NikosKost
Διηγήσεις από ανθρώπους που το πρωί προσεύχονται και το βράδυ μεθούν παρέα με τον Θεό. Για ποιήματα και έρωτες που δεν ήταν αρκετά γιατί δεν περίσσεψε κόκκινη μπογιά και δάκρυα. Ο φόβος θα πάρει από το χέρι την μοναξιά και λίγο πριν σβήσει ο ήλιος , θα την αγαπήσει.
Μέχρι τότε θα βουτήξουμε στην άβυσσο και ας μας φωνάζουν από ψηλά για να συνεχίσουμε να ελπίζουμε. Εσείς γράφετε ιστορίες για να κοιμάται η πρόστυχη σκύλα . Καμία από αυτές δεν είναι μάλλον αληθινές αλλά μην κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας ότι λένε ψέματα. Τώρα μπορείτε να κλάψετε : γίναμε όλοι τα τέρατα μας .