Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

bir tarafta bir gece çöp kenarında Mercan'ı bulan ve sevgiliyle büyüten aile diğer tarafta kızlarını ölü olarak bilip yas tutan gerçek aile. aradan geçen 17 sene...

Gerçek Ailem kurgusu Kızımız evli ve çocukları var °•Kitapta genel olarak Miray'ın günlük hayatını anlatmayı planlıyorum

Küçük yaşta ailesinden kaçırılıp öldü süsü verilerek yetimhaneye bırakılan Lâl aşağılanmaktan ve korkudan kekelemeye başlasada sadece güvende hissettiği yerde,yetimhanede onunla kalan kızın yanında konuşabilir. Ancak Lâl'in öz ailesi farkında olmadan o kızı evlat edindiğinde konuşmayı bırakıp hayata küser. Ta ki ona Gizli birinden not gelip gerçekleri anlatana kadar... Sıradan gerçek ailem kurguları gibi değil💓 (Her perşembe ve pazar yeni bölüm)

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

Yirmi yıl önce kaybolan bir kız... Yıllardır peşinde olduğu izlerin sonunda kasabanın sıcak ve sakin sokaklarında bir baba... Bazı tesadüfler, insanın hayatını sessizce yerinden söküp değiştirecek güçtedir. Her sır bir gün ortaya çıkar. Ama her gerçek, insanı aynı yere götürmez...

Asker& Aile kurgusu Abim bana baktı. Benden destek bekledi. Ama ben hiçbir şey yapamıyordum. Gözlerimizi kaçırdık birbirimizden. Toprağa baktım. Rüzgârın taşıdığı dualara, hıçkırıklara, sessiz feryatlara kulak kesildim. İçimde bir çığlık var, dünyayı yerle bir edebilecek bir çığlık. Ama ben onu atamıyorum. Daha sonra yan yana duran üç mezar taşına baktım. Serap Alakan. Süleyman Alakan. Tufan Alakan. Anne, baba, amca.. Annem ile babamı kaybettiğimde sesimi de kaybettim. Amcamı kaybettiğimde ise ait olduğum ailemi kaybedeceğimi bilmiyordum. Ben, Gece. Sessizdim. Ama içim, ölüm kadar gürültülü. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Yüzbaşı Ayça Güçlüer... Bir zamanlar Bozkurt Timi'nin askeri... on kişilik timden geriye sadece dört kişi kalmıştı. O görevden sonra kimse eskisi gibi olmamıştı. Ne yaşandığı artık konuşulmadı, herkes susmuştu. Tim dağıtıldı, herkes farklı şehirlere gönderildi. Ayça'nın yolu ise Hakkâri'ye düştü. Artık Sancak Timi'nin komutanıydı... ama bazı görevler biter, bazıları insanın içinde devam eder. Ayça Güçlüer yeni hayatının başlangıcı olduğunu biliyor muydu?

Yıllar önce İngiltere'de bir yetimhanenin önüne bırakılan bir bebekten ,yıllar içerisinde o yetimhanedeki arkadaşlarıyla dünyaca tanınan bir grup kuran kıza. Asıl kökeninin ne olduğunu merak ederken ailesi tüm sırlarla bir anda ortaya çıkarsa ne olur? Tüm gerçekleri kaldırabilecek mi yoksa kaçmayı mı seçecek?

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."