ဝတ္ထု Stories

I don't own this story.

I don't own this story, just translate.

အချစ်ဆိုတာ တစ်ခါတလေ စကားလုံးတွေထက် အတူရှိခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေထဲမှာ ပိုပြီး ရှင်သန်နေတတ်တယ်မောင့်ချစ်သက်လယ်။ 1990 ကာလလောက်ကအချိန်တွေကိုမှီငြမ်းရေးသားထားတာဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်တာကြောင့်တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့အမှားယွင်းတွေရှိခဲ့ရင်ကြိုတင်မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်ဗျ။ -Hankoemaung

Total chapters- 281

Crush ​လေးကို ​ပြောချင်​​သောစကားများ

"သူ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံလွန်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ... အေးစက်ခြင်းတွေပဲ လွှမ်းမိုးနေခဲ့တယ်။သူမရဲ့ ရိုးရှင်းလွန်းတဲ့ ကမ္ဘာလေးထဲမှာတော့... နွေးထွေးတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ရှိနေခဲ့တယ်။မိဘတွေရဲ့ အတိတ်က ကတိစကားတစ်ခုကြောင့် မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာနှစ်ခုက ကံကြမ္မာချင်း ဆုံတွေ့လာရတဲ့အခါ... အရာရာ ရှိနေပေမယ့် အထီးကျန်နေတဲ့ 'ခေတ်ဘုန်းရှိန်' ရဲ့ ညကမ္ဘာကြီးကို 'ဆောင်းနှင်းဝေ' ဆိုတဲ့ လမင်းလေးက ဘယ်လိုမျိုး အလင်းဆောင်ပြီး ဖြည့်ဆည်းပေးမလဲ?ကြားထဲက နှောင့်ယှက်မယ့် မီးလျှံလို ပူလောင်တဲ့ ဗီလိန်‌‌ေတွရဲ့ အကွက်တွေကြားထဲကနေ လမင်းလေးကို သူ ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲဆိုတာ... 'ကိုယ့်ဘဝရဲ့လမင်းလေး' ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုထဲမှာ ဖတ်ရှုလိုက်ပါ။"

တစ်ရွာထဲမှာ အတူနေတဲ့ကောင်မလေးကို မြင်နေတွေ့နေကြဆိုပေမယ့် တနေ့မှာအမှတ်မထင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ချစ်မိသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ကိုအဖော်ပြုရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ၏ဇာတ်လမ်းသည် အရင်ခေတ်ပုံစံရေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်းပြောရင်း.... စာဖတ်သူများအားလုံးကြိုနှစ်သက်လိမ့်မယ်လို့မျှော်လင့်ပါသည်။ လေးစားစွာဖြင့် - မြင့်မြတ်ဟိန်း

ဝတ္ထု

First love က သင့်ချစ်သူ မဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...? အသဲကွဲဝေဒနာပျောက်သွားတဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တော့ သင့်ကို ချစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီ fic လေး စရေးတုန်းက ကျွန်တော်က စာဖတ်ဝါသနာ ပါတဲ့ လူမဟုတ်ပါဘူး။ Together the series ကို အရမ်းကြိုက်ပြီး bl fan စဖြစ်တဲ့ အခါမှာ ရေးခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းကို စချင်လွန်းလို့ ဇာတ်ကောင်တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့တာလို့လည်း ပြောလို့ရပါတယ်။ သူ့ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးမှ တင်ခဲ့တာပါ။ ခွင့်ပြုပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လူမကြိုက်တဲ့ fic လေးကို ဖတ်ပေးကြပါဦး။

