❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

Öğretmenliğin ilk yılı yaramaz sınıfa denk gelen Fulya ve onun velisi Yüzbaşı Aslan _ Ben : tabiki . İlk olarak Dinçer durmuyor . Hayır yani bir insan bu kadar çok hiperaktif olur mu , gerçi bu artık hiperaktiflikten çıktı ama neyse. İkincisi olarak siz bu çocuğu neyle besliyorsunuz? Aslan : anlamadım? Ben : bu çocuk tuvalet kapısına kafa atıyor . Her ne veriyorsanız rica ederim kesin . Sonra ben uğraşıyorum. Hayır bir de çok tatlı Şerefsiz insan kızası gelmiyor. Yağcılığı da var ,maşallah tatlı dili . İnsan kolay kanıyor. Rica ederim bir şey diyin. Aslan: hocam siz ne yaşıyorsunuz sınıfta? ___________

Yaşadığı travmalar yüzünden ailesi tarafından şımartılarak büyütülen Ahsen'in, yolu diktatör bir yüzbaşı ile kesişir. (Hikayede adı geçen bütün kişiler, kurumlar ve olaylar hayalimin ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur.) 18.03.2023 #GençKurgu 1.

Odaya doktor ve hemen ardından hemşireler girdi.Perdeyi kapatıp işlemlere başladılar.10 dakika geçmesine rağmen odadan ne çıkan vardı ne de odaya giren.Akar ailesi umutlarını kaybetmeye başlamıştı. Kapı açıldı sedye sedyenin üstünde beyaz bir çarşaf,çarşafın üstünde bir Türk bayrağı. Sedyeyi iten doktor ve arkasında bırakılan bir koca enkaz. Bitmişti herşey belkide.Ilgız tek kalmıştı bu savaşta.Kendi ayakları üstünde durabilir miydi o masum ve saf kız.

Bekir altında olan Erem'in tekrar kıpırdanmasıyla küçük bir küfür savurarak inledi. Erem masum bir endişeyle "Ne oldu yoksa elinin dikişlerimi mi patladı? Bekir lütfen ellerimi bırak senin eline bakmak istiyorum" diyerek daha çok kıpırdanınca Bekir kızı yatağa daha çok bastırarak alnını kızın alnına bastırıp sakinleşmeye çalışırken boğuk bir sesle "Minik kedi eğer biraz daha hareket edersen bu ikimiz içinde iyi olmaz!" Erem ne olduğunu anlamasa da bu etkileyici sese karşı çıkmayıp hareketsiz kaldı ama bacak arasına baskı uygulayan sertlikle iç çekerek o sertliğe doğru içgüdüsel olarak hareket etmemek için nefesini tuttu. Bekir alev alev yanıyordu ve onu bu hale getiren minik cadının ise hiçbir şeyden haberi yoktu! Erem bulundukları etkileyici duruma daha fazla dayanamayarak fısıltı şeklinde "Bekir o bacak arama baskı yapan sertliğin ne olduğunu anlamasam da içgüdüsel olarak kendimi ona bastırmak istiyorum" diyerek dudağını dişleyince Bekir çaresizce inleyip büyük bir küfür savurarak kendini hızla yataktan aşağıya attı. Erem üstünde olan ağırlığın kalkmasıyla, adamın bedeni üzerindeyken dokunmak dışında hiçbir şey yapmasa da verdiği hoş duygular gittiği için üzüntüyle inleyerek gözlerini kapattı...

Y.N: Karamelin Rüyası benim acemiliğimdi. Bu yüzden birçok hata var. Bunları düzenleyecek zamanım yok. Kitabı bastırmak gibi bir niyetimde olmadığından düzenlemeye gitmeyeceğim. Karamelin Rüyası tüm hataları ile burada kalacak. Ve yazma hayatımda ne kadar yol kat ettiğimi gösterecek. İkinci kitapta bu tür hatalara yer vermeden yolumuza devam edeceğiz. Bana destek olacağınızı umuyorum. Gidişatı kimsenin tahmin edebileceğini sanmıyorum. Ama edenler olacaktır. İkinci Kitapta Görüşmek Üzere... Aşka kapılarını kapatmış bir kız ve o kapıları hiç açmamış bir adam. Yolları kesişirse neler olur? Bedenlerinin arasında ki anlamsız çekim bir şeyleri sonuca bağlamaya yetecek mi? Peki bu çekim, çekim olmaktan çıkıp aşka dönerse? Sonuç yine mi hüsran? Ahsen ve Fırat'ın hayatları bir bar taburesinde birbirine kenetlenirken onlar olanlardan habersiz birbirlerine karışıyor. 20.10.2015

