Σκέψεις Stories

Η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Η ιστορία βασίζεται σε γεγονότα που έχουν συμβεί και περιγράφει σκέψεις και συναισθήματα της πρωταγωνίστριας, εκφράζοντας την αγάπη της και τον θαυμασμό για έναν σημαντικό άνθρωπο που την βοήθησε να πιστέψει πως όλοι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι κακοί και σαδιστές. Δυστυχώς, η εμπιστοσύνη κλονίζεται μέσα σε δευτερόλεπτα και είναι αρκετό για να οδηγηθεί στην οδύνη της ψυχής. Η περίληψη της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο κεφάλαιο.

Μικρές φιλοσοφίες που χρησιμευουν σε οσους εχουν περιεργες μερες σαν και τις δικες μου. Ισως παλι και οχι. Εσυ εισαι ο κριτης γι αυτο.

Η καρδιά θα πει ποιηματάκια έτοιμα για όσους θελήσουν να τη γνωρίσουν. Θα δείξει και τις δυο πλευρές του χαρακτήρα της. Θα νοιαστεί για το καθένα. Θα οδηγήσει σε αμέτρητα μονοπάτια τους αναγνώστες της. Θα σας προσφέρει τη καρδιά της, όπως η ίδια είναι. Ειναι εδώ για εσάς στα εύκολα και στα δυσκολα. Δίνει χαρά, ελπίδα,αγάπη αλλά και πόνο και δίψα για δικαιοσύνη. Ένα μαγευτικό ταξιδάκι μέσω του κρυμμένου συναισθήματος της πολύτιμης καρδιάς μας. Εύχομαι με όλα τα βάθη της καρδιάς μου να σας αρέσουν.

Κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ. Δεν είναι ιστορία. Δεν αποτελεί μέρος ιστορίας. Θα τα λέμε εδώ συχνά - πυκνά.

Τα λόγια του μυαλού αποτυπώνονται στο χαρτί, όχι για να τα καταλάβει κανείς άλλος. Μόνο για να αδειάσει η αποθήκη του μυαλού, που καθημερινά γεμίζω με σκουπίδια...

New year, a new beginning. Another year has passed, and yet so much has changed. The year passed with a gift. An awakening that changed my eyes and my voice. A different consciousness, a different world. Before, I could not see. Now everything opened before me. Everything is so clean, so bright. Νέα χρονιά, νέα αρχή. Άλλος ένας χρόνος πέρασε, και όμως άλλαξαν τόσα πολλά. Η χρονιά πέρασε με ένα δώρο. Μια αφύπνιση που άλλαξε τα μάτια και την φωνή μου. Μια διαφορετική συνείδησή, ένας διαφορετικός κόσμος. Παλιά δεν έβλεπα, τώρα ανοίχτηκαν όλα μπροστά μου. Όλα είναι τόσο καθαρά, τόσο λαμπερά....

Δεν ξέρω τι γράφω. Εγώ τα λέω σκέψεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ (από μένα). Και ούτε πρόκειται. Απλά θέλω μόνο αυτό. Να γράφω. Ποίηση(?) /Rant/Ημερολόγιο σκέψεων/ Δεν έχω φίλους/Απλά βγάζω μερικές φορές τα νεύρα μου/ Θα το εκτιμούσα πολύ αν μοιραζόσασταν τις δικές σας σκέψεις αναφορικά με τις ανείπωτες δικές μου ❤️

Ένα ποιήμα σχετικά με την ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου στη κοινωνία μας.

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω μια περιγραφή... αλλά όχι. Μπείτε , δείτε, διαβάστε, σχολιάστε !!

Δώστε μια ευκαιρία στην τέχνη και ίσως επιζήσει. Ο καθένας ειναι ικανός να τη δημιουργήσει και να την υμνησει. Με θεωρώ έρμαιο της και όχι κάτοχο. Γράφω μέτρια ελπίζω όμως να καταφέρω να μεταδώσω αυτό που αισθάνομαι. Κατά καιρούς θα ανεβάζω.

Πήρα τις σκέψεις μου, τις έβαλα σε λέξεις... κι όταν γίνανε γράμματα πάνω στην οθόνη, όταν πήραν μορφή, απέκτησαν νόημα. Ολοκληρώθηκαν και μπήκαν σε τάξη, χωρίς να τριγυρνούν στο κεφάλι μου σκορπώντας την σύγχυση. Κι ένιωσα... μια εκτόνωση, μια απελευθέρωση που αναζητούσα εδώ και πολύ καιρό· τη σιγουριά πως ξέρω τι συμβαίνει εκεί μέσα, πως δεν κάηκαν όλες οι μονάδες μετά τις πανελλήνιες, πως κι αν δεν ξέρω τίποτα, μπορώ τουλάχιστον να σου πω πώς νιώθω. Ακόμα κι αν δεν ρίξεις μια ματιά, σου προτείνω να κάνεις το ίδιο, ανεπιφύλακτα.

Στην προσπάθεια μου να ταξινομήσω τις σκέψεις μου, τις δίνω υπόσταση μέσα απο την συγγραφή. Σκόρπιες ιδέες, ανακατεμένες σκέψεις. Το κάθε κεφάλαιο είναι αυτόνομο.

Αποτύπωση κάποιων εντελώς αφθόρμητων σκέψεων.

Τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας Ροζ Γάτος; Κάτι μαγικό ή κάτι απίστευτα ρεαλιστικό; Μέσα από τη φαντασία που μπλέκεται με την πραγματικότητα, ο Ροζ Γάτος μας οδηγεί σε διάφορα μέρη του νου. Μια διαφορετική Χώρα των Θαυμάτων, ο κόσμος ενός σκοτεινού μυαλού που μάχεται να επιβιώσει μέσα απ' τις ζοφερές σκέψεις. Ένα ομιχλώδες τοπίο που ξεκαθαρίζει σιγά σιγά μέσα από λέξεις και δοκιμασίες. Ένας προορισμός που κανένας δεν θέλει στην πραγματικότητα να τον εξερευνήσει. Αντέχεις;

δεν μπορώ να πω κάτι απλά διαβάστε το και πείτε μου

Τι σκέφτονται άραγε τα δέντρα?

The work you're about to read is not even a work where I worked on it day and night....no...I tis just those times where even if you're surrounded by millions of people either you're alone it is the same. Cause what you care about is just you and your thoughts. To all of people out there who have these "moments"...and we just call them "moments" because we can't call them anything else.

ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΑΠΛΑ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