Өөртөө Stories

Гэрэлт бяцхан нар минь миний амьдралын гэрэл гэгээ чамтайгаа хамт байхдаа л би чамайг эрхэм хүн гэдгийг ойлгоогүй нэгэнт орхиод явсаны дараа ухаарч буй нэгэн тэнэг хүн байна. цаг хугцацааны эргэлтэнд чамайг мартагдаж бүдгэрнэ гэж найдавч чиний дурсамж толгой зүрх 2т минь үлдээсэн хамгийн богинохон хамгийн их аз жаргалтай дурсамж чи надаа гомдох байхад би чамд туниж уурлаж гэхдээ л чи намайг ойлгож муухаа ааш болгоныг минь тэвчиж ирсэн. Энэ бүхэн нэг л өдөр өөрчлөгдөж чи намайг чи намайг тоохоо байж миний чамд гаргадаг байсан. Ааш болгоныг гаргаж тэр үед л чамайг ямар их тэвчээр гаргаж байсныг чин мэдсэн. Энэ удаа би оройтсон. Чи аль хэдийн өөр хэн нэгний гарыг хөтлөн алхсан. урьд би чамайг алдах вий гэхээсээ айдаг байсан минь бодит байдал дээр биелэж би чамайг алдсан. Хамт хийж болох байсан. Тэр бүгдийг чи өөр хүнтэй хамт хийсэн. Би зүгээр л харж зогссон. Эр хүн гэсэндээ нулимсаа гаргахгүй гэж архитай нөхөрлөсөн шөнө болгон тэрнийг тэвэрч хоносон би шунаж байсан чамд өөр хэн нэгэнтэй хамт байхыг хараад чиний үнэр, чиний уруул, чиний ганцхан надаа өгсөн тэр бүх зүйлд би шунасан.

Өөрийн амьдралын бүхий л мөч мэдрэмжсийг өөр хэнтэй ч бус, гагцхүү ирээдүйн охиндоо зориулан нууцлан хуучлав. Магад үүнд "өдрийн тэмдэглэл" хэмээх энгийн даруу гарчиг ч зохих байсан байж болно. Яалаа ч гэлээ, зөвхөн энд л бичихийг хүссэн бүхнээ бичиж, ярилцахыг хүссэн бүхнээ гарчиглаж, сэтгэлийн бүхнээ уудлах замаар ээж нь өөрийгөө эмчилье, ирээдүйн охин минь.