Bu hikaye hayal ürünüdür! Gerçekle bağdaştırılmaz... Lütfen bunu dikkate alarak okuyun! "Ben bu hisleri daha önce hiç yaşamadım Nefes. Ben bu hislere yabancıyım. Ben aşka yabancıyım. Ama seninle öğrenmeye başladım. Eğer bu hisler aşksa güzelim, ben sana aşık olmuşum bilmeden." şaşkınlıkla derin bir nefes alırken ayağa kalktı. Yüzündeki o samimi gülümseme bana bunun bir rüya olup olmadığını düşündürüyordu. Yoksa uyanamamış mıydım da ölüm döşeğinde miydim? Aşık olduğum komutan bana aşkını ilan ediyor olamazdı ben kesin hastalıktan ölüyor olmalıydım. "Kısacası..." gözlerim gözlerinde kalırken elleri belimi sardı. "Aşığım sana kadın." nefesimi tuttuğumu fark ettiğimde dudaklarıma öpücük kondurdu. "Nefesim olur musun? Benim Nefesim olur musun güzelim?" cidden bunu yaşıyordum değil mi? Rüya değildi? Ölmemiştim? Şok olmuştum resmen. "Ben ben..." yüzünde sempatik bir gülüş belirmişti. "Söyle güzelim." "Bende yani bende sana aşığım." Alnıma bir öpücük kondurdu. Dudakları dudaklarımla aynı hizayı bulduğunda yutkundum. "Ben senin olmaya hazırım..." dudaklarımdan çıkan sözcüklere ben bile şaşırırken Sancak ise dudaklarıma ulaşmadan öylece kalmıştı...

Paçasını kurtarmak için ortaya attığı yalanın onu bu kadar farklı noktalara sürükleyebileceğini hiç düşünmemişti öğretmen hanım. Çünkü atladığı ufak bir nokta vardı; kader. Doğu'da görev yapmak için yanıp tutuşan ve gönüllü olarak bunu yapmayı başarıp yaptığından büyük gurur duyan bir öğretmen. Peki öğretmenler yalan söyler miydi hiç? Vatan sevgisi her şeyden üstün gelen, vatan için öldüren ve uğruna ölmeyi bekleyen bir Türk askeri. Ya kendini bir anda bir yalanın baş rolü olarak bulursa? Peki ya yalanlar gerçek olur muydu? Eski adı "Gönüllü Aşık"

Küçük bir çocukken bir oyuncak bebeğim olsun isterdim. Geceleri ona sarılıp uyuyabilirdim. Saçlarını kesip boyayabilirdim, ona kıyafetler dikebilirdim. Gerçekten yaşamıyor olsa da benim en yakın arkadaşım olabilirdi. Ama benim hiç oyuncak bebeğim olamamıştı. Ben hiç bir zaman oyuncaklarla oynayamamıştım. Çünkü ben daha küçük bir çocukken elime oyuncaklar yerine silahlar verilmişti. Masallar dinlemeden büyümüştüm, kimse bana hayatın gerçeklerini anlatıp öğretmemişti. Bana öğrettikleri şey dövüş teknikleriydi. Kimse bana nasıl daha iyi bir insan olacağını öğretmemişti çünkü bana öğretmeye çalıştıkları şey nasıl daha iyi bir asker olacağımdı. Vaktimizi eğlenmeye harcamak yerine daha iyi bir ajan olmaya, daha iyi bir asker ve daha iyi bir suikastçı olmaya harcamalıydık. Daha iyi atış yapmak için uğraşmalıydık. Daha iyi nişan almalı daha iyi dövüşmeliydik. En iyisi olmak için her şeyden vazgeçip sadece çalışmalıydık. Hayal kurmak yasaktı. Sevmek yasaktı, bağlanmak, değer vermek yasaktı. Kimse kimseyle arkadaş olamazdı. Arkadaşlık duygusal bir bağdı ve bizim bir bağ kurmamız yasaktı. İzin verdikleri tek şey silahlarımızın en yakın arkadaşlarımız olmasıydı. • "Tatlı, pembe bir hikayemiz olmamıştı hiçbir zaman. Doğduğumuzdan beri karanlık bizi içine hapsetmişti ve ilginç olan ise biz artık aydınlığa çıkmak istemiyorduk. Karanlık bizim evimizdi. Biz artık burada yaşamayı öğrenmiştik. Bu bizim hikayemizdi. Canavar olmaya terk edilmiş küçük bir kızın ve vahşi olmaya zorlanmış minik bir kurdun başka bir hikayesi."

Yediği dayağı umursamadan gülümsedi genç kız yüzünün her tarafı kan olmuştu. Bu her tarafı kan olmuş yüzdeki gülümsemeyi karşısındaki görmüş müydü?Sanmam. "Bildiklerimi asla size anlatmayacağım zorlamayın." Adam iyice kıza yaklaştı elini kızın saçına doladı ve kızın kafasını kaldırıp yerdeki taşa hızla vurdu. "Şuracıkta senin canın alırım kadın konuş diyorum.Konuşmazsan öldürürüm seni." Genç kız yumduğu gözünü yavaşça araladı. "VATAN SAĞOLSUN..." Vatan için gözlerini dahi kırpmadan canını verecek insanlar var.Kalpleri de var o cesur insanların.Ve onların hikayeleri...