​bl Stories

​"တိတ်ဆိတ်လွန်းတဲ့ ကမ္ဘာလေးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်နေရတဲ့ 'တိမ်လွေ့'... သူ့ရဲ့ အားကိုးရာမဲ့တဲ့ ဘဝထဲကို ဩဇာအာဏာကြီးမားလွန်းတဲ့ 'ရှိုင်းငြိမ်းပိုင်' ဆိုတဲ့ လူသားက တံတိုင်းကြီးတစ်ခုလို ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ... ​နားမကြားတကြား ဝေဒနာနဲ့အတူ ရက်စက်တဲ့ စကားလုံးတွေကို ခါးစည်းခံရင်း၊ တစ်ဖက်မှာလည်း ၄ နှစ်သားလေး 'မြတ်ဘုန်းရှိန်' ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ တွယ်တာမှုကို ရရှိထားသူ။ အာဏာစက်ပြင်းပြလှတဲ့ ထိုတံတိုင်းကြီးကပဲ 'တိမ်လွင့်ရာ' သို့ အလိုက်သင့် မျောပါသွားမလား... ဒါမှမဟုတ် ဆိုးဝါးလှတဲ့ တံတိုင်းကြီးရဲ့ အောက်မှာပဲ တိမ်လွေ့လေးတစ်ယောက် 'ပြားဝပ်သွားမလား' ဆိုတာ..." ​

​"မင်း ရုပ်လေး နဲ့ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ဖြတ်လုရဲလောက်အောင် တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ... ရမ်" (မိုင်မင်းခေါင်) ​"ကျုပ်ကို လွှတ်ပေးပါ... ဦးမိုင်" (ရန်နွယ်) ​မြေအောက်လောကရဲ့ သြဇာကြီးမားလွန်းတဲ့ မှောင်ခိုဘုရင်ကြီး 'မိုင်မင်းခေါင်' ရဲ့ အပိုင်ပစ္စည်းတွေကို ရုပ်ဖျောက်ပြီး ဉာဏ်ဆင်ဖြတ်လုခဲ့တဲ့ ကောင်လေး။ ​ခိုးရာပါပစ္စည်းနဲ့အတူ မာဖီးယားကြီးရဲ့ လက်ထဲကို 'သုံ့ပန်း' အဖြစ် သက်ဆင်းသွားခဲ့ရတဲ့အခါ- ​"မင်းမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့တာ မဟုတ်ဘူး... ရန်နွယ်။ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာက ငါပဲ... မင်းကို ထပ်ပြီး အသုံးချခွင့် မပေးစေရဘူး။" ​အမှောင်ကမ္ဘာရဲ့ သခင်ကြီးက ဖမ်းဆီးထားတဲ့ သုံ့ပန်းလေးကို ရက်စက်စွာ အပိုင်စီးမလား? ဒါမှမဟုတ်... ထိုအဆိပ်နွယ်ပင်လေးရဲ့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မှုအောက်မှာ မိုင်မင်းခေါင်ကိုယ်တိုင်ပဲ ထာဝရ ကျရှုံးသွားမယ့် သုံ့ပန်း ဖြစ်သွားမလား?

I didn't know then that this summer had a deadline. I didn't know that every corner of this city he showed me would eventually become a ghost I'd have to carry back across the ocean. I only knew that for the first time, the weight in my chest felt lighter. But seasons are cruel. They don't stop for anyone, and the shadows were already beginning to lengthen. I had to learn how to love him in the time we had left-before the season fades.

system bl fic လေးပါ။(uni+Zg) system bl fic ေလးပါ။(uni+Zg) #Haiminyan အပျော်ရေးတာဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် updated မမှန်နိုင်ပါဘူး။ အေပ်ာ္ေရးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ updated မမွန္နိုင္ပါဘူး။

