Üvey cerita

bir kızı olan Meltem Ak ve bir oğlu olan Haktan Boraka evliliklerini yürütemeyip boşandıklarında üvey kardeş olan Duru ve Yalın, ebeveynlerinin ayrılıklarına rağmen görüşmeye devam ederler. Yalın Boraka'nın ilgisini görmezden gelmek isteyen Duru Aslan. *Texting kurgusudur. (Düz yazı çok olmamakla birlikte arakarda olacaktır.) *Karakterlerin arasında hiçbir şekilde kan bağı yoktur.

Liz

:))

GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR. HAZERİN HAYATI VE GERÇEK AİLESİNİ ANLATIR

Belki de son sandığın her şey bir başlangıçtır . Kapatma kitabı umut belki gelecek sayfadadır . Arya ona reva görülen hayatı yaşıyordu . Onun ne istediği ne hissettiği ,hayalleri ,umutları kimse için bir şey ifade etmiyordu ya üvey babasının istediği kişiyle evlenecek yada yaşamına bir son verecekti . İstemediği biriyle evlenmek te ölümü sayılmazmıydı zaten o bu Kadar genç ve güzelken ,elleri buruşmuş şakakları beyazlaşmış yaşlı Harun beyle evlenmek onun için iyi bir şey olabilirmiydi ki ölmek yaşamaktan daha cazip bir şey değilmiydi....

Kumsal her şeyini geride bırakıp annesiyle annesinin yeni eşinin yanına taşınır. Yeni hayat, yeni aşk ve daha çok şey... Arkadaşlar uyarı!!! Bu kitabı can sıkıntısından yazdım iyi olmayabilir.

Arada sırada smut olabilir

"Barlas abim gitmişti,o artık yanımda değildi"

İntikam üzerine kaçırılan minik İnci'yi neler bekliyor?

Bîfer, konuşamayan bir kızın kelimelere dökülemeyen dünyasını anlatıyor. Sesin yokluğunda büyüyen bir hayat, duyulmayı bekleyen bir iç ses ve kimsenin fark etmediği bir direniş... Bazı hikâyeler konuşmaz, ama derinden yankılanır.

16 yaşında ki gülsenin güzel bir hayatı varken gerçek ailesi onu bulur ve almak ister ise ne olur?

"Bekle ! " dedi yüksek sesiyle arkamdan. Odadan çıkmış ve nereye gittiğimi bilmeden koşuyordum. Koridor boyunca, bir sürü Odalar vardı ama odalardan birine girersem, beni orada kolayca bulacağını bildiğimden dolayı, kendimi hiç riske atmadan direkt merdivenlere doğru yöneldim. Bir ara merakıma yenik düşerek Arkama baktığımda onun çatık kaşları ve sinirli gözleriyle karşılaştım. Ben telaş içinde hareket ederken, o ise benim aksime 'Seri katil' edası ile yavaş ve emin adımlarıyla hareket ediyordu. Ne yalan söyleyeyim! Bu hareketleri benim daha da gerilmemi sağlıyordu... Aramızdaki mesafeyi arttırmak amaçlı daha da Hızlınarak bir hışımla merdivenleri indim. Önüme kocaman bir salon çıkınca etrafımı incelemeye başlamıştım. Ben sağa sola bakarak, Nereye gideceğimi düşünürken. O ise Merdivenlerin başına gelmiş ve hiç eksilmeyen öfkesiyle bana bakıyordu... İleriye doğru bir adım atmıştım ki gür sesiyle adımım öylece havada kalmıştı. "Sakın! Bir adım daha atayım deme! Bekle orada !" Dedi sinirle. Emir vermesi sinirlerimi bozmuştu ama onu dinleyerek yerimde kaldım. O ise sözünü dinlemiş olduğumu görünce, yüzündeki sinir biraz olsun azalmıştı. Gözlerini benden ayırmadan Merdivenleri inmeye başlayınca, hızlıca onun tersine doğru koşmaya başladım. O arkamdan bağırsa da onu umursamadan Önüme gelen ilk yere girince olduğum yerde kalmıştım. Şansıma... Geldiğim yer mutfaktı... Sıkıntı mutfak olması değildi! sıkıntı yemek masasında oturanlardı! yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek. Arkamdan birisi yakamı sertçe yakalayınca yerimde hoplamıştım. "Nereye kaçıyordun minik fare ?" Çalıntı durumunda işlem başlatılacaktır iyi okumalar.