Θάνατος storie

Όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι μου κλείνω τα μάτια μ και σβήνω το φως διάφορες σκέψεις αρχίζουν να με περιτριγυρίζουν και να με γεμίζουν χαρά ή να γεμίζουν θλίψη και αρχίζω να κλαίω ασταμάτητα...

Μικρές φιλοσοφίες που χρησιμευουν σε οσους εχουν περιεργες μερες σαν και τις δικες μου. Ισως παλι και οχι. Εσυ εισαι ο κριτης γι αυτο.

Μια σειρά διηγημάτων γεμάτα έρωτα, αγάπη, θάνατο και μελαγχολία. Ποιο είναι το κοινό όλων; . Ότι βασίζονται στην πραγματικότητα. ©2017-2018 | DON'T COPY THE STORY | Evelyn Esperance

18/2/2016. Γιατι οι καλοι ειναι αυτοι που φευγουν παντα πρωτοι!!

"Κάντ'το"επαναλάμβανε ο Χάροντας την φράση σχεδόν επιτακτικά.Και η Άσπα έπρεπε να διαλέξει...

«Μόνο να΄σουν εδώ... Να ξεπλύνεις με τις στάχτες μου τις λασπωμένες μνήμες του θυμού, όταν βαραίνουν το παγωμένο μάρμαρο...»

"Αν κοιτάξεις για πολλή ώρα την άβυσσο, στο τέλος και η άβυσσος θα κοιτάξει εσένα" ~ Friedrich Wilhelm Nietzsche

...Στέκεσαι μπροστά στις στάχτες﮲ στάχτες από όνειρα που κάηκαν στο βωμό του εφιάλτη. Κι αν εμφανιζόταν τώρα μπροστά σου το Τζίνι και σου έλεγε ότι έχεις μια ακόμα ευχή; Τι θα ευχόσουν; Ρίχνεις το νόμισμα στον αέρα γιατί δεν μπορείς να αποφασίσεις. Οι στάχτες ανασηκώνονται τη στιγμή που προσγειώνεται πάνω τους. Και τότε, λίγο πριν πλαγιάσει στο έδαφος, ξέρεις τι είναι αυτό που εύχεσαι να δείξει. Ξαφνικά ξέρεις τι είναι αυτό που θέλεις να ευχηθείς. Το Τζίνι χαμογελάει σαρδόνια, και πραγματοποιεί ''την κορώνα'' που έδειξε το κέρμα κι όχι ''τα γράμματα'' που ήθελες εσύ...

Αναμνήσεις...δάκρυα...παιδικότητα...νοσταλγία... Αντίο...

"...Τινάχτηκε απότομα όμως, μόλις διαπίστωσε ότι δίπλα της, είχαν εμφανιστεί βήματα στην άμμο﮲βήματα που ήταν σίγουρη πως δεν υπήρχαν πριν. Σηκώθηκε αμέσως και τα ακολούθησε. Προσπέρασε την καρδιά και βρέθηκε στην άλλη πλευρά της παραλίας. Κοίταξε συνοφρυωμένη το έδαφος. Τα βήματα σταματούσαν τόσο απότομα, λες και αυτός που είχε περπατήσει είχε πετάξει στον ουρανό. Νευρίασε με τον εαυτό της που είχε αφήσει να την κοροϊδέψουν κι επέστρεψε εκεί που ήταν πριν. Όταν πέρασε από το σημείο που είχε ζωγραφίσει την καρδιά, διαπίστωσε ότι τα κύματα είχαν δυναμώσει και περνούσαν πλέον από πάνω της. Έσκυψε για να δει σε τι κατάσταση ήταν κι αν είχε αρχίσει να σβήνει, αλλά διαπίστωσε έκπληκτη ότι γινόταν ακόμα πιο έντονη κάθε φορά που την ακουμπούσε το νερό..."