Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Hayatın peş peşe sıraladığı talihsizlikler, artık genç kızların omuzlarına ağır bir sis gibi çökmüştü. Gülüşleri hâlâ sıcak, umutları hâlâ canlıydı... ama içlerinde hep aynı soru büyüyordu: Yaşadıkları hayat gerçekten onların mıydı? Yoksa ailelerinin onlar adına çizdiği, başkalarının beklentileriyle şekillenmiş bir yolun yolcusu olmaya mahkûm edilmişler miydi? Her genç kız gibi onların da hayalleri vardı kocaman, rengârenk ve özgür. Bu yüzden bir gün cesaretlerini yanlarına alıp, yaşadıkları şehirden ayrılarak İstanbul'a doğru yola çıktıklarında, hayatlarının artık eski düzenine dönemeyeceğini biliyorlardı. Burası; kalabalığıyla, ışıklarıyla, bir o kadar da zorluklarıyla yeni başlangıçların şehriydi. Onları bekleyen mücadeleler çoktu; ama bu mücadelelerin arasında en beklenmedik olanı, hiç planlamadıkları bir anda kapılarını çalacak aşk olacaktı. Nehir, içi kıpır kıpır, her adımı sevgi dolu, neşesi dalga dalga etrafına yayılan bir kızdı. Çınar'la tanıştığında ise onun donuk, mesafeli hâlini hiç ama hiç sevememişti. Hatta kendi içinde ona "soğuk nevale" adını takacak kadar rahatsız olmuştu bu halinden. Fakat hayat tuhaftı... İnsan bazen hiç hoşlanmadığı birinin gözlerinde kendini bulur, hiç ummadığı bir kalpte sığınacak bir sıcaklık keşfederdi. Ve Nehir çok geçmeden şunu fark edecekti: Aşk, hiçbir zaman kurallara göre oynamazdı. Zıt kutupların birbirine çekilme huyu, bazen kaderin en güzel oyunuydu. Eğer; kalabalık ve eğlenceli bir kadro kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü kadınlar ve herbirine ayrı ayrı hayran olacağınız erkek karakterler okumak istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz. #1soğuknevale #1Çınar #1Kafe #1komşukızı #1Nehir

Devrim Karaoğlu hayatımdaki yangını görüp de sessiz kalmayan ilk kişiydi. Beni sevmeyen, hatta bunu belli etmekten çekinmeyen komşum olan bu adam, yangınıma sessiz kalmamıştı. Belki de Devrim Karaoğlu haklıydı. O bir kurt ve ben bir kuzuydum ama Devrim Karaoğlu bu kuzuyu avlamak yerine koruyordu. "Benim için titreyen her nefesine yemin olsun ki, seninim.." ~ 28.07.19

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.

❛Ben Akça Aksel. Ağça Aksel sanıldığım için kaçırıldım.❜ ⇝ "... Hala benim meleğimsin." Burukça gülümsedim. "Emin misin?" Başını aşağı yukarı salladı. Boğazını temizleyip dudaklarıma baktı. Ben tepki veremeden yüzümü tuttu ve bana yaklaştı. Dudakları nazikçe benimkilere bastırıldığında vücudum alevler içindeymiş gibi hissettim. Kollarını belime sarıp beni kaldırdığını hissedebiliyordum, ama odaklanamadım. Her düşüncem, her duygum beni çok şefkatli öperken yok olmuş gibiydi. Kulağıma baştan çıkarıcı bir şekilde "Evet. Benim günahkar meleğim." diye fısıldadı. Çenemi tuttu ve başımı kaldırdı. Yorgun bir şekilde ona baktım. Gülümsüyordu.

Abi operasyonunu resmi bir şekilde başlatıyorum. Artık onların gerçek ailem olduğunu biliyordum. Önce gizlice içlerine girecek, onları tanımaya çalışacaktım. Eğer gerçekten onları kendime yakın hissedersem de gerçekleri söylecektim.

aile konulu yeni hikayem

•texting, tamamlandı. @müzisyen: Ben seni, sen olduğun için seviyorum Aden. @müzisyen: 4 yıllık duvarlarını da seviyorum. @müzisyen: Birlikte o duvarların arasından çiçekler açtıracağız :') *** Şimşekler çaktı, yağmur yağdı, o yağmurlar karlara dönüştü. Sonrasında ise ben o kapkara bulutların arasına hapsoldum. Hapsolduğum bulutların içinde Müzisyen diye biri beni kurtardı. Bana kendi notalarımı yazmayı öğretti. Peki ya bir gün benim notalarım kaybolur muydu? *** ~ 180721' | civciv ~ #pırıl¹ 050522 #nota¹ 050522 #emircaniğrek¹ 070622 #bağımlılık¹ 280223 #aden¹ 130723

Cimbom'un kızı SENA... Aslan Kızlar'ın kaptanı SENA... Kaan'ın Sare'si SENA... _____ "Aslan Kızlar'a dahil olduğum için gururlu hissediyorum. Ve nesillerce süregelen bu kaptan grubuna dahil olup kaptanı olduğum için de. Size söz veriyorum ki... Bu geleneği seve seve devam ettireceğim. Ne gerekiyorsa yapmaya hazırım. Ne olursa olsun, hangi engeller önüme çıkarsa çıksın ben hazırım." deyip diğerlerine baktım. "Kardeş olmaya da hazırım. Büyük hocanın izinden gitmeye, Aslan Kızlar'ın namına yakışır bir şekilde hareket etmeye de... Her şeye hazırım ben." dedim içimdeki duygu yoğunluğuyla. "Siz... Sıradan insanlar değilsiniz. Her biriniz özel seçildiniz. Şimdi daha iyi anladınız mı beni?" dedi büyük hoca... _____ "Peki... Neden bana Sare diyorsun? Şimdiye kadar kimse Sare dememişti bana. Hatta hiç kullanmıyorum. Sen neden Sare diyorsun?" dedim şaşkınlığımı üzerimden atarak. Konuşmam bitene kadar gözleri üstümdeydi. Durdu bir süre. Ne diyeceğini düşündü sanırım. "Çünkü..." deyip nefes verdi. "Sare... İhtiyaç duyulan kişi demek. Diğer yandan saflığı ve duru güze..." deyip duraksadı. "Duruluğu temsil eder. Sende de... Bu özelliklerin hepsi var. Diğer yandan... Şey..." dedi ve yine durdu. Dikkatle seyrettim onu kalbim dört nala koşarken. "Sare ismini çok kullanmadığını biliyorum. O yüzden de... Sadece ben kullanmak istedim. Sana herkes gibi Sena dersem bir özelliğim kalmaz diye düşünüyorum. Bana özel olsun istedim." dedi. Şaşkın şaşkın dinliyordum. Bir şey söylemek için çabalamaya başladım. Nutkum tutulmuştu. _____ NOT:Bu kitapta geçenlerin gerçek kişilerle, kurumlarla ve olaylarla ilgisi yoktur... _____ ✿ İlk yayın tarihi 21/01/2022

Sadece normal bir yaşam isteyen kadının normal bir hayat yaşamayan adamla tanışmasıyla küllenen aşk... İri kahverengi gözlerini gözlerime dikti. "Seni asla bırakmayacağım. Ömrümün son gününe kadar bırakmayacağım." "Söz mü?" "Söz."