ဆေးရုံရဲ့ အရေးပေါ်ဌာနထဲမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံစည်းခဲ့ရတဲ့ ဆရာဝန်ကြီးတစ်ဦးနဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်။ အဆင့်အတန်းတွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်အမြင်တွေကြားထဲမှာ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ကမ္ဘာက ဘယ်လို အလှည့်အပြောင်းတွေနဲ့ ဆုံစည်းကြမလဲ...။ အေးစက်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ဒေါက်တာဗီတာ့ရဲ့ နှလုံးသားကို အရည်ပျော်ကျစေခဲ့တာ ရှိုင်းရဲ့ တက်ကြွတဲ့ 'အကြည့်တစ်ချက်' ကြောင့်ပါပဲ။

​"The Soul Kitchen" ဆိုတဲ့ နာမည်ကျော် ဆိုင်ကလေးရဲ့ မီးဖိုချောင်ဟာ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာတွေတင်မကဘဲ လူသားတို့ရဲ့ ကိလေသာရမ္မက်တွေကိုပါ စိတ္တဇဆန်ဆန် ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်တတ်တဲ့ စားဖိုမှူးကြီး ရှိုင်းခွန်စ ရဲ့ အမှောင်နယ်မြေတစ်ခု။ ​တစ်နေ့မှာတော့... လူ့ပြည်ရဲ့ အဆိပ်အတောက် ကိလေသာညွှတ်ကွင်းတွေကြားထဲကို ကောင်းကင်ဘုံက တန်ခိုးရှင် နတ်သားလေး 'နွယ်' (ဂျူပီတာ) အမှတ်မထင် လွင့်စင်ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ဖြူစင်လွန်းပြီး နုနုရွရွ ဖြစ်တည်မှုရှိလှတဲ့ နတ်သားလေးကို မြင်မြင်ချင်းမှာပဲ ရှိုင်းခွန်စရဲ့ ရင်ထဲက သားရဲတစ်ကောင်အလား အတ္တဆိုးတွေက ဝုန်းခနဲ နိုးထလာခဲ့ပြီး... နတ်သားလေးကို လူ့ပြည်မှာပဲ အပိုင်ပိတ်လှောင်ထားဖို့ 'နွယ်မြစ်အဆိပ်' တွေနဲ့ ညို့ဓာတ်ပြင်းလှတဲ့ အမှောင်ဟင်းလျာတွေကို စတင်ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးပါတော့တယ်။ ​နွယ်မြစ်ရဲ့ ညို့ဓာတ်နဲ့ ရှိုင်းခွန်စရဲ့

"မင်းချမ်းမြေ့စေ+ငြိမ်းဇေယျာသော်" အတိတ်က နာကျင်စရာ အရိပ်မည်းတွေကြားမှာ လမ်းပျောက်နေခဲ့တဲ့ 'ငြိမ်းဇေယျာသော်' ဆိုတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်...။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ သူ့ဘဝထဲကို 'မင်းချမ်းမြေ့စေ' ဆိုတဲ့ ရေခဲလိုအေးစက်ပြီး ခန့်ညားတဲ့ လူသားတစ်ယောက် မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်ရှိလာတဲ့အခါ...။ ​အေးစက်စက် အမိန့်သံတွေနောက်ကွယ်မှာ နွေးထွေးတဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေ ဖုံးကွယ်ထားတတ်တဲ့ 'မင်းချမ်းမြေ့စေဆိုတဲ့သခင်လေး' နဲ့ အားကိုးရာမဲ့နေတဲ့ 'ငြိမ်းဇေယျာသော်' တို့ရဲ့ ဆုံစည်းမှု့။ ​နှောင်ကြိုးတွေကင်းတဲ့ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ကမ္ဘာလေးမှာ... "မေတ္တာဖြင့်သာ ချည်နှောင်ပါ"

