Η ζωή του ήταν γεμάτη χάος, καπνό και κανόνες που έσπαγε χωρίς δεύτερη σκέψη. Η δική της ήταν γεμάτη πολυτέλεια, ακριβά φορέματα και ανθρώπους που αποφάσιζαν για εκείνη πριν καν μιλήσει. Εκείνος μισούσε ό,τι αντιπροσώπευε εκείνη. Εκείνη φοβόταν ό,τι έκρυβε εκείνος μέσα του. Μέχρι που ένα βλέμμα, ένα απαγορευμένο άγγιγμα, ήταν αρκετό για να φέρει το χάος.

Ηλέκτρα: Η δυναμική Πειραιώτισσα και κόρη του ιδιοκτήτη του πολυτελούς ξενοδοχείου "Ποσειδώνιο". Για να αποδείξει την αξία της στον πατέρα της δουλεύει ως καμαριέρα. Ορέστης Πετρίδης: Ο γοητευτικός αλλά αλύγιστος προπονητής της Εθνικής Ομάδας Πόλο. Άνθρωπος της πειθαρχίας και των κανόνων με ένστικτο που του επιτρέπει να διαβάζει τους ανθρώπους όπως τους αθλητές του.

Τον ήξεραν όλοι. Ή έτσι νόμιζαν. Ήξεραν το όνομά του. Τις νίκες του. Τα πρωτοσέλιδα. Τα χαμόγελα που χάριζε στις κάμερες. Δεν ήξεραν τι άφηνε πίσω του κάθε φορά που έκλεινε την πόρτα του σπιτιού του. Κι εκείνη... Εκείνη δεν ήξερε τίποτα απ' όλα αυτά. Ίσως γι' αυτό ήταν η μόνη που είδε όσα οι άλλοι δεν πρόσεξαν ποτέ. Γιατί καμιά φορά οι πιο δυνατοί άνθρωποι είναι εκείνοι που κουβαλούν τις πιο βαριές σιωπές. Και καμιά φορά αρκεί ένας άνθρωπος για να αλλάξει τα πάντα. Αρκεί να εμφανιστεί τη στιγμή που το περιμένεις λιγότερο. Τη στιγμή που σβήνουν τα φώτα.

Η Ίρις Ανδρέου είχε κουραστεί να πνίγεται. Από σχέσεις που έμοιαζαν με έλεγχο. Από ανθρώπους που ζητούσαν συνεχώς περισσότερα απ' όσα μπορούσε να δώσει. Έτσι έβαλε κανόνες. Καμία σχέση. Κανένα συναίσθημα. Μόνο δουλειά, νύχτες χωρίς σκέψεις και άντρες που δεν θα έμεναν αρκετά για να την πληγώσουν. Μέχρι που γνώρισε τον Άρη Μαρκάτο. Έναν άντρα που δεν μιλούσε πολύ. Δεν χαμογελούσε σχεδόν ποτέ. Και την κοιτούσε λες και μπορούσε να δει όλα όσα εκείνη προσπαθούσε να κρύψει. Αυτό που ξεκίνησε σαν κάτι απλό, χωρίς όρια και χωρίς υποσχέσεις, μετατράπηκε σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Γιατί ο Άρης δεν έγινε απλώς ο άνθρωπος που της έκοβε την ανάσα. Έγινε ο μόνος άνθρωπος που την έκανε να θυμηθεί πώς είναι να αναπνέεις ξανά.

*Για να διαβάσετε το συγκεκριμένο βιβλίο είναι απαραίτητο να διαβάσετε πρώτα το «Αγάπησε με, αν μπορείς» καθώς το παρόν βιβλίο αποτελεί την συνέχεια του* Πέρασαν περίπου 5 χρόνια από τότε που έφυγε, από τότε που τους παράτησε όλους... Τον θεωρούσαν νεκρό, ήθελε να είναι νεκρός παρά να αποδεχτεί ότι την παράτησε και πως δεν την αγάπησε ποτέ Δεν είναι όμως. Επέστρεψε... Τι θα συναντήσει μπροστά του; Πως θα του φανεί που όλοι έμαθαν να ζουν χωρίς εκείνον και η παρουσία του φέρνει ταραχή και όχι χαρά; Πόσα μυστικά κρύβουν τελικά και εκείνος αλλά και εκείνη; Όλοι προχώρησαν εκείνοι όμως έμειναν στάσιμοι στο παρελθόν. Εκείνη νιώθει μίσος και απέχθεια. Εκείνος όμως;

