Harry nie mógł przestać myśleć. Kiedy baristka przypadkowo nazwała go "pani", powinien czuć się źle. Ale. Czuł się dobrze. Przecież nie chciał być kobietą. Był chłopcem. Czuł się komfortowo z byciem chłopcem. Dlaczego zwrot "pani" sprawił, że poczuł się dobrze? Nigdy wcześniej o tym nie myślał... Z pewnością, był trochę kobiecy - z jego długimi, delikatnym loczkami, modnym stylem i okazyjnie wypielęgnowanymi paznokciami - ale nie chciał być kobietą. Harry był zmieszany swoimi uczuciami. Płakał w koszulkę Louisa przez nierozsądnie długi czas. Louis przez cały ten czas nic nie mówił, pozwalając Harry'emu pomyśleć. - L-lou? - powiedział zachrypniętym głosem, po prawie pięciu minutach szlochania. Louis ostrożnie wyrwał się z uścisku. - Co jest, kochanie? Czy coś jest nie tak? - Ja t-trochę - Harry przestał, aby złapać głęboki oddech. - trochę mi się to spodobało. lub; gdzie Harry zdaje sobie sprawę z tego, że może być coś więcej w jego miłości do bardziej kobiecej strony siebie, niż myślał, a Louis jest najwspanialszym chłopakiem, który jest tu po to, aby wspierać go we wszystkim. ••••• To nie moja praca, tylko ją tłumaczę. Ostrzegam, że jest to moje pierwsze w życiu "poważne" tłumaczenie czegokolwiek, więc mogą pojawiać się błędy. Zgoda: jest Autorka: eyesrollback

Pierwsza część solowej trasy Harry'ego właśnie dobiegła końca, więc załoga słusznie świętuje w Tokijskim apartamencie; a Harry ma ochotę założyć sukienkę. ••• • 6,5k słów Nie jest to moja własna praca, tylko ją przetłumaczyłam, mam pozwolenie autora. Oryginał: https://archiveofourown.org/works/14357823

- Cześć - mówi Louis, ale Harry nie odpowiada. Wyższy chłopak bierze papierosa spomiędzy palców Louisa i wkłada go pomiędzy swoje wargi. Louis nie sprzeciwia się, ponieważ Harry wygląda naprawdę gorąco kiedy pali. - Dlaczego jesteś smutny, Louis? Louis mruga kilkakrotnie, patrząc na niego zaskoczony. Dym rozpływa się w powietrzu, a on zwrócony jest twarzą w twarz z Harrym, który wydaje się być teraz znacznie bliżej. - Nie jestem smutny - kłamie. Harry wpatruje się w niego przez moment, zanim kolejny raz zaciąga się papierosem i pochyla się tak, że jest na poziomie oczu Louisa. I okej, teraz Louis zaczyna panikować. LUB Harry jest typowym chłopakiem z bractwa, który nie wierzy w miłość, ale zakochuje się w bałaganie jakim jest Louis. Sex i fluff zaraz po tym. - AUTORKA: Ronnie (smileyourepretty) ZGODA: otrzymana TŁUMACZ: edgeofmyinnocence OSTRZEŻENIA: treści erotyczne, przekleństwa, angst i inne WYRAZY (ORYGINAŁ): 12,003 WYRAZY (TŁUMACZENIE): 10,411

Osiemnastoletni Kaiden świat odbiera inaczej niż większość ludzi. Żyje w rytmie rutyny, która koi zmysły i porządkuje rzeczywistość - głośną, chaotyczną, często zbyt intensywną. Spektrum Autyzmu sprawia, że każdy dzień bywa wyzwaniem: nieprzewidywalne zmiany, społeczne reguły bez instrukcji obsługi, głośne dźwięki, dotyk i spojrzenia, które potrafią przytłaczać. Kaiden nie szuka zrozumienia - szuka ciszy, spokoju i stabilności, której nikt nie potrafi mu dać. W jego uporządkowaną codzienność wkracza Leon - przyjaciel jego siostry Cornelii,, który ma objąć rolę trenera lokalnej, dziecięcej drużyny piłkarskiej. Leon nie wie, jak wygląda życie Kaidena, ale od początku nie próbuje go zmieniać, nie stawia żadnych oczekiwań. Wystarczy, że w jego obecności Kaiden nie czuje presji. Leon nie pyta: „Dlaczego jesteś taki?" - po prostu jest. I to wystarczy, by coś zaczęło się zmieniać w Kaidenie - powoli, nieśmiało, ale autentycznie. W małym miasteczku, wśród zapachu gorącej herbaty, dziecięcych śmiechów i codziennych rytuałów, splatają się losy ludzi, którzy nigdy nie szukali wielkich historii - a jednak je tworzą. Lucas i Dominic, budujący rodzinę z miłości, nie z obowiązku. Cornelia i Finnian, bliscy bez potrzeby definiowania. I Kaiden, który może pierwszy raz poczuć, że nie musi się zmieniać, by zostać zauważonym. Chłopak Dwojga Imion to opowieść o tym, co oznacza być sobą w świecie, który nie zawsze daje na to przestrzeń. O relacjach, które nie mieszczą się w schematach, o tym, jak zrozumienie może rodzić się z milczenia, a bliskość z prostych, codziennych gestów. To książka o tym, jak małe zmiany mogą wywrócić życie do góry nogami - i o tym, jak ważne jest, by po prostu być przy kimś, nie oczekując niczego w zamian. .