​"ဒီခန်းမလေးက ငါတို့ သုံးယောက်ရဲ့ အိမ်မက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အိမ်မက်တွေ တကယ်ဖြစ်လာတဲ့အခါ ငါတို့ ဘာလို့ ဝေးကွာသွားရတာလဲ..." ​ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း - ​တယောပညာရှင်'ဂုဏ်ရည်' တစ်ယောက် မန္တလေးက ခန်းမသစ်လေးထဲမှာ တယောတီးခတ်ခွင့်ရဖို့ ကြိုးစားရာကနေ ဗိသုကာပညာရှင် 'မိုးယံ'၊ ပန်းချီဆရာ 'ကျော်ကြား' တို့နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ အနုပညာချင်း နားလည်မှုကနေစတင်ခဲ့တဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းထက် လေးနက်တဲ့ သံယောဇဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလို့လာခဲ့တယ်။ ​ဒါပေမဲ့ စင်ကာပူကနေ ရောက်ရှိလာတဲ့ အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းတွေ၊ မထင်မှတ်ဘဲ ဝင်ရောက်လာတဲ့ လူသစ်တွေနဲ့ ခန်းမလေးကို ဖျက်ဆီးမယ့် အခက်အခဲတွေက သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိန်ခေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့...။ ​စင်ကာပူက ရွှေရောင်တောက်တဲ့ စင်မြင့်ထက်ကို ရွေးမလား? ​မန္တလေးက မီးရောင်မှိန်မှိန်

မာန်ဦးခိုက် *********** "သူများပိုင်တဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုကိုပိုင်ရှင်ကအပိုင်မပေးမချင်းကိုယ့်အပိုင်ပစ္စည်းလို့သတ်မှတ်လို့မရဘူး ..အေး...သူများအပိုင်ဆိုတာကအချိန်တန်ပြန်ပေးရမဲ့အရာဘဲ..." နွေဦးရိပ် ********* "လောကမှာကိုယ့်ကိုအသက်မရှင်ချင်လောက်အောင်နာကျင်မှုပေးနေတဲ့သူကိုမှသေလောက်အောင်ချစ်မိတာမျိုးကလည်းအကြီးမားဆုံး‌ဝဋ်ကြွေးတစ်မျိုးဘဲ ...." . . . . . Zawgyi .. မာန္ဦးခိုက္ *********** "သူမ်ားပိုင္တဲ့ပစၥည္းတစ္ခုကိုပိုင္ရွင္ကအပိုင္မေပးမခ်င္းကိုယ့္အပိုင္ပစၥည္းလို႔သတ္မွတ္လို႔မရဘူး ..ေအး...သူမ်ားအပိုင္ဆိုတာကအခ်ိန္တန္ျပန္ေပးရမဲ့အရာဘဲ..." ႏြေဦးရိပ္ ********* "ေလာကမွာကိုယ့္ကိုအသက္မရွင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္နာက်င္မႈေပးေနတဲ့သူကိုမွေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္မိတာမ်ိဳးကလည္းအႀကီးမားဆုံး‌ဝဋ္ေႂကြးတစ္မ်ိဳးဘဲ ...."

> අභිත් කියන්නේ නීති රීති අකුරටම රකින, හැඟීම් පාලනය කරගන්න දන්න "Perfect" ශිෂ්‍ය නායකයා. සෙහස් කියන්නේ ඒ නීති කඩන්නම ඉපදුණු, හිනාවෙන් ලෝකය දකින දඟකාරයා. > එකිනෙකට වෙනස් අන්ත දෙකක් වුණත්, ඉරණම ඔවුන්ව එකම පන්තියක, එකම බංකුවක නතර කරනවා. අහම්බෙන් සිදුවන ස්පර්ශයන්, හුවමාරු වන බැල්මවල් මැද ඔවුන් දෙදෙනාම නොදන්නා රහසක් මෝදු වෙමින් තිබුණා. > ඒත් සෙහස්ගේ ඒ දීප්තිමත් හිනාව පිටුපස අඳුරු සෙවනැල්ලක් හැංගිලා තියෙනවා කියලා අභිත් දැන සිටියේ නැහැ. පාසල් කොරිඩෝවේ ඇහෙන බර අඩි සද්දත් එක්ක සෙහස් වෙව්ලද්දී, අභිත්ට තීරණය කරන්න සිද්ධ වෙනවා... තමන් පණ වගේ රකින නීති පොතද, නැත්නම් සෙහස්ගේ වෙව්ලන දෑත්ද වඩා වැදගත් කියලා. > "නීතියට පිටින් යන එක වැරදියි තමයි... ඒත් ඒ නීතිය ඔයාව මගෙන් ඈත් කරනවා නම්, මම දහස් වතාවක් ඒ නීතිය කඩන්න සූදානම්."