Κοινωνικό Histoires

Μμμ, ἄντε τώρα νά βρῶ κάτι πιασάρικο ὑποψήφιε ἀναγνώστη γιά να ἐρεθίσω το ἐνδιαφέρον σου. Καλῶς ἤ κακῶς δέν πιστεύω σέ παραμυθένιες ἀλήθειες ἤ ἀληθινά παραμύθια γιατί δημιουργοῦν αὐταπάτες καί ὁδηγοῦν σέ κακές ἐκτιμήσεις. Ἄν νοιώθεις ἀτομικότητα (idiot) καλύτερα νά μήν ἀσχοληθείς καθόλου. Θά χάσεις την ὥρα σου καί θά ἐκνευριστεῖς. Ἄν ὅμως νοιώθεις Πολίτης το σίγουρο εἶναι ὅτι θά προβληματιστεῖς. Στόχος τοῦ βιβλίου εἶναι ἡ ἀπομυθοποίηση της πολιτικῆς πραγματικότητας χωρίς ἐλαφρυντικά καί μαξιλαράκια. Ἄν ἀποφασίσεις λοιπόν νά ξεφυλλίσεις αὐτό το βιβλίο θά 'βρεις ἕναν καθρέφτη μέσα του... στό τέλος θά ἀποφασίσεις μόνος σου τί εἴδωλο βλέπεις...

Ο Αντικοινωνικός Διονύσης Βελονάκης Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μας από τον Δεκέμβριο του 2018

Είναι μια ιστορία που έγραψα όταν πήγαινα στην 1η Λυκείου για έναν διαγωνισμό που δυστυχώς δεν κέρδισε αλλά δεν πειράζει ελπίζω τουλάχιστον να αρέσει σε εσάς ώστε να με ενθαρρύνετε να γράψω και άλλο! Η ιστορία αναφέρεται πάνω στη ζωή της Ελπίδας, ένα κορίτσι το οποίο είχε ένα ατύχημα και έμεινε ανάπηρη, με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο για εκείνη να το συνειδητοποιήσει και να μάθει να ζει με αυτό.

Καλῶς ὁρίσατε...στόν ἑαυτό σας...

Γιά ἀκόμα μία φορά το διαμέρισμα του τρίτου ὀρόφου ἐπί της ὁδοῦ Σπευσίππου ἔμοιαζε βομβαρδισμένο. Σπασμένα γυαλιά, ἀναποδογυρισμένα ἔπιπλα καί μία χούφτα ὄνειρα σκορπισμένα στό πάτωμα. ...