- Zostań - szepcze rozpaczliwie Harry, przyciskając swoje wargi do skroni Louisa, jakby mógł jakoś złagodzić ból, który tam kwitnie, lecz nie może go powstrzymać i nieważne jak bardzo by się starał, nie może sprawić, aby Louis został. pairing: Larry Stylinson oryginał: phantasmcgoria autor tłumaczenia: xcallmesunny (2018)

Louis Tomlinson, jednokrotny mistrz świata Formuły 1 nie może się już doczekać kolejnego sezonu. Zayn wspiera go w garażu, a Liam doradza w słuchawce. Cowell Racing stoją za nim murem nawet pomimo jego dawnej wpadki. Ma doświadczenie i najlepszy samochód na torze. Już nie wspominając o tym, że od zeszłorocznego odejścia Olivera jest ich jedynym kierowcą. Nie wpada na to, że do lutego mogą zastąpić Olivera kimś zupełnie innym. A przynajmniej nie zdaje sobie z tego sprawy do czasu przyjęcia z okazji odejścia Harry'ego Stylesa z Ferrari i dołączenia do Cowella. Harry mądrala Styles, który pobił rekord w zeszłym roku i zapewne szykuje się na kolejny sukces. Harry Styles, który jest utalentowany i w pewien sposób onieśmielający. Harry Styles, który z nieznanych powodów opuścił Ferrari i wydaje się samotny oraz niegroźny. Samotny, niegroźny i gorący jak cholera. Nieistotne. Louis od razu bierze go pod swoje skrzydła. Od tamtej chwili rozpoczyna się dziewięciomiesięczny, powoli płonący romans w towarzystwie depczącej im po piętach przeszłości, przeistaczając się w piątkę wspaniałych znajomych i masę emocji, aż do, oczywiście dotarcia na samą metę. Zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=P-LrBq3fQrQ

O zespole, któremu daleko było do bycia zespołem. O chwale, która kroczy w parze z nędzą. O toksycznych relacjach i niszczących uzależnieniach. O dumie, pysze i ignorancji. XX, ci niepokorni.

Harry zasypia jako siedemnastolatek, który mieszka w Cheshire i prawdopodobnie jest największym fanem gwiazdy rocka - Louisa Tomlinsona. Budzi się jako dwudziestoczterolatek z obrączką na palcu, dwójką dzieci i Louisem Tomlinsonem, próbującym zrobić mu loda. Lekarz nazywa to amnezją wsteczną i uważa, że prawdopodobnie nigdy nie przypomni sobie ostatnich siedmiu lat. Jedyną rzeczą, która sprawia wrażenie niezmiennej jest dotyk Louisa i może to wystarczy, żeby na nowo się w nim zakochał. autorka oryginału: iwillpaintasongforlou

Instrukcje były proste: uwiedź i zniszcz Harry'ego Stylesa. Ani razu nie rozmawiali o możliwości zakochania się w nim przez Louisa. Więc oczywiście to właśnie zrobił. Polskie tłumaczenie Oryginalna wersja w języku angielskim autorstwa Velvetoscar: https://archiveofourown.org/works/2090982/chapters/4550871

Po osłabiającej operacji były pianista koncertowy, Harry Styles nie może pogodzić się ze swoją nową rzeczywistością. Pozbawiony możliwości dawania wysokiej jakości występów, nie czuje już nic, prócz zainteresowania baristą w swojej ulubionej kawiarni, mężczyzną, który wydaje się zupełnie nie pasować do tej pracy i którego błękitne oczy skrywają ten sam ból, z którym Harry mierzy się na co dzień. Kiedy los sprawia, że stają się dla siebie kimś więcej niż zwykłymi znajomymi, Harry jest zmuszony do pokonania słabości swojej kondycji i zawziętej dumy. Louis chce go kochać, ale Harry nie potrafi tego zaakceptować, bo nie akceptuje siebie. Poza tym, on nigdy nie kochał. Nie wie jak. Chce tylko móc znowu grać na swoim fortepianie jak wcześniej, to daje mu poczucie bezpieczeństwa. Klawiszami kontroluje rytm swojego serca i przenosi się w świat muzyki. Miłość jest zbyt ryzykowna. Dlaczego miałby korzystać z tej szansy? Okładka: Darrrow Oryginał: @Throwthemflowers / AO3