"- მე დიდი ხანია ვიწვი შენს გვერდით . იქნებ შენგან შორს ... მაგრამ დაბლა , შენთან ერთად , შენსკენ ხელგამოწვდილი ... პატარა ფეი ... - ჩემსკენ დახრილი ჩემს ტუჩებთან ჩურჩულებს თითოეულ სიტყვას და მეც თვალდახუჭული, ყველა უჯრედით შევიგრძნობ მას . "
მძიმე ბავშვობა...
რთული ცხოვრება...
და შემთხვევა, რომელიც უკანასკნელი წვეთი აღმოჩნდება მოთმინების ფიალაში და თექვსმეტი წლის გოგონას სახლიდან გაქცევას აიძულებს...
პირველივე დანახვის თანავე "რაღაც" ვიგრძენი.
მინდოდა, რომ მისი მშვენიერი სახე, სულ ჩემს გონებაში დარჩენილიყო. მაგრამ მგონი ის მთლიანად და სამუდამოდ დავისაკუთრე.