EnkazAlti5
---
BölĂŒm 1: Kayıp
Gözlerim, karanlık bir odaya alıĆmaya çalıĆıyordu. Duvarlarda asılı olan eski fotoÄraflar, bir zamanlar burada mutluluÄun hĂŒkĂŒm sĂŒrdĂŒÄĂŒnĂŒ fısıldıyordu. Ama Ćimdi, bu evin her köĆesi hĂŒzĂŒnle doluydu. Abla, gĂŒlĂŒmsemesiyle her anı aydınlatan bir gĂŒneĆ gibiydi. Ama o artık burada deÄildi.
Kayıp, bir boĆluk yaratır. Kalbimdeki bu derin yarayı hissetmek istemiyordum ama her an, her saniye, onun yokluÄunu hatırlatıyordu. Onun gĂŒlĂŒĆĂŒ, ses tonuyla birlikte kaybolmuĆtu. Gözlerim, dıĆarıdaki karanlıÄa daldı. Belki de onu bulmanın bir yolunu bulabilirdim. Belki de bu sonsuz arayıĆ, kaybımın ĂŒstesinden gelmeme yardımcı olacaktı.