında bir prenses gibi büyütüldün kızım!" Abisinin yüzüne savurduğu bu cümle, Lina'nın soğuk odalarda döktüğü gözyaşlarının, sevgisiz büyüdüğü çocukluğunun üzerini örtmeye yetmiyordu. Kimse onun ne yaşadığını sormadı. Kimse onun çalınan hayatının hesabını hiçbir zaman tutmadı. O evde sadece yabancıydı, yabancı kandı.

Aynı evde kalan iki yakın arkadaş olan Bora ve Arzu çıkarları için birlikte bir işe kalkışırlar. Arzu'nun teklifi beklenmedikti ama asıl beklenmedik olansa seksi öğretmesi teklifini kabul eden Bora'ydı. Arzu seksi öğretecekti, Bora ise aşık olduğu diğer yakın arkadaşına yaklaşabilecekti sonunda. Yazar Notu / Uyarı: Bu hikaye, tamamen keyifli vakit geçirmek ve kafa dağıtmak amacıyla kaleme alınmış kısa bir kurgudur. Metin genelinde yüksek oranda yetişkin içerik (+18) ile argo/küfürlü ifadeler yer almaktadır ve bölüm uzunlukları oldukça kısadır. Lütfen bu detayları göz önünde bulundurarak okumaya başlayınız. ​Beğenilerinizi oylarınız ve yorumlarınızla paylaşırsanız çok mutlu olurum. ​Keyifli okumalar dilerim!

⌜17 NUMARA ADLI HİKAYE OKUNMADAN OKUNMAMASI ÖNERİLİR. BAĞLANTILIDIR VE 17 NUMARA ÜÇ KİTAPTAN OLUŞAN BİR SERİDİR. 11 NUMARA ÜÇ KİTABA DAHİL DEĞİLDİR.) Ben Alâ Karademir. Bir cinayet işledim ve akıl hastası olmakla suçlanıp bu içler ürperten yere tıkıldım. Burada en fazla birkaç ay daha kalacağım çünkü ben deli değilim. Dans etmek delilikse hepimiz deliyiz o halde. Dans ederek birini öldürmek delilikse... Durun bir dakika. Bunu hepimiz yapıyoruz değil mi?

"Bazı hikayeler son bulmaz, içindeki fırtına dinmedikçe. " Bir süre izlediği kahvelerin ardından hiç düşünmedi, üzerindeki şaşkın bakışlar eşliğinde dizlerinin üzerine çöktü. Bunu beklemeyen Mira'nın dudakları hayretle açılsa da sesli bir tepki veremedi. "Mira." Baran'ın güçsüz sesi, hezimetin tüm emarelerinden nasibini almış bir kırgınlığı, küle dönmüş bir ateşin korlarını taşıyordu. "Sana yalvarıyorum... yapma." Birkaç saniye içinde aklında yüzlerce kelime, onlarca cümle kurmuştu ancak hiçbiri çıkmadı ağzından. Anlamak isteyen sessizlikte bile bulurdu anlatılmak isteneni. Gözlerinden anlasın istedi Baran. Irislerinde, fırtınadan arta kalan yıkıntılar vardı. Bu öylesine belirgindi ki dikkatli bakan koca bir evin yerle bir olduğunu, meczup bir serserinin evsiz kaldığını görebilirdi. "Ayağa kalk Baran," Mira telaşla etrafına bakındı. Tek amacı birinin izleyip izlemediğini görmek değil, alaca bir güruhla üzerine devrilen suçluluk duygusundan kaçmaktı. "Bir gören olacak." "Görsünler. Artık birileri görsün beni, çünkü sen görmüyorsun."

Ailesi katledildiğinde Arcanthys tahtını kaybeden Daphne, hayatta kalmak için kızıl terzi karanlığında bir suikastçı olarak yeniden doğdu. Yıllarca sadece intikamı için yaşadı ve listesindeki son ismi öldürdüğünde huzur bulacağını sandı; ancak bu cinayet, krallığın derinliklerindeki asıl kabusu uyandırdı. Şimdi peşinde, kurbanlarının kaderini kanla mühürleyen Kızıl Terziler ve bilmediği kadim düşmanlar var. Daphne, artık sadece bir katil değildi. İntikamı bitti, asıl savaşı şimdi başlıyor.

