Ben Efnan Zahredar. Kendimi ailemin biricik kızı, okulumun örnek öğrencisi, dostlarımın sığınağı sanırken yaşadığım her şeyin gittikçe çirkinleşen bir yalan olduğunu anladığımda artık çok geçti... Atıldığım karanlık kuyuda uzattığım ellerimi tutan adamın ellerine tutsak kaldım. Onun cehenneminde yanarken günahlarla kutsandım. Cennet beni kabul etmeyi bırakalı çok oldu. Cehennem ise efendisine sunabileceği en büyük hediye olarak beni kutsadı. ÖLÜ KENT benim cehennemim oldu.

Beni iyice tezgâha yaslayarak "Gülden," dediğinde "Bitti," diye tekrar ettim. "Unuttun mu? Aramızdaki her şey bitti?.." "O yüzden mi gözlerime öyle bakıyorsun?" diye sataştı bana. "O yüzden mi beni kıskandırmaya çalışıyorsun? O yüzden mi delirtiyorsun beni? O yüzden mi geceleri hayalimle orgazm oluyorsun?" "Sen..." "Söylesene Gülden, yetiyor mu?" Dudaklarını çenemde hissettiğimde gözlerim sessizce kapandı. "Söylesene," diye fısıldadı. "Söylesene Gülden, yetinebiliyor musun?" *** Alparslan Gündoğdu, karısını ve dört yaşındaki kızını bir yangında kaybetmiş ve yıllar sonra yeni bir başlangıç için her şeyi geride bırakarak İstanbul'a yerleşmişti. Geçmişin kötü hatıralarından kaçmak ve unutmak istiyordu ama kendini ansızın saçları ateşten bir güzele tutulurken bulmuştu. Gülden Seçkin, yemyeşil bakışları ve beyaz tenini çevreleyen kızıl saçlarıyla eşsiz bir güzellikti. Bazen sakar, bazen delidolu biriydi ve kendi sıradan hayatında her şey yolundaydı, ta ki sevgilisi tarafından aldatılana ve hiç ummadığı bir gece Alparslan Gündoğdu'yla karşılaşana dek... Kendini hiç tanımadığı bir adamın kollarına atarken bunun delilik olduğunu biliyordu, yine de o bakışlara karşı koyamayarak ona teslim olmuş ve işte o gece, her şey mahvolmuştu...

Bu sesi her duyduğunda kalbi ritmini değiştirmek zorunda mıydı? Bu ses kulağına her çarptığında gözlerinin dolması, gülümsemek istemesi en çok da ona koşup sımsıkı sarılmak istemesi... Bütün duygularını bastırmak zorunda mıydı? Gökyüzünden burnuna düşmeye başlayan kar taneleri burnuna temas ettiğinde düşüncelerinden sıyrıldı ve yavaşça ardına dönüp Ali'ye baktı. Karanlıkta yüzüne yansıyan ışık güzel yüzünü gölgelerken kahve gözlerinde hafif bir parıltıya neden oluyordu. Gözlerinden yanağına doğru süzülen bir damla yaşın arasına karışan yorgun tebessümüyle küçük bir çocuğu andırıyordu Ali. Başlayan kar yağışının altında kollarını iki yana açıp, güçlükle bulabildiği sesiyle kendisine bakan kadına seslendi. "Hiç ayrılmayacakmışız gibi sarıl bana." Valizi kavrayan parmakları gevşeyerek eli boşluğa düştüğünde Ali'yle arasındaki mesafeyi kapattı Günseli. Ayak uçları onun ayak uçlarına değinceye dek devam ettirdi adımlarını. Giderek hızlanan kar taneleri minik burnunun ucuna, kirpiklerine ve kestane kahvesi parlak saçlarına yapışmıştı. Ciğerlerinden saldığı nefesler, teninin her zerresinde iliklerine kadar işleyen soğuğa karışıp karanlığa yayılan küçük bir sis bulutunu oluşturuyordu. Giderek daha da çok yaklaşıyordu ona. Ali'nin bal kahvesi gözlerinde kaybolmayı sürdürürken güzel yüzüyle aynı seviyeye gelebilmek için parmak uçlarında yükseldi. "Beraber bir şeyleri paylaşan insanlar birbirinden gitmezler Ali." diye söze girdiğinde bir sonraki cümlede araladığı dudaklarından dökülecek olan sözcükleri iki tarafı da kör bir bıçak olacaktı. Bunu biliyordu. Kesmeyen ama acı veren kör bir bıçak... "Bizim paylaştığımız tek şey, anılarımız. Bırak da öyle kalsın."

