psixalifi03
Αν αγαπάω κάτι, αυτό είναι τα ποιήματα. Ήταν ίσως και το πρώτο πράγμα που με βοήθησε να νιώσω τη ζωή ξανά σαν, ζωή.
Μέσα από τα ποιήματα μου, μιλάω για θέματα, που δεν είναι και τόσο, αποδεκτά. Εγωισμό, δυσκολία στην ενσυναίσθηση, ναρκισσιστικότητα, σαδισμό. Όμως μιλάω και για την αγάπη, για τις όμορφες στιγμές που βλέπεις ένα κλοναράκι, ενώ γίνεται όλος σου ο κόσμος για μερικά δευτερόλεπτα, τη φαντασία, που μέσα από αυτή, σας μεταφέρω τον κήπο που χτίζω, για το κουράγιο να συνεχίσω, παρότι είμαι, αυτό που είμαι. Είμαι σπασμένη, αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα είμαι σπασμένη για πάντα
© Anastasia tatari 2026