Yıllardır acı ve göz yaşları arasında boğulmuştum. Keşke boğulmakla kalabilseydim. O eve hayallerimi ve çocukluğumu gömmüş,başkalarının günahları bedenime yüklenmişti. Hayatta kaldım,oğlum için.Benim dünya tatlım, sanki cehennemdeki tek cennet köşemdi. Tek umudum,yaşama sebebimdi. Kalbim ve umutlarım parçalamış,aciz bedenime acıların renkleri verilmişti. Adıma ise mazlum denilmişti. Ama hepsi geçmişteydi... Bir gün acılarla dolu bedenim merhametle tanıştı. Paramparça yüreğim bir sevdaya atıldı. Küçücük yüreğime kocaman harflerle TAHİR yazıldı. Karadeniz evim,memleketim,Tahir ise merhametim umudum ve hayalim en önemlisi ise yarim oldu...

Sevgi, aile, dostluk en güzel aşklar, üzüntüler. Hepsi burada. Yalnızlığı 1 gram bile hissetmeyeceğiniz hayat dolu Adaş Mahallesi. Sizi bekliyor. Hadi durma sen de gel ve bu güzel aileye katıl.

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Hayatım kolay olmadı hiçbir zaman. En başlarda beraber yetiştiğim kardeş dediğim insanlar vardı yanımda. Bir zaman sonra koptum çoğundan. Ama sonrasında ise hayatımın devamıyla tanıştım. Bir sürü şey atlattım, atlattık. Bela eksik olmadı başımızdan ama işte, buradayız şimdi. Bir sürü üzüntünün, kaybedişin ardından biz kazanmıştık artık. Peki, istediğime yaklaşırken ne olacak? Sonunda ona ulaşabilecek miyim? Yoksa, yolun yarısında, her şeyin ortasında pes mi edeceğim? 'TÜM HAKLARI SAKLIDIR' Arkadaşlık 1 ~2019 Haziran Eğlence 5 ~ 2019 Temmuz

Polat kolejinde 3kız ayrı bir cete oluşturmuş bütün okul bunlardan korkar ama bır gün bu okula 3tane erkek gelir onlarda cete olurlar ve bu kızlar ve bu erkekler düşman olurlar ama bır gün öyle bır olay olur ve bilmeden kendılerını büyük bir aşkın içinde bulurlar

İnsanların hayatı, bazen küçük, bazense büyük dokunuşlarla alabora olur. Alevlerin içinden yükselen dumanların ardından tertemiz bir sayfa açarak yeni olduğumuz okulda, hayatımız değişmişti. Uzuvlarım her duyguyu son raddesine kadar hissediyordu. Korkuyu, sevgiyi, arkadaşlığı, aşkı... Düşmanlık her yerdeydi. Düşmanlık Dünya' da. Düşmanlık sokaklarda. Düşmanlık okullarda. Düşmanlık içimizdeydi. Başlangıç Tarihi: 24.11.2016 ♡

Birbirlerine düşman iki kolaj Ateş koleji ve Toprak koleji .... birbirlerine ezeli düşman olan iki grup... acımasız bir rekabet.... ve hiç beklenmeyen gelişmeler ... Hadi bizim hikayemize katılın bakalım neler olucak....

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"İnsanlar mı karanlıktır yoksa onların ruhları mı?" Yeni bir konu ile yeni bir anonim kitabııı🌹