"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

Kalbinde büyüttüğü adamı karşılıksız sevmeye daha ne kadar dayanabilecekti ? 21.08.2019

"Sen benim tek bağımlılığımsın Adler. Birden oluşmuş, kurtulması imkansız hale gelmiş bir bağımlılık bu. Evet, çekici olduğun kadar tehlikelisin de, bunu çok iyi biliyorum ama sensiz yapamıyorum, yaşamak, nefes almak için dahi varlığına ihtiyaç duyuyorum. Bazen bana zarar veriyorsun, yıpranmama sebep oluyorsun, ama biliyor musun..." İç çekip hafifçe gülümsedim. "üzerimde bıraktığın etkinin gücüne bayılıyorum." ⚠️ Cinsellik içermektedir! Romantik #1 Aksiyon #1 Tutku #1 24/08/19 - 21/02/20

Düğün gününde terk edilen bir kadındı o. Yasemin DEMİRCİ.. Hayalleri, duyguları, hissettikleri, hissedecekleri, kaderi ve belki de her şeyi değişecekti o gün. Değişti de... Yaşadığı en büyük acısını tek başına atlatmasına sebep olan sevdiği kadının onu bırakıp evlendiğini gören adamdı o. Ve birgün benzer acılar çektiği bir kadınla kesişti yolları. Daha ilk görüşte seveceğini bilmeden hemde. Sevmişti de... Tek sorun kadının artık güveninin olmaması ve aşka inanmıyor oluşuydu. "Bir kadın aşka inanmıyorum diyorsa bu beni aşka inandır demektir." Peki adam inandırabilecek midir? Tüm hakları saklıdır©️ Tamamlandı.. -FadimElifSemih-

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Dünya'dan çok uzakta, ama bir o kadar da yakın bir boyut vardı zamanın birinde. Bu boyuta hapsolan insanlar büyüler kazanır, kurdukları düzen ile başta Dünya gibi gezegenler olmak üzere evrenin dengesini korurlardı. Lakin bu düzen yönetici olan Metan'ın iki kızı tarafından bozuldu ve Diyar diye adlandırılan boyut ''Aydınlık'' ve ''Karanlık'' olmak üzere iki tarafa ayrıldı. Metan'ın ölümünün ardından iki kardeşe kalan Diyar'da savaşla huzursuzluk hâkimdi. Derken karanlık tarafın kraliçesi olan büyük kardeş Gizem öldürülerek büyülü bir yüzüğün içine hapsoldu. Yüzük, Defne'nin onu bulması için Dünya'ya düştü. Defne her şeyden habersiz, sıradan hayatından memnuniyetsiz bir kızdı yalnızca. Yakın olduğu sınıf arkadaşının onu yemeğe çıkarması üzerine adım adım yüzüğe gidiyordu. Tesadüf sandığı üzere arkadaşı onu ormanda, Diyar'a geçmesini sağlayacak mistik bölgede bırakmıştı. Defne yüzüğü bulduğu gibi taktı ve gözlerini kapayıp açmasıyla kendini karanlık sarayda, savaşın ortasındaki yeni kraliçe olarak buldu. Peki şimdi ne yapacaktı? Mantığını seçip aydınlıktan yana mı kalbini dinleyip karanlıktan yana mı olacaktı? Savaşı durdurmayı mı mücadeleyi mi seçecekti? Ve dahası... Bu savaştan fazlasına, Diyar'ın geçmiş ve gizemlerine hazır mıydı? "Şuan Dünya'nın kaderini değiştirecek bir savaş vardı ve ben hangi tarafta olduğumu bile bilmiyordum.'' Gerçek #1 (6,55k kitap arasından) 27.01.2020 🖤 Gerçek #1 (7,15k kitap arasından) 21.06.2020 🖤

Bir türlü işe giremeyen ve bu yüzden evliliğe giden ilişkisi biten ziraat mühendisi genç bir kadın; Çiçek. Varlıklı bir aileye mensup, vaktiyle de oldukça yakışıklı olan genç bir adam; Ender. Güzel ve hayat dolu bir kadının, yaşama sevincini kaybeden bir adamın hayatına getirdiği baharın hikayesi bu. Güzel ve Çirkin'in yeniden yazılışı. Hem de sıcacık bir köy masalıyla...