Οι κανόνες υπάρχουν για να σπάνε. Άλλωστε δεν υπάρχει κανόνας χωρίς εξαίρεση.Τον μισούσε μέχρι που τον φίλησε. Και αυτό τα άλλαξε όλα. ༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄ «Έι εσύ!» Του φώναξα μόλις είχα φτάσει αρκετά κοντά του, έτσι ώστε να καταφέρω να του μιλήσω. «Σε εμένα μιλάς;» Με ρώτησε με ένα υπεροπτικό ύφος στο πρόσωπο του. Δεν απάντησα στην ερώτηση του. Αντιθέτως, έκανα εγώ την δική μου. «Δεν ντρέπεσαι να υπερασπίζεσαι ένα βιαστή!» Ρώτησα έξαλλη. «Θα μπορούσε αυτό το καημένο το κορίτσι, να ήταν η κόρη σου!» Δεν με ενδιέφερε που ήμουν σε αίθουσα δικαστηρίου. Φώναζα όσο ήθελα. Με κοίταξε με ένα εκνευρισμένο ύφος. Φαινόταν τόσο αποφασιστικός και...όμορφος; «Κάνω απλά την δουλειά μου». Είπε ενώ συνέχιζε να τακτοποιεί τον χαρτοφύλακα του. Δεν κοιτούσε προς το μέρος μου. «Δουλειά σου είναι να υποστηρίζεις ένα βιαστή; Ξέρεις πως μπορείς να καταστρέψεις την ζωή ενός κοριτσιού. Να την στοιχειώνει αυτό για την υπόλοιπη ζωή της;» Δεν κατάλαβα πως μπορούσα να πάρω ανάσα τόσο γρήγορα που μιλούσα. Τα κατάφερα πάντως. «Δεν είναι δική σου δουλειά να με κρίνεις, κοκκινομάλλα». Συνέχισε με ψυχρό ύφο

Ένας λαογραφικός πολιτιστικός σύλλογος παραδοσιακών χορών , μια ομάδα χορευτών και πέντε νησιά , αρκούν για να διασκορπίσουν παντού τον πλούτο της παράδοσης. Άμα χαράζει στο αιγαίο είναι όμορφα σου λέω..

Ο Χάρης και η Μαργαρίτα ήταν συμμαθητές στο γυμνάσιο. Τι γίνεται, όμως, όταν 6 χρόνια μετά μία τυχαία σειρά γεγονότων τους φέρνει πιο κοντά από ποτέ;

"Στον κόσμο μου, είσαι ο μόνος θρόνος μπροστά στον οποίο θα γονατίσω" υποσχέθηκε και γονάτισε μπροστά από την ξύλινη, βικτοριανή καρέκλα, ανοίγοντας με ευγενική κτητικότητα τα πόδια της. Μέρος 𝐈: "Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι καλύτερη από έναν άνδρα;" "Κάνω κουμάντο 600 κιλά ζώο ενώ εσείς δεν μπορείτε να κουμαντάρετε τα τέσσερα εκατοστά που έχετε ανάμεσα στα πόδια σας" Μέρος 𝐈𝐈: "Mi reina..." ο τραχύς ψίθυρος χάιδεψε το αυτί μου, κάνοντας με να ανατριχιάσω. "Eίσαι η βασίλισσά μου, ο μόνος νόμος που ακολουθώ είναι ο δικός σου." "Και αν σε οδηγήσω στο χάος;" Ανέπνευσα κοφτά. "Τότε θα είμαι ο βασιλιάς του, δίπλα σου." Δήλωσε. Μέρος 𝐈𝐈𝐈: "Ας δούμε πώς το παιχνίδι εξελίσσεται κάτω από τα δικά σας χέρια, Υψηλοτάτη." Μου γρύλησε, ενώ το στήθος του άγγιξε το δικό μου. "Θα ευχόσασταν να μην είχε καν αρχίσει, Υψηλότατε." Του ανταποκρίθηκα, κάτι σαγηνευτικά απόκοσμο και ελκυστικά σκοτεινό να αναβλύζει από την φωνή μου. Και επισήμως, είμασταν εχθροί, σε διαφορετικά στρατόπεδα. _______________________ Do not copy thatbluewriter© 2024 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

[Σαμάρα, Αραβία, 861 Μ.Χ] Εκείνη, το κόκκινο της φωτιάς, το πορτοκαλί των κεχριμπαρένιων κοσμημάτων και το χρυσό των καυτών ηλιαχτίδων. "Η λέαινα της Ανατολής" Η πιο δημοφιλής και ευέλικτη κλέφτρα στους δρόμους της Αραβίας. Φημισμένη για την γοητεία και τα ετερόχρωμα μάτια της, έχει μετατραπεί σε λαϊκό θρύλο, ισχυρίζοντας όμως πως είναι καταραμένη από τον ίδιο τον Αλλάχ... Εκείνος, το σκοτεινό μπλε του έναστρου ουρανού, το σκούρο μωβ της γαλαζοαίματης καταγωγής του και το γκρί των σύννεφων, λίγο πριν την καταιγίδα. "Ο πρίγκιπας του Σκότους." Ο διάδοχος του θρόνου, έχει μόνο έναν σκοπό στην ζωή του. Να την σκοτώσει. Χαρισματικός πολεμιστής και έξυπνος πρίγκιπας, ο γιος του Χαλίφη, θα έκανε τα πάντα για να σερβίρει το κεφάλι της σε ένα χρυσό πιάτο ως δώρο στον πατέρα του. Όμως οι σκοτεινές δολοπλοκίες πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες του παλατιού, υπόσχονται να ανατρέψουν τα δεδομένα.Και όταν τελικά ο Ήλιος αγάπησε το Φεγγάρι, ήταν αυτός ο έρωτας η σωτηρία του κόσμου; Ή η αρχή της πτώσης του; Aeliah & Nazeer - Ο Ήλιος και το Φεγγάρι _______________________ Do not copy thatbluewriter© 2024 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφ