Aşk Stories

KISA - ÇEREZLİK KİTAP ❗️ BÖLÜMLER ÇOK AMA KISADIR! ••• 0573*: Bak ciddiyim laf atmaktan yorulmadın mı sen? Adea: Sen de bana yazmaktan sıkılmadın mı? Adea: Gurursuz musun amk? Adea: Sana o kadar şey söyledim bir siktirip gidemedin. ••• Adea, annesinin mükemmelliğinin yanında koca bir başarısızlıktan, arkadaşlarının sıkı ilişkilerinin yanında da hep dışta kalan o kişiden başka bir şey değildi. Kim bilebilirdi ki içinde topladığı tüm hisleri sinirle kustuğu o anonim çocuğun ona, kendisinin bundan daha fazlası olduğunu kanıtlayabileceğini. ••• ~ Kısa bölümler ~ Tüm hakları saklıdır ~ Kapak tasarımı: @kumsaatindekiakrep ~ Texting ~ Küfür içerir ~ Meyve serisi 8 ~ Tek başına okunabilir ••• Başlangıç tarihi:『25.01.2026』 Tamamlandığı tarih:『xx.xx.xxxx』

yeni yazmaya basladım destek olur musunuz

Güzel hayatlar, mükemmel insanlar yaratır. Berbat hayatlar, mükemmel olmak zorunda kalmış insanlar... Ya sen hangi taraftasın? Yaman gibi mükemmel misin? Yoksa Maral gibi mükemmel olmak zorunda mu kaldın?

Burası acizlerin korkakların yeri değil.Korkuyu sezdiğin anda yok olursun.

Kayra ve Inva, birbirlerinden başka kimseye ihtiyaç duymadan hayatlarına devam eden iki kardeştir. Alex ve Ivan ise birlikte büyümüş iki kuzen ve boks dünyasının içindeki iki farklı karakterdir. Dört yabancı, tesadüfen aynı yolda karşılaştığında hiçbirinin hayatının eskisi gibi kalacağından haberi yoktur. Bir karşılaşma, birkaç sır ve kontrol edilemeyen duygular...

Herkesin sustuğu yerde, bazı duygular daha yüksek sesle konuşur ama bazı hayatlar, kalabalık koridorların içinde sessizce dağılır. Liz, korkularla örülmüş bir geçmişin içinde büyümüş; yakınlığın tehlike, güvenmenin ise göze alınamayacak bir risk olduğu bir dünyada kendi iç sesinden bile kaçmayı öğrenmiş biridir. Dışarıdan bakıldığında sakin, güçlü ve mesafeli... Oysa içinde, yıllardır bastırdığı duyguların yankısı vardır. Bazıları için lise yalnızca bir okulken, bazıları için hayal kırıklıklarının, yarım kalan cümlelerin ve suskunlukların evidir. Liz içinse bu bina, geçmişten kaçmaya çalıştığı ama her köşesinde kendisiyle yüzleştiği bir labirenttir. Ve işte tam da burada, Karan çıkar karşısına. Herkesten farklı bir sessizlikle... Bakışlarıyla konuşan, kelimeleri ölçüp biçen, Liz'in kaçtığı o karanlığa istemeden dokunan biri. Karan, Liz'in dünyasında bir cevap değil, bir soru işaretidir. Yaklaşmak mı daha tehlikelidir, yoksa uzak kalmak mı? Bazı karşılaşmalar vardır; insanı ya iyileştirir ya da daha derin yaralar açar. Bu hikâye masumiyetin yavaş yavaş kaybolduğu, güvenmenin bedelinin ağırlaştığı, korkularla büyüyen kalplerin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar kendi hikâyelerinde bile başrol değildir. Ve bazı yıldızlar, en çok karanlıkta fısıldar.

Onlar sıra arkadaşıydılar, en yakındılar, sırdaş belki de yoldaştılar. Ama Adem bir gün Uğur'u asla aklından çıkaramayacağını fark etti. Peki ya Uğur? Aşk delikanlılığı bozacak mıydı?

Bu hikâye tamamen yazarın hayal gücünden doğmuştur. Anlatılan olaylar, karakterler ve diyaloglar kurgu ürünü olup, gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. Gerçek hayattaki kişilerden ilham alınmış olsa bile, bu hikâyedeki tüm durumlar ve ilişkiler tamamen kurgusaldır. Gerçek kişi veya olaylarla benzerlikler tamamen tesadüftür.

Bir gün yolda bir yığın kitapla yürürken yakışıklı kaslı gay bir beyefendiye çarptım.Bütün kitaplarım yere yığıldı ve o olaydan sonra tüm aşkımız burada başladı...Evet bu bir ilk görüşte aşktı.......

Kapakğı XsepulturaX yapmıştır Umarım beğenirsiniz

Zengin bir ailesi olan Azra ve abisi Murathan, kendinden nefret etmeye ant içmiş Yağmur'un hayatını renklendirirken aynı zamanda karartıyor. Azra ise sevginin onu iyileştirdiğini düşünerekten Hakan'a aşığım rolü kesiyor. Bakalım bizi neler bekliyor.

Yıllar sonra onu karşımda gördüğümde kendimi tutamayıp ağlamaya başlamıştım. Bir insan hiç mi değişmezdi... Gözlerinin içine baktığımda gözümün önüne gelen ve bana gülümseyen on beş yaşındaki haliyle bende ona gülümsedim ellerimi sakallarının arasında gezdirip dudağına yıllar önceki gibi masum saf ve içten bir öpücük kondurdum. Hafifçe kafasını arkama uzattığında oğlumla göz göze geldi merhaba ufaklık dediğinde öz babasına bile gülümsemeyen oğlum Barış'a gülmüştü... onu kucağına alıp yanıma geldi ve bize sarıldı sanki... artık bir aile gibiydik. Sanki artık tamamdım.