ကျောင်းသူလေးတယောက်ရဲ့အကြောင်း

ဖြောင့်ချက် ဆရာတာရာမင်းဝေရဲ့ကဗျာစာသားလေးလိုပါပဲ ကျုပ်တို့ဟာ ဘဝမှာတစ်ကြိမ်တစ်ခါမှားခဲ့ ဖူးကြတယ် အမှားတွေကိုပြန်ပြင်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေလိုချင်ခဲ့ကြတယ် အဲ့ဒီလိုပါပဲ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဘဝမယ် ဘယ်တော့မှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့သင့်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို စွန့်လွတ်ခဲ့ရဖူးတယ် ကြားဖူးတဲ့စာသားလေးလ်ုပေါ့ 'ပြန်ရရင်တောင်မလိုချင်တော့တဲ့သူဟာ မင်းဖြစ်ပြီး ပြန်လိုချင်ရင်တောင်မရတော့တဲ့သူဟာ ငါဖြစ်တယ်' တဲ့။ ငယ့်ကို ချစ်သေးလားမေးရင် ခုထိချစ်မိနေတုန်းပဲ ၊ ပြန်လိုချင်သေးလားမေးရင်တော့ ဟင့်အင်း ပေါ့။ဒီဇာတ်လမ်းလေးဟာ ငယ်ဆိုတဲ့ မိန်းမငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ တက်ကြွဖွယ် ဝမ်းနည်းဖွယ် ကြင်နာဖွယ် အားကျဖွယ်ဇာတ်လမ်းလေးပါပဲ၊ ဒီဇာတ်လမ်းထဲမယ် ကျုပ်ပါပေမယ့် ကျုပ်ကအရံလူပါ။ နောက်ဆုံးပြောချင်တာက ဒီဝတ္ထုဖတ်ပြီးရင် ခင်ဗျားတို့ခေါင်းထဲ စာအုပ်ဆယ်အုပ

ပထမ...လူတိုင်းက ရချင်ပေမဲ့ တစ်ခုတည်းရှိတယ်။ အဲ့သည်ဆုကို ရတဲ့ သူကလည်း တစ်ယောက်တည်းပဲ။ တစ်ချို့က သူ့ကို အားကျတယ်။တစ်ချို့က ဒီဆုက သူနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို​့ပြောပေမဲ့ သူ့တစ်ယောက်တည်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။

အခုရေးမယ့်ဇာတ်လမ်းနဲ့ပတ်သက်တာတွေရယ် ကျွန်တော်ပြောချင်တာလေးတွေရယ်က intro partမှာတစ်ချက်ဝင်ဖတ်ကြည့်ပေးကြပါ

One shot

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပေါ့

"ချယ်ရီပန်းဖတ်လေးတွေကြားက သူငယ်ချင်း" "လူတိုင်းရဲ့ ငယ်ဘဝမှာ ဘယ်သူမှမသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုစီ ရှိတတ်ကြတယ်။ တင်မောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကတော့ သူကလွဲပြီး ဘယ်သူမှမမြင်နိုင်တဲ့ သူငယ်ချင်း 'မင်းထက်' ပါပဲ။" အထီးကျန်ဆန်ပြီး လူကြောက်တတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်အတွက် 'မင်းထက်' ဟာ လောကကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော ခွန်အားဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့ဘဝက အချစ်စစ်နဲ့ ကြုံတွေ့လာရတဲ့အခါ... သူ့ရဲ့ မျက်မြင်မရတဲ့ သူငယ်ချင်းလေးကရော သူ့အနားမှာ ဆက်ရှိနေပါ့မလား။ မြစ်ကမ်းနဘေးက ချယ်ရီပင်အိုကြီးအောက်မှာ အတိတ်ကို ပြန်လည်တမ်းတနေတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ရဲ့ လွမ်းမောဖွယ် ငယ်ဘဝ၊ နွေးထွေးတဲ့ မေတ္တာတရားနဲ့ သံယောဇဉ်ကြိုးတွေကို ရင်ထဲထိရှစေမယ့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်။ "မိတ်ဆွေစစ်ဆိုတာ မျက်စိနဲ့မြင်ရတဲ့ရုပ်မဟုတ်၊ နှလုံးသားနဲ့ခံစားရတဲ့ စွမ်

အပိုင်း ( ၁) "ငါတော့ ဒီအခန်းထဲ မအိပ်ချင်ဘူးကွာ..." အောင်မင်းက တိတ်တိတ်လေးပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့သုံးယောက်ရဲ့နောက်မှာ လိုက်လာတဲ့ မင်းခန့်ကတော့ ရယ်နေတယ်။ "မင်းတို့ကလည်း ယောက်ျားလေးတွေဖြစ်ပြီး သရဲကြောက်နေကြတယ်။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကွာ။" သီဟက တံခါးဖွင့်လိုက်တယ်။ အခန်းထဲမှာ အမှောင်ထုကြီးပဲ။ မီးခလုတ်နှိပ်လိုက်တော့ မီးက တစ်ချက်လင်းပြီး ပြန်ပျက်သွားတယ်။ "ဟာ... ဒီမီးက ဘာဖြစ်တာလဲ?"