Σκέψεις Histoires

Κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ. Δεν είναι ιστορία. Δεν αποτελεί μέρος ιστορίας. Θα τα λέμε εδώ συχνά - πυκνά.

New year, a new beginning. Another year has passed, and yet so much has changed. The year passed with a gift. An awakening that changed my eyes and my voice. A different consciousness, a different world. Before, I could not see. Now everything opened before me. Everything is so clean, so bright. Νέα χρονιά, νέα αρχή. Άλλος ένας χρόνος πέρασε, και όμως άλλαξαν τόσα πολλά. Η χρονιά πέρασε με ένα δώρο. Μια αφύπνιση που άλλαξε τα μάτια και την φωνή μου. Μια διαφορετική συνείδησή, ένας διαφορετικός κόσμος. Παλιά δεν έβλεπα, τώρα ανοίχτηκαν όλα μπροστά μου. Όλα είναι τόσο καθαρά, τόσο λαμπερά....

Μικρές φιλοσοφίες που χρησιμευουν σε οσους εχουν περιεργες μερες σαν και τις δικες μου. Ισως παλι και οχι. Εσυ εισαι ο κριτης γι αυτο.

Τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας Ροζ Γάτος; Κάτι μαγικό ή κάτι απίστευτα ρεαλιστικό; Μέσα από τη φαντασία που μπλέκεται με την πραγματικότητα, ο Ροζ Γάτος μας οδηγεί σε διάφορα μέρη του νου. Μια διαφορετική Χώρα των Θαυμάτων, ο κόσμος ενός σκοτεινού μυαλού που μάχεται να επιβιώσει μέσα απ' τις ζοφερές σκέψεις. Ένα ομιχλώδες τοπίο που ξεκαθαρίζει σιγά σιγά μέσα από λέξεις και δοκιμασίες. Ένας προορισμός που κανένας δεν θέλει στην πραγματικότητα να τον εξερευνήσει. Αντέχεις;

Λοιπον αυτη ειναι μια ιστορια στην οποια θα γραφω για εμενα γεγονοτα που συνεβησαν στην ζωη μου απο την ηλικια των εξι εως δεκατριων ετων ομως ειναι απο την δικη μου ματια πραγμα που συμαινει οτι θα καταλαβετε πως ακριβως ξεκινησαν οι φλιες μου και πως εφτασαν σε ενα υψηλο σημειο .βεβαια σε αυτο θα συμμετεχουν και φιλοι μου -κολλητοι που ειναι μαζι μου ολα αυτα τα χρονια! Σας ευχαριστω που διαβασατε την ιστορια μου ελπιζω να σας αρεσει γτ καποιοι ουτε ψηφο δεν δινουν ασ ειν καλημ τεσπα επισηςθα χαρω πολυ εαν συνεχιζετε να διαβαζετε και να με υποστειριζετε Δεχομαι και μυνηματα✌

Ένα ποιήμα σχετικά με την ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου στη κοινωνία μας.

Μια ιστορία που δεν είπα σε κανέναν

Αποτύπωση κάποιων εντελώς αφθόρμητων σκέψεων.

The work you're about to read is not even a work where I worked on it day and night....no...I tis just those times where even if you're surrounded by millions of people either you're alone it is the same. Cause what you care about is just you and your thoughts. To all of people out there who have these "moments"...and we just call them "moments" because we can't call them anything else.

Η καρδιά θα πει ποιηματάκια έτοιμα για όσους θελήσουν να τη γνωρίσουν. Θα δείξει και τις δυο πλευρές του χαρακτήρα της. Θα νοιαστεί για το καθένα. Θα οδηγήσει σε αμέτρητα μονοπάτια τους αναγνώστες της. Θα σας προσφέρει τη καρδιά της, όπως η ίδια είναι. Ειναι εδώ για εσάς στα εύκολα και στα δυσκολα. Δίνει χαρά, ελπίδα,αγάπη αλλά και πόνο και δίψα για δικαιοσύνη. Ένα μαγευτικό ταξιδάκι μέσω του κρυμμένου συναισθήματος της πολύτιμης καρδιάς μας. Εύχομαι με όλα τα βάθη της καρδιάς μου να σας αρέσουν.

Στην προσπάθεια μου να ταξινομήσω τις σκέψεις μου, τις δίνω υπόσταση μέσα απο την συγγραφή. Σκόρπιες ιδέες, ανακατεμένες σκέψεις. Το κάθε κεφάλαιο είναι αυτόνομο.

Η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Η ιστορία βασίζεται σε γεγονότα που έχουν συμβεί και περιγράφει σκέψεις και συναισθήματα της πρωταγωνίστριας, εκφράζοντας την αγάπη της και τον θαυμασμό για έναν σημαντικό άνθρωπο που την βοήθησε να πιστέψει πως όλοι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι κακοί και σαδιστές. Δυστυχώς, η εμπιστοσύνη κλονίζεται μέσα σε δευτερόλεπτα και είναι αρκετό για να οδηγηθεί στην οδύνη της ψυχής. Η περίληψη της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο κεφάλαιο.

Είναι βράδυ, έχω θάρρος και είπα να βάλω ένα ακόμα ποίημα (ίσως κάπου κάπου να βάζω κι άλλα). Σας παρουσιάζομαι , εγώ , γυμνή. Και αυτό είναι κατάθεση ψυχής.

Έχετε νιώσει ποτέ τα συναισθήματά σας να σας πνίγουν;Σκέφτεστε το παρελθόν,το το παρόν,το μέλλον...Αναρωτιέστε τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει διαφορετικά;Έτσι ακριβώς νιώθω και εγώ πλέον...Μία κοπέλα χαμένη...

Πήρα τις σκέψεις μου, τις έβαλα σε λέξεις... κι όταν γίνανε γράμματα πάνω στην οθόνη, όταν πήραν μορφή, απέκτησαν νόημα. Ολοκληρώθηκαν και μπήκαν σε τάξη, χωρίς να τριγυρνούν στο κεφάλι μου σκορπώντας την σύγχυση. Κι ένιωσα... μια εκτόνωση, μια απελευθέρωση που αναζητούσα εδώ και πολύ καιρό· τη σιγουριά πως ξέρω τι συμβαίνει εκεί μέσα, πως δεν κάηκαν όλες οι μονάδες μετά τις πανελλήνιες, πως κι αν δεν ξέρω τίποτα, μπορώ τουλάχιστον να σου πω πώς νιώθω. Ακόμα κι αν δεν ρίξεις μια ματιά, σου προτείνω να κάνεις το ίδιο, ανεπιφύλακτα.

ποιήση

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω μια περιγραφή... αλλά όχι. Μπείτε , δείτε, διαβάστε, σχολιάστε !!

Τι σκέφτονται άραγε τα δέντρα?