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

"Sana iki seçenek sunuyorum İrina Soykan," kurumuş dudaklarını diliyle ıslatıp, her bir kelimesini vurgular bir tonda asıl konuya girdi. "Ya benimle birlikte gelirsin, ya da-" cümlesini tamamlamasına izin vermeden lafına atladım. "Ne? Ne yaparsın? Beni de mi öldürürsün yoksa." Dediğimde dudak ucuyla güldü. "Seni değil belki ama, yanında gezdirdiğin yürek yemiş o çakalı olabilir." dedi. İstediğini kabul etmem için bütün aralık olan kapılara bir bir kilit vuruyordu. "Ya da diğer sevkiyatların da patlar." Cümlesinde hiçbir açıklık payı yoktu. İki dudağının arasından çıkan seçeneklerin, tek bir yanından bile sıyrılıp kurtulamazdım. Gözlerimi kapatıp esen rüzgarı tenimde hissettim. En iyi kararlar, her zaman en doğru karar olamıyordu. İstediğini ona vermek, diğer sevkiyatları kurtarmak demekti. İstediğini ona vermek, bir hata daha olmayacağı anlamına geliyordu. Hızlanan soluğumu düzene koymaya çalışırken, göğsüm şiddetle inip kalkıyordu. Dudaklarım arasından çıkacak olan cümleler; ya her şeyi kurtaracaktı, yâda herşeyi yerle yeksan edecekti. Son bir kez dudaklarımı aralayıp, sanki soluğumu kesecekmiş gibi nefes aldım. "Kabul ediyorum, seninle gelmeyi kabul ediyorum." Dediğimde, gözlerimi yavaşça aralayıp etrafa son bir kez göz gezdirdim. Arkamda duran adam, belime sarmış olduğu kolunu geri çekti. Ne yaptığını anlayamadığım için arkamı dönerken, ensemde hisettiğim keskin sızı ile gözümün önünü örten siyah perde ile elimi kolumu nereye koyacağımı bilemedim. Dizlerimde ki bütün güç sanki bir anda çekilmiş gibi dizlerimin bağı çözülürken, düştüğümü hissettim. Birkaç saniye sonra, belki de yere kapaklanmama ramak kala birinin beni belimden ve dizlerimin altından tutup kaldırdığını hissetim. Başım, tanıdık olmayan adamın omzuna düşerken kulağıma dolan son ses, yine aynı kişiye aitti. "Yine doğru

Annesinin tekrar evlenmesi üzerine üvey babasıyla anlaşamayan Mira Bars kendini bir anda beş yıldır görüşmediği babasının yanında İstanbul'da bulur. Mira, kardeşi ve babası yüzünden zor zamanlar geçirirken bir de hayatına aniden giriş yapan bir adam ile her şey alt üst olur. Ve birden tehlikenin, aşkın, yeni arkadaşlıkların, entrikaların ve sırlarla dolu bir hayatın içinde nefes alıp vermeye başlar. 🥂 Bu hikaye yanlışların içinde kaybolan doğruların hikayesidir. Kapak Tasarımı: @veyl02

Düşmüş Melekler Serisi Birinci Kitap 🏹 Kutsal Alazgir, en yakın arkadaşının öldürülmesi üzerine ona bu acıyı yaşatan adamdan intikam almak ister. Soğuk ve acımasız Rusya'nın tenha sokaklarında bir avcı misali hedefinin peşine düşer. Hedefi haline gelen adamın cellat olarak bilinen son derece tehlikeli bir mafya lideri olması işleri zorlaştırır. Ve bir yanlış anlaşılma sonucu, Kutsal ve Araz kendilerini asla tahmin edemeyecekleri bir durumun içinde bulurlar. Birbirlerine duydukları nefret ile el ele vermek zorunda kalan ikili, tahmin edilemez sır ve olaylarla ancak bir arada kalırlarsa baş edebileceklerini anlarlar. "Her şey intikam meyvesinin ağaçta belirmesiyle başlamıştı ve mavinin en korkunç tonlarını içinde bulunduran bir adamın gözlerinde son bulacaktı." & • Dark Romance • Mafya Serisi • Yetişkin İçerikli