Ιστορία Stories

I love my king, my emperor, and my husband. He respects his country, villagers, and subjects. He rules with vigor and ability. In matters of war, he prevails in strategy over the generals, and in times of peace, prosperity remains in the country. Αγαπάω τον βασιλιά μου, τον αυτοκράτορα μου, τον άντρα μου. Σέβεται την χώρα του, τους χωρικούς και τους υπηκόους του, κυβερνάει με σθένος και ικανότητα. Σε θέματα πολέμου υπερισχύει σε στρατηγική από τους στρατηγούς, και σε καιρό ειρήνης επικρατεί ευημερία στην χώρα...

1915. Europe has pledged herself into a catastrophic war. It is the Great War. Every nation chooses a side with either the Entente or the Central Powers. Our story takes place in the region where it all started, in the Balkans. Specifically every Balkan nation is fighting. All except one. Greece. You see at this point of time the young Kingdom of Greece has been victorious in the Balkan Wars against its enemies, the Ottoman Empire and the Kingdom of Bulgaria. Now however , Greece has to make a choice : Joining the Entente or the Central Powers. There are two powerful men however who represent each ideology : King Constantine I who supports neutrality in favour of the German Empire and the Prime Minister Eleftherios Venizelos who supports the Entente. Their conflict would lead the tiny country onto series of vendettas infighting and the testament of the Greek people in an event were a country was split in half. You can call it a Schism. A National Schism to be more accurate. All images belong to their respective owners!!!

Ιστορία

Πόλλες φορές οι μόιρα είναι σκληρή.Άραγε τα λεφτά μπορούν να λύσουν τα προβλήματα;

Πόλλες φορές οι μόιρα είναι σκληρή.Άραγε τα λεφτά μπορούν να λύσουν τα προβλήματα;

I look at my reflection in the mirror, and I don't like what I see. I grew old, and life passed without me realizing it. I met people, all of them passers-by, women, and friends. They left nothing but sad memories and a few happy ones. Unfulfilled loves and friends who sold me out. Κοιτάζω το είδωλο μου στον καθρέφτη, δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω. Γέρασα και η ζωή πέρασε χωρίς να το καταλάβω. Γνώρισα ανθρώπους, όλοι τους περαστικοί, γυναίκες και φίλοι. Δεν άφησαν τίποτα πάρα μόνο θλιβερές αναμνήσεις και λιγοστές χαρούμενες. Έρωτες που δεν εκπληρώθηκαν και φίλοι που με πούλησαν....

A story inspired by BERSERK, full of sorrow and pain, yet bright at times, as we follow the story of a legendary Swordsman who fought many battles, imotional and physical. But most importantly this story is about finding yourself and realising the worth of things in and outside your life.

We started with dreams for a new life. Ireland offered us nothing, the rich oppressed the poor, the poor didn't have enough money to feed their families, and every winter was harder than the last. Ξεκινήσαμε με όνειρα, για μια καινούρια ζωή. Η Ιρλανδία δεν μας προσέφερε τίποτα, οι πλούσιοι πάταγαν τους φτωχούς, στους φτωχούς δεν έφταναν τα λεφτά για να ταΐσουν τις οικογένειες τους και κάθε χρόνο, ο χειμώνας που ερχότανε, ήταν πιο βαρύς από τον προηγούμενο....

If you have a story on Wattpad and for whatever reason you want to change it's cover, I'm here to help!

They are those young women, the youngest in families, who have not yet become women. They are little girls, still children. And like children, these young ladies have their heads filled with fairy tales. Είναι εκείνες οι νεαρές, οι νεότερες στις οικογένειες, που ακόμα δεν έχουν γίνει γυναίκες. Είναι κοριτσόπουλα, ακόμα παιδιά. Και όπως τα παιδιά, έτσι και αυτές οι νεαρές κυρίες έχουν γεμίσει το κεφάλι τους με παραμύθια.....

We've been listening to her for a while now, and not a day goes by without her raising her voice. A hysterical woman who lives with her ten-year-old son. He was a little angel. When he met the neighbors, he shyly gathered and greeted them timidly. On good days, he was allowed to play with the neighborhood children, and then he became lively. But the bad ones... Καιρό τώρα την ακούγαμε, δεν περνούσε μέρα χωρίς να βάλει τις φωνές. Μια υστερική γυναίκα που μένει μαζί με τον δεκάχρονο γιο της. Ένα αγγελούδι, που όταν συναντούσε τους γείτονες μαζευόταν ντροπαλά, χαιρετούσε δειλά. Τις καλές μέρες, είχε την άδεια να παίζει με τα παιδιά της γειτονιάς, και τότε γινόταν ζωηρός. Τις κακές όμως.....

Is it possible that the Legend, the one my ancestors predicted, is real? Or is it just children's stories? He! The God Quetzalcoatl, God of the Air, stands before me in flesh and blood. Is it possible? Είναι δυνατόν να είναι αληθινός ο Θρύλος, αυτός που οι πρόγονοι μου πρόβλεψαν, ή είναι απλά ιστορίες για παιδιά. Αυτός! Ο Θεός Κετζαλκόατ, ο Θεός του αέρα, βρίσκεται μπροστά μου, με σάρκα και οστά. Είναι δυνατόν άραγε...

My mother's friend is strange. She deals with mysticism, and she sees the world differently. She fills my mother with stories of ghosts and entities from another dimension. She fills her head with strange things, spells, and ways to ask entities for something she wants. These stories excite my mother. So, her company was pleasant to her. Παράξενη η φίλη της μητέρας μου. Ασχολείται με μυστικισμό, βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. Γεμίζει την μητέρα μου με ιστορίες από φαντάσματα και οντότητες από διαφορετική διάσταση. Της γεμίζει το κεφάλι με παράξενα πράγματα, με μαγείες και τρόπους να ζητήσει από τις οντότητες πράγματα που θέλει. Αυτές οι ιστορίες ενθουσιάζουν την μητέρα μου. Έτσι η παρέα της, της ήτανε ευχάριστη.....

This letter is dedicated to the one who departed. His breath was lost in the abyss, in the unknown, but not far away. He, who became one with the stars, I search him among them every night. A letter to the one who left so many memories but remained nothing but a memory. Αυτό το γράμμα αφιερωμένο σε εκείνον που έφυγε. Η πνοή του χάθηκε στην άβυσσο, στο άγνωστο, άλλα καθόλου μακριά. Εκείνος, που έγινε ένα με τα άστρα, τον ψάχνω ανάμεσα τους. Ένα γράμμα σε εκείνον που άφησε τόσες αναμνήσεις, δεν παρέμεινε τίποτε άλλο πάρα μια ανάμνηση....

Το βλέμμα του με καιει έντονα τις τελευταίες μέρες....δεν ξέρω τι έχει πάθει του μιλάω και αδιάφορει είναι σκεπτικος....Κάποια του έχει πάρει το μυαλό...Ποια όμως πρεπει να μάθω... Φαιδρα μια κοπέλα με εξαιρετικο χαρακτήρα αν και αυταρχικο ,κοινωνική και καλοκαρδη με όλους. Μα όλοι γνωρίζουν πως δεν εμπιστεύεται εύκολα άλλους πέρα από τον κολλητό της τον Στέφανο. Στέφανος το χαρακτηριστικο bad boy του σχολείου αλλάζει τις κοπέλες σαν...τα πουκάμισα αλλά μια είναι η αδυναμία του....η Φαιδρα.

Twenty years have passed. Twenty years since I took my last breath of freedom. Twenty years ago, I committed a terrible act and had to be put behind bars. That day plays over and over in my head like it happened yesterday, and twenty years have passed. Είκοσι χρόνια πέρασαν. Είκοσι χρόνια από τότε που πήρα την τελευταία μου ανάσα ελευθερίας. Πριν είκοσι χρόνια έκανα μια αποτρόπαια πράξη και ανάγκασα να με κλείσουν πίσω από τα κάγκελα. Εκείνη η μέρα, παίζει ξανά και ξανά μέσα στο κεφάλι μου, σαν να έγινε χθες, και ας πέρασαν είκοσι χρόνια.....