Abilerim قصص

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

##### bir kız düşünün ailesi ile çok mutlu hayatı prensesler gibi yaşayan. Ancak o kötü gün küçük kızın hayatının bitiş noktası olabilir mi? o küçük kızın anne babası bir trafik kazası yüzünden öldüyse? peki ya bu kız abilerinden ayrılırsa ne olur? aslında bu kaza değilse, bilerek yapılmış bir cinayet ise? Abileri ise amcalar esir tutup kardeşlerini bulmalarını engelliyorlarsa? ya da O yağmurlu kaza gecesinde küçük kız o arabadaysa ve küçük kız sarsılının ve kafasının sert vurmasının etkisiyle hafızasını kaybettiyse? hiçbir şey hatırlamıyorsa? annesi ile ismini hatırlamayan kız anne olur ki? veya amcalar bu küçük kızı başka bir aileye verdiyse? hepsini geçtim, bizim küçük kıza bakan aile şiddet uygularsa? hayatı ona kabus ederse cehenneme döndürürse? ##### "aşağılık sürtük biz sana bakmak zorunda mıyız lan!?"diyordu O adam. "zorunda mıyım seni beslemeye!?"diye bağırdı tekrar. kız tam o anda yanağında kocaman acı dolu bir sızı hissetti. neydi bu? O adam ona Tokat mı atmıştı? ama neden... hangi Baba bunu kızına yapardı ki? hem küçük kızın babası ablasına öyle davranmıyordu? neden sadece ona öyle davranıyordu.neden babası o küçük kızı sevmiyordu? "Baba lütfen vurma"dedi küçük kız son nefesiyle. ablası kenardan ona gülümseyerek izliyordu. ama bu masum gülümseme değildi. sinsi Bir gülümsemeydi... "hala baba diyor lan!"diye çıkış ablası. koltuktan kalktı ve küçük kıza o ilerledi. bu sefer de küçük kıza ablası vurdu. neden kimse sevmiyordu ki onu? O ne yapmıştı ki onlara? #####

Umut, Londra'nın steril dünyasında kendine buzdan bir krallık kurmuş "Londralı bir Prens"ti. Tek bir emriyle kuralları yıkar, geçmişini okyanusun ötesinde saklardı. Ta ki Mardin'in tozlu sokaklarına geri dönüp, o inkar ettiği karanlıkla bir hastane odasında yüzleşene kadar... O gün Londra'nın kusursuz prensi öldü; yerine, gördüğü o kanlı gerçeklerin hesabını sormaya yeminli bir abi doğdu. Artık neşter sadece hayat kurtarmak için değil, o karanlığı kökünden kazımak için tutulacaktı. Bu klasik bir aile dramı değil; okyanus mavisi gözlerin fırtınaya dönüşme hikayesidir. "Ben artık sadece bir isim değil, o karanlığın önündeki son kalkanım

Yeni soyad, yeni hayat... abilerim ve sıcacık ama bir o kadar karmaşık evim beni bekliyor.

Bir hastane hatasıyla hayatının yanlış aileye ait olduğunu öğrenen Aras, ilk kez gerçekten görülmenin nasıl bir şey olduğunu fark eder. Ama bazı yaralar, insan iyileşirken bile acımaya devam eder.

ana konusu; **Diyar ve Kansu** adlı iki köklü ailenin, Mardin'in kadim topraklarında geçen **ihanet, güç, töre ve kardeşlik** eksenindeki çatışmasıdır. 1. ve 16. bölümler arasında şu ana hatlar işlendi: * **Aileler ve İhanet:** İki aile arasındaki düşmanlık ve bu düşmanlığın merkezinde yer alan Savaş'ın, kendi kardeşlerini ve aşiretini bir pazarlık malzemesi olarak kullanıp onları konsolosluk duvarlarının ardına satması. * **Kardeşlik Yemini:** Baran, Poyraz, Polat ve Mirza'nın; aralarındaki kan bağına ve "kardeşlik yeminine" sadık kalarak, içlerindeki "karanlığa" (yani Savaş ve Doruk'un ihanetlerine) karşı verdikleri adalet savaşı. * **Töre ve Modernlik Çatışması:** Mardin'in geleneksel "berdel" töresi ile modern dünyanın hukuki ve stratejik imkanlarının karşı karşıya gelmesi. * **Sarnıçta Yüzleşme:** İhanetin mimarı olan Doruk ve Savaş ile diğer kardeşlerin sarnıçlarda yaşadığı, kardeşlik bağlarını fiziksel ve duygusal olarak kopma noktasına getiren büyük hesaplaşma. Özetle bu bir **"aile, ihanet ve intikam"** destanı. Kendi evlatlarının ihanetiyle sınanan Burhan Albay'ın ve o ihaneti temizlemeye çalışan diğer kardeşlerin mücadelesini anlatıyoruz. Hikayemizin merkezinde, güvenin bir anlık gafletle nasıl yıkıldığı ve parçalanan kardeşlik bağlarının nasıl onarılmaya (ya da yok edilmeye) çalışıldığı var.

m öö m

İnsanlar kendilerinden güzel veya zeki insanları sevmezler, onları dinlemez ya da dinleseler bile ciddiye almazlardı. Artık uzun konuşmuyorum, bu çocuk çok zeki zaten anlamayacağız demesinler bende sesimi boş yere yormayayayım diye. Araştırma yapmayı severim ama bu sefer araştırmam gereken kendi hayatımla ilgili bir sırdı...

"Biz Ne Yaşadık?" Sorusu Kitap boyunca herkes bir masalın içinde. Gerçek ortaya çıktığında o terasın çökmesi, aslında koca bir imparatorluğun yalanlar üzerine kurulduğunu gösteriyor. "Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, bir gün sahibini bulur" temasını iliklerine kadar hissettiriyor.

--Duru ailesi tarafından hep baskı gören bir kızdı arkadaşları ona zorbalık yapardı bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrendi Duru ne yapacak her şeyi bırakıp yeni bir başlangıç mı yoksa...

Kardeşlik Mührü (The Seal of Brotherhood) adı, bu ailenin ebedi huzurunun ve sarsılmaz birliğinin yeni adı olsun. İşte hikayemizin bu güzel finalini taçlandıran, "Kardeşlik Mührü" ailesinin son dikey fotoğraf karesi: Bu karede, New York'un o muazzam gün batımı manzarası eşliğinde, Lucas, Jace, Stefan, Camila, Filix, Marcel, Erian ve Liam'ı sarsılmaz bir sevgi çemberi içinde görüyoruz. El ele, omuz omuza duran bu sekiz can, Alaric'in karanlığını yenmiş ve birbirlerine olan "mühür"lerini bu huzurlu sahnede ölümsüzleştirmişler. Tüm bu yolculukta onlara eşlik ettiğin için teşekkür ederiz. Kardeşlik Mührü, sonsuza dek huzurla parlayacak.

Kaldırımda karşılaştığı yabancı adam... kaldırım üstünde dünyanın son kapısından çıkmak üzere sonunu bekleyen ateşler içinde kıvranan bir beden. Oysa o babasının gücünü unutup evin kapısından ne umutlarla hayallerle çıkmıştı. Biraz buruktu içi bunu hak ettiğini düşünmüyordu ama yeni bir hayatın ona güzel geleceğine inanmıştı. Tabii bunlara inanırken onu güçsüz düşürecek belki de hayatın sonuna getirecek hastalığını unutmuştu. Bir baba kızının hastalığını bile umursamayacak onun ölmesini umursamayacak kadar mı nefret dolu olurdu, bir kalp nasıl bu kadar acımasız olurdu kızına karşı? Peki bu acımasız adamın gerçek kızı değilse ne olurdu?

Ruhun, gözlerinden sızan bir zehir gibi saklanamadığı bir hanedanda; Leo, bir 'hata' değil, gizlenen en büyük günahtı. Julian Valerius'un o buz gibi dokunuşu, oğlunu koruyan bir kalkan mıydı yoksa varlığını reddeden bir pranga mı? Bir tarafta camdan bir kafes, diğer tarafta kanla yıkanmış bir gerçek... Noel'in sahte ışığı Leo'nun karanlığını aydınlatmaya yetecek mi, yoksa babalarının mirası olan o karanlık, her ikisini de aynı mezara mı gömecek? Kavanoz kırıldı, sırlar döküldü... Şimdi kanın çığlığı, intikamın fısıltısına karışıyor."

Derler ki papatyalar; Zeus'un kızı Astrea'nın her yapılan kötülüğe karşı olarak yer yüzüne akkıttığı gözyaşından filizlenirdi. Bir kötülüğün ardından yeşerir, o güzel görüntüsünün ardında, acımasız kötülükler ve üzüntüden var olurdu. Belki de o yüzdendir ki o kadar güzel olmaları. *** ~Geç kalınmış pişmanlıklara.~

23 yasındakı oyuncu olan gamze yıllar sonra gerceklerı ogrenırse bakalım neler olcak...

"Otuz yıl önce bir fırtınayla yer değiştiren beşikler, bugün Karadeniz'in hırçın dalgalarında hesaplaşıyor. Kimin düşman ocağında bir emanet, kimin öz evinde bir yabancı olduğu; masaya fırlatılan milyonlarla ve aile içi ihanetlerle gün yüzüne çıkıyor. Bir tarafta sürgün edildiği topraklara bir imparator olarak dönen 'ana kuzusu' Yiğit, diğer tarafta Viyana'dan buz gibi bir hırsla dönen Yaz... Zenginoğulları ve Kırılmazlar arasındaki bu savaşta artık sadece kan değil, onur ve vefa da namlunun ucunda. Kan bağı mı daha kutsaldır, yoksa uğruna can verdiğin o sofra mı? Herkesin safını seçtiği bu hikayede, gerçekler ortaya çıktığında hiçbir taht yerinde kalmayacak!"

SEOL-HWA: Kehribar ve Kan

Karıştırılan bebekler klasiği. Bir tarafta el bebek gül bebek büyüyen Elzem; bir tarafta aile sevgisi görmemiş tek dayanağı abileri olan Akın. Karıştırıldığını öğrenen gençlerin hayatını merak ediyorsanız buyurun efendim.

GÖLGE